سال‌ها پیش تلوزیون ایران برنامه نقد فیلمی داشت با اجرای جاوان‌یاد «اکبر عالمی» که هم فیلم‌های ویژه‌ای برای نقد انتخاب، و هم مهمانان خاصی را به‌عنوان کارشناس دعوت می‌کرد.

در یکی از قسمت‌های این برنامه، فیلمی ژاپنی پخش شد که کل لوکیشن فیلم و فضاها محدود به یک چادر ایلی بود. فیلم با انتخاب زمینی برای استقرار چادر آغاز، و با فرایند گشودن و استقرار چادر، اتاق‌بندی برای اعضای خانواده، ایجاد مکان‌هایی در اطراف چادر برای آغل گوسفندان و مال‌های خانواده و نحوه استقرار و زندگی آغاز می‌شد. و با برچیده‌شدن همان چادر در پایان فصل و کوچ‌کردن به منطقه دیگری پایان می‌یافت.

مهمان یا کارشناس آن برنامه «ابوالفضل جلیلی» سینماگر گم‌نام اما بسیار حرفه‌ای و اندیش‌مند سینمای ایران بود. سکانس پایانی فیلم تصویری بود که چادر جمع‌، و با همه وسایل دیگر خانواده بار مال‌ها شده و آماده حرکت است. پیش از حرکت، پدر خانواده روی همان زمین که مرکز استقرار چادر بود و الان خالی شده می‌نشیند و با حرکاتی نیایشی از زمین برای میزبانی سه یا چند ماهه آن‌ها سپاس‌گزاری می‌کند.

جلیلی در توضیح این سکانس خاطره‌ای از زندگی شخصی‌اش تعریف کرد که یک خودرو جیپ داشته که سال‌ها برای یافتن لوکیش فیلم‌ها و جابه‌جایی‌ها تنها «اسب‌سواری‌»‌اش بوده و بعد از مدتی دیگر به‌کارش نیامده و می‌برد در بازار خودروفروشان بفروشد.

جلیلی می‌گفت پس از آن‌که مشتری پیدا شد و به توافق رسیدیم و پول را گرفتم، از صاحب جدید جیپ خواستم اجازه بدهد من با «جیپ» خداحافظی و به‌خاطر خدماتی که طی این سال‌ها به من داده سپاس‌گزاری کنم.

دست‌رسی به اینترنت جهانی و طبیعتا وبلاگ‌های بلاگر هم به مرور فراهم می‌شود و ما کاربرانی که به‌کار با آن سرویس‌ها عادت داریم و خواهی‌نخواهی امکانات آن سرویس‌ها بسیار به‌تر از سرویس‌های بومی است، ناچار از کوچ به سرویس‌های جهانی هستیم.

من وظیفه خود می‌دانم در این سکانس پایانی از مدیریت محترم و برنامه‌نویسان سرویس «بلاگ‌ایکس» که در این مدت محرومیت ما از سرویس‌های جهانی به به‌ترین شکل از ما میزبانی کرده و به ما به‌رایگان خدمات مطلوب و مطبوعی ارائه دادند سپاس‌گزاری کنم.

بدون شک محرومیت‌هایی که زمام‌داران کشور ما بر مجامع علمی تحمیل و آن‌ها را از تعامل با مجامع به‌روز فناوری و آکادمیک دنیا محروم کرده‌اند، در همه عرصه‌ها کشور را عقب نگه‌داشته و این عقب‌ماندگی ناخواسته شامل برنامه‌نویسان ایرانی هم شده‌است.

با امید به این‌که به مرور این محرومیت و محدودیت‌ها هم برداشته و سرویس‌های بومی از جمله بلاگ‌ایکس هم به قدرت بلاگر یا حتی به‌تر از آن دست‌یابند، تا دیداری دیگر دوستان عزیز این سرویس را به آن‌چه نگه‌بان خود می‌دانند می‌سپارم. خوشحال می‌شوم بنده را مشمول مرحمت و نگاه مهربانانه خود نموده و روی بلاگر هم به این آدرس به بنده سر بزنید. قدمِ چشم‌های شما روی چشم من!

https://alimoslehi.blogspot.com/

نفت برنت در معاملات روز جمعه با ۰.۶۳ درصد افزایش، به ۱۰۵ دلار و ۷۳ سنت در هر بشک، و معاملات آتی نفت وست‌تگزاس‌اینترمدیت آمریکا با ۰.۳۲ درصد افزایش، به ۹۶ دلار و ۱۷ سنت در هر بشکه رسید.

بانک کامنولث استرالیا در یادداشتی که روز جمعه منتشر شد، نوشت: هرچه تنگه هرمز مدت بش‌تری بسته بماند، هزینه‌های اقتصادی بیش‌تر می‌شود. تا پیش از جنگ در منطقه، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های نفتی از طریق این آبراه جابه‌جا می‌شد.

شبکه NBC از قول فاتح بیرول، رئیس آژانس بین‌المللی انرژی، روز پنجشنبه گزارش داد: «ما با بزرگ‌ترین تهدید امنیت انرژی در تاریخ روبه‌رو هستیم. تا به امروز، ما ۱۳ میلیون بشکه در روز نفت از دست داده‌ایم و اختلالات عمده‌ای در کالاهای حیاتی وجود دارد.»

بیرول پیش از این هشدار داده بود که جنگ و بسته‌شدن مداوم تنگه هرمز به بزرگ‌ترین بحران انرژی که تاکنون با آن مواجه بوده‌ایم، منجر خواهد شد و از دولت‌ها خواسته بود تا با منابع انرژی جای‌گزین، تاب‌آوری خود را تقویت کنند.

ادعاهای رئیس آژانس بین‌المللی انرژی کمی با واقعیت هم‌خوان نیست. در ۱۹۷۳ تمام کشورهای صادرکنند نفت حوزه خلیج فارس صادرات نفت خود به آمریکا را تحریم کردند به‌نحوی که قیمت نفت ناگهان به ۵ برابر افزایش یافت. تنها ایران در آن زمان انرژی مورد نیاز دنیا را تأمین کرد. آن زمان غیر از انرژی‌های فسیلی انرژی‌های دیگری در حد ۱٪ هم وجود نداشت. اکنون حدود نیمی از انرژی دنیا را به موازات انرژی‌های فسیلی، پنل‌های خورشیدی، توربین‌های بادی، نسل نوین نیروگاه‌های هسته‌ای و سوخت هیدروژنی تشکیل می‌دهند. 

با این وصف این بحران بعید است «بزرگ‌ترین تهدید امنیت انرژی تاریخ» باشد و به‌نظر می‌رسد به انتظار نتایج روانی بر بازار عرضه و تقاضا و مدیریت بحرانی موقتی اتخاذ شده باشد.   
مرتبط:
نفت کماکان زیر ۱۰۰ دلار

رئیس جمهور آمریکا همچنین خواستار سفر جوزف عون رئیس‌جمهور لبنان و نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به واشنگتن طی این فرصت سه‌ هفته‌ای شد.

جوزف عون رئیس‌جمهور لبنان یکم اردیبهشت‌ماه در اظهارنظری صلح‌طلبانه تاکید کرده‌بود: «مذاکرات پیش‌رو (دور دوم لبنان و اسرائیل) از هر مذاکره دیگری جدا است. زیرا لبنان با دو گزینه روبه‌رو است: یا ادامه جنگ با پیامدهای انسانی، اجتماعی، اقتصادی و حاکمیتی آن، یا مذاکره برای پایان‌دادن به این جنگ و دست‌یابی به ثبات پایدار.» 

وی تأکید کرده بود که «من مذاکره را انتخاب کرده‌ام و امیدوارم که بتوانیم لبنان را نجات دهیم.» 

آتش‌بس ۱۰ روزه قبلی در لبنان که در پی مذاکرات مستقیم سفیران لبنان و اسرائیل به میزبانی وزارت خارجه آمریکا انجام شده بود، از ۲۸ فروردین مورد موافقیت طرفین قرار گرفته و به‌طور رسمی اجرایی شده‌بود.

خوشبختانه شماره رایتل من با شماره همراه‌اول‌ام دقیقا یکی است. فقط ابتدای همراه اول ۹۱۰ و ابتدای رایتل ۹۲۱ است و تقریبا دوستان‌ام ۴ رقم آخر شماره مرا می‌شناسند و جواب می‌دهند.

خیلی دلم می‌خواست به‌طریقی به مدیران رایتل دست‌رسی داشتم و به آن‌ها مشاوره می‌دادم که شما این امکان را دارید که در همین فضای بسته و غیررقابتی داخلی هم تبدیل به یک اپراتور «مردمی» و دوست‌داشتنی، و به‌مرور ابرشبکه شوید که «ایرانسل» و «همراه اول» حسرت محبوبیت شما را بخورند.

مدیر شرکت خودکار بیک، راز موفقیت خود را در «فروش زیاد» و «سود کم» تعریف کرده‌بود. می‌گفت: سود کمی از فروش بالا نصیب‌مان می‌شد، اما مشتری هر سری اضافه‌تر می‌شد، و در مجموع سود ما از شرکت‌هایی که «سود بیش‌تر» اما «فروش کم‌تری» داشتند بیش‌تر هم می‌شد و همین به ماندگاری برند بیک انجامید که بعد از خودکار سراغ «عطر» رفت.

عطرهای با کیفیت و خوش‌بو و فاخر را در بسته‌بندی‌های کوچک که در جیب بالای کت هم جا می‌شد، در انواع بو و برای انواع شامه و سلیقه‌ها تولید می‌کرد. مشتریان هم که می‌دیدند قیمت کالا مناسب پول جیب، و حجم کالا هم مناسب گنجایش جیب‌شان است، بیش‌تر استقبال می‌کردند و باز هم سیکل مثبت سود کم‌تر فروش بیش‌تر به سوددهی فراوان و اعتبار برند آن‌ها کمک می‌کرد.

رایتل می‌تواند از برند بیک کمک بگیرد. به‌جای تبلیغ احسان حاج‌صفی و حیاتی و هرمز شجاعی‌مهر و علی کریمی و پژمان جمشیدی (که هر برندی که این‌ها تبلیغ می‌کنند را باید بایکوت کرد) از مشارکت با بیک سود بدهد و بگیرد.

برند «رایتل» هم خوش‌بیان است. رنگی هم که برای برندشان انتخاب کرده‌اند، رنگ میان قرمز هیجانی و آبی آرام است. فقط کافی است مدیران رایتل اراده کافی داشته باشند. ارتباطات و اینترنت مردمی ایران این امکان را دارد که به «رایتل» افتخار کند. کاش رایتل هم به این مشتریان با سود کم و فروش زیاد و باکیفیت‌تر بها می‌داد و افتخار می‌کرد. 

اگر هم اپلی‌کیشن رایتل را از بازار و اپ‌‌استورهای بومی حذف کنند من قول می‌دهم اپ‌شان را هم روی گوشی‌ام نصب کنم. 😇 

داوکینز می‌نویسد که امروز ما ماشین تحریر و کامپیوتر و ماشین چاپ و نمونه‌خوان و ویراستار و خلاصه چندین مجموعه انسانی و مکانیکی برای چاپ «کم‌غلط» کتاب داریم که همه دست‌به‌دست هم می‌دهند تا یک کتاب پیش از چاپ ـ تا آن‌جا که مقدور است ـ غلط‌های املایی، انشایی، تایپی، دستورزبانی و ... آن کاهش پیدا کرده و بعد چاپ شود.

کتاب که چاپ‌ شد، بلافاصله در دست‌کم هزار نسخه چاپ و عموما علاقه‌مندان به موضوع کتاب ـ که دست‌کم مختصری آگاهی نسبت به محتوای آن دارند ـ کتاب را خریده، خوانده و اگر اشتباهی با همه احتیاط و وسواس‌ها از زیر چشم تیزبین و نگاه حرفه‌ای مولفین در رفته باشد، آن‌را یادآوری و کامنت می‌کنند تا در چاپ‌های بعدی اصلاح شود.

بعد خودش تأکید می‌کند که درباره همین کتاب که در دست شماست، چندین بار کل کتاب که از سوی خود ایشان نوشته شده به هم‌کاران داده‌شده تا پیش از چاپ آن‌را خوانده و درباره آن اظهارنظر کنند. به هم‌سرش داده که بخواند و اگر ایرادی دید یادآوری کند. بعد ویراستار کل کتاب را بعد از اصلاحات هم‌کاران و هم‌سرش ویرایش کرده و غلط‌گیرِ متخصص چاپ‌خانه هم بعد از همه این ریزبینی و تیزبینی‌ها، آن‌را با دقتی خاص دوباره‌خوانی و درواقع چندین‌باره‌خوانی کرده و در نهایت نتیجه می‌گیرد که با همه این‌ها باز هم احتمال دارد تک و توکی «غلط» یا «اشتباه» از دست همه آن‌ها دررفته و در چاپ نهایی راه‌یافته باشد.
▪️
من که خیلی به ویرایش حساسیت دارم، انصافا ویراستار کتاب را تحسین کردم. آن‌هم ویراست ۴۴ یعنی بعد از چند میلیون چاپ و تجدیدنظر و هک و اصلاح.

بعد از بسط این مقدمه می‌پرسد: فرض بگیریم کتاب مقدس از سوی خدا، به دست فرشته‌ای از سمت خدا به پیامبری منصوبِ خدا نازل شده و در این پروسه هیچ‌ خطایی راه نیافته باشد. اما از این به بعد چه؟ یا به‌قول اهل حوزه «ثم ماذا»؟ و هذا اول‌الکلام!

این پرسش مهمی است. پرسش بسیار مهمی است. می‌پرسد و از مومنان اقرار می‌گیرد که مطابق کتاب مقدس، شما که معتقد نیستید کسی غیر از پیامبر معصوم و مصؤن از خطاست؟ خوب تکلیف خطاهایی که نفر اول که از روی کتاب مقدسِ مفروضِ بدونِ غلط نسخه‌برداری کرده و اصلاح و ویرایش و نمونه‌خوانی و تایپ و تحریر و ویراستار و نهایتا چاپی در کار نبوده، و نفرات بعدی به همین ترتیب و با همین میزان از خطا از روی نسخهٔ نسخه‌برداری‌شده، و بعدی‌ها از روی نسخه‌های بعدی نسخه‌برداری کرده و اگر مطابق اثر پروانه‌ای که می‌گوید: «اگر یک پروانه در برزیل بال بزند، در تگزاس طوفان به‌پا می‌شود» همین‌طور یک غلط ۴۰ کلاغ، و بعد طوفان کلاغ و «کوه» غلط‌ها از «کاه» اشتباهِ نخستین به‌جای کتاب مقدس به دست شما رسیده باشد تکلیف چیست؟

پرسشی اساسی که در مورد همه کتب پیش از اختراع «ماشین چاپ» حتی شفای بوعلی و «التفهیم» ابوریحان و ... هم قابل طرح است.

خودش در ادامه پاسخ می‌دهد که ادعای من و امثل من، با محک «عقل» و ترازوی «لابراتوار» قابل راست‌آزمایی، صحت‌سنجی و ابطال است. و من از ابطال نظر و کتاب و کتاب‌های‌ام استقبال می‌کنم. اما شما برای اثبات حقانیت ادعای‌تان دست‌کم در این پرسش مشخص چه استدالال محکمه یا «عقل‌پسندی» دارید؟

من هنوز پاسخی از مخالفان او به این پرسش نشنیده‌ام.  

اما گاهی این صدا شبیه ترق‌‌ترق شکستن شاخه‌ای نازک زیر بار سنگین است؛ شاخه نمی‌خواهد بیفتد، فقط دیگر نمی‌داند تا کجا می‌تواند تاب بیاورد.

این صدا، صدای یک زن است! و شاید این «زن» می‌تواند هر کس باشد. زنی که سال‌ها زیر بار توقعات، نقش‌های اجباری، سکوت‌های تحمیل‌شده، و جنگ‌های نابرابر، خم شده است. جامعه گاهی از او انتظار دارد، هم آتش را روشن نگه دارد، هم دود را پنهان کند.

در این میان، روان او هم‌چون اتاقی تاریک می‌شود. اتاقی که اگر کسی چراغی در آن روشن نکند، سایه‌ها کم‌کم شروع به حرف‌زدن می‌کنند. همان سایه‌هایی که سمبل  فرسودگی، افسردگی و احساس بی‌ارزشی می‌شوند.

نه دشمن‌اند و نه نشانهٔ ضعف؛ تنها پیام‌آورانی‌اند که معتقدند «چیزی در این انسان، نیازمند ترمیم … و نیازمند شنیدن است». و سرخورده از دیده‌نشدن و شنیده‌نشدن، به سکوت پناه می‌برد.

این میل به خاموشی، بیش از آن‌که خواستِ نبودن باشد، اعتراضی است به نوعی بودن. نوعی بودن که در آن زن احساس می‌کند وجودش تنها در صورتی پذیرفته می‌شود، که خودش را کوچک، بی‌صدا، فرمان‌بردار یا فداکار نشان دهد.

فلسفه اما به ما یاد می‌دهد که معنای این سکوت، همیشه مرگ نیست؛ گاهی «نه گفتن به وضع موجود» است. گاهی تلاش برای بازتعریف خویشتن.

رنج این زن، رنج فردی نیست. زنجیری‌ست که حلقه‌های‌اش به ساختارهای نابرابر، به تاریخ، به نگاه‌ها، به کلیشه‌ها و گاه به قوانین گره خورده است.

جامعه وقتی صدای او را نمی‌شنود، یا نمی‌خواهد بشنود، او را به گوشه‌ای می‌راند که نور کمی در آن می‌تابد.

اما حقیقت این است وقتی زنی در خود فرو می‌رود، این شکستِ او نیست؛ شکست جامعه‌ای است که سایه را بر نور ترجیح داده.

زنانی که تا مرز خاموشی می‌روند، نه می‌خواهند محو شوند، و نه دنبال پایان‌اند. آن‌ها تنها می‌خواهند سنگینی جهان را زمین بگذارند. می‌خواهند کسی بیاید، دست بر شانه‌شان بگذارد و بگوید: «تو حق داری دوباره آغاز شوی.»

در زیر پوست شهر، جایی میان سیمان و سایه، زنانی زندگی می‌کنند که گاهی به نقطه‌ای می‌رسند که دل‌ِشان می‌خواهد جهان برای لحظه‌ای از حرکت بایستد. نه برای پایان‌دادن به خود، بلکه برای پایان‌دادن به زخم‌هایی که هر روز در سکوت انباشته می‌شود.

جامعه، این زنان را همچون ظرف‌هایی می‌بیند که باید همیشه لبریز از مهر، صبر، فداکاری و تحمل باشند. اما کم‌تر کسی می‌پرسد: این ظرف‌ها از کجا پر می‌شوند؟ و وقتی ترک برمی‌دارند، چه کسی مسئول ترمیم آن‌هاست؟  

در جامعهٔ بستهٔ ایرانی، هر زن شبیه خانه‌ای‌ست با پنجره‌های بسته‌ای که سال‌ها قوانین، سنت‌ها، نقش‌های جنسیتی و ساختارهای نابرابر، نخ‌هایی دور وجود او تنیده‌اند.

زن، عروسک نیست، اما طناب‌های نامرئیِ مسئولیت، شرم، سکوت و قضاوت، گاهی او را مثل عروسکِی بی‌حرکت و بی‌جان نشان می‌دهد؛ بلکه برعکس، او در حالی‌که در عمق وجودش در نبردی از صداهای خاموش جریان دارد.

زنی که تا مرز خاموشی می‌رود، در حقیقت گرفتار چند جدال است. جدال با جامعه‌ای که از او «بی‌خطا»بودن می‌خواهد. جدال با خانواده‌ای که «تحمل» را فضیلت می‌داند. جدال با خودی که سال‌ها شنیده «تو مهم نیستی» و جدال با جهانی که به جای شنیدن، قضاوت می‌کند.

او شبیه چراغی‌ست که سال‌ها برای دیگران سوخته و سال‌ها نادیده گرفته‌شده، و حالا این نور چراغ، سوسوی همیشه را ندارد.

اما کم‌تر کسی فکر می‌کند که لرزش نور، فریاد کمک یک چراغ است. زنانی که در آستانۀ خاموشی می‌ایستند نه شکست‌خورده‌اند و نه ضعیف. آن‌ها تنها سند زندهٔ جامعه‌ای هستند که بیش‌تر از زندگی فرد، از سکوت او بهره می‌برد.

و شاید همین است راز استعاره: زنانی که تا مرز خاموشی می‌روند، در حقیقت دارند می‌گویند: «روشن نگه داشتن دنیا وظیفۀ من نیست؛ من هم حق دارم دیده شوم، شنیده شوم، و کسی باشد که لامپ‌ام را قبل از سوختن عوض کند.»

این متن نگاهی‌ست به زنان با طعم گس خشونت و تنهایی که متاسفانه گاهی بوی خودکشی می‌دهد. 

 از بلاگ «قصه آدم‌ها، قصهٔ باورهاست» مریم راد.

جوان گفت: نمی‌پره!

مرد میان‌سال گفت: سر ۱۰۰ هزار تومان شرط می‌بندم که می‌پره.

جوان قبول کرد و اسب از راه رسید و نپرید.

فیلم که تمام شد مرد میان‌سال ۱۰۰ هزار تومان به جوان داد. 

جوان خندید و پول را نگرفت. و به مرد گفت: پول را در جیبت بگذار، من قبلا این فیلم را دیده‌بودم. 

مرد با عصبانیت گفت: من خودم ۴ بار این فیلم رو دیده‌بودم، ولی گفتم این‌بار دیگه حتما می‌پره.

▪️

این لطیفه تلخ و شیرین، حکایت نزدیک به نیم قرن سال سادگی ما مردم ایران است که فکر می‌کنند بالاخره این بار دیگر این اسب خواهد پرید و مشکلات خل خواهد شد.

و باز بلیط سانس بعد را با آرزوی پریدن در سانس بعدی می‌خریم یا در واقع رأی خود را به صندوق می‌اندازیم.

در اغلب کشورهای جهان ـ توسه‌یافته یا در حال توسعه و حتی برخی عقب‌مانده‌ها ـ دست‌رسی پایدار و باکیفیت به اینترنت زیرساختی حیاتی و نقشی تعیین‌کننده در توسعه و بهبود کیفیت زندگی ایفا می‌کند.  

وزیر ارتباطات جمهوری اسلامی که متولی اصلی اینترنت است، تاکید می‌کند دست‌رسی پایدار و با کیفیت به اینترنت، نه یک امتیاز، بلکه یک «حق عمومی»، و اختلال در اینترنت یک اختلال سیستماتیک در کارکرد بخش‌های مختلف جامعه است.  

به گفته وزیر حدود ۱۰ میلیون عمدتاً از طبقات متوسط و پایین جامعه به‌طور مستقیم درگیر فعالیت‌هایی هستند که نیازمند ارتباطات پایدار دیجیتال است. تداوم ناپایداری اینترنت، به‌معنای تهدید مستقیم اشتغال این جمعیت گسترده است؛ موضوعی که می‌تواند پیامدهای اجتماعی و اقتصادی عمیقی به‌همراه داشته باشد.  

در شرایطی که کشور با فشارهای بیرونی مواجه است، حفظ ارتباطات پایدار، نقش کلیدی در هماهنگی دستگاه‌ها و تداوم خدمت‌رسانی به مردم دارد و این مسیر به‌گفته مسئولان باید با قوت دنبال شود.

معاون اول رئیس‌جمهوری در دیدار با وزیر ارتباطات، با تأکید بر اولویت تداوم خدمات حیاتی مدعی شده: ارائه خدمات بدون اختلال باید در صدر برنامه‌های دستگاه‌های مسئول قرار گیرد.

محمدرضا عارف هم بر این باور است اینترنت باید به‌عنوان یک «حق» برای همه شهروندان به‌رسمیت شناخته، و سیاست‌گذاری‌ها مبتنی بر «عدالت دیجیتال» باشد.

با تمام ین اظهارنظرها و ادعاها، نه جنگی در کار است، نه صلحی و نه اینترنت و آموزش و توسعه و آرامشی. و این وقفه که معلوم نیست تا کی ادامه داشته باشد، پس‌رفت‌های متمادی در توسعه و ساختار‌های بنیادین زیستی، رفاهی، آموزشی، امنیتی و علمی و فناوری کشور ایجاد خواهد کرد که جبران هر یک روز آن دست‌کم یک هفته، هر هفته آن دست‌کم یک ماه و هر ماه آن دست‌کم یک‌سال زمان نیاز خواهد داشت. این خسارت‌ها بدون در نظر گرفتن خسارت‌های غیرمستقیم و غیرقابل پیشی‌بینی است که بعدها رونمایی خواهد شد. 

من با وجود این‌که دل‌خوشی از «آذری‌جهرمی» وزیر جوان ارتباطات دولت پیشین ندارم، اما شهامت ایشان برای ایستادگی در برابر درخواست محدودیت در اینترنت که از سوی مصادری بی‌ربط صادر می‌شد را می‌ستایم.

این ادعاهای آقای عارف رئیس کابینه، و وزیر ارتباطات که تاکید می‌کنند «اینترنت یک عق عمومی» است، اما در قبال نقض این حق عمومی تایید پشت‌پرده و تکذیب روی صحنه دارند، مصداق عینی نفاق است که مطابق اغلب روایات دینی از کفر که بزرگ‌ترین گناهان است هم بدتر است. 
 

«از ۵ سالگی مرا به مکتب زنانه فرستادند. معلمه من زن‌عمویم بود. عم‌جزء که از کتب ابتدایی قدیم بود، یا قرآن را در چند ماه خوانده ... یک‌سال آن‌جا ماندم. و فارسی‌خوان شده‌بودم.»

 بعد به مکتب‌خانه دیگری رفت: «چیزی که خواندم چند کتاب فارسی بود که مفیدتر از همه آن‌ها کتاب نامه خسروان، تألیف جلال‌الدین میرزا، پسر فتحعلی‌شاه بود که برای قوه فارسی من به‌ترین سرمشق شد. زیرا کتاب مزبور با کلمات مقدس پارسی نوشته‌شده و از آلایش به زبان عربی منزه است. ۶ سالم نشده‌بود که از آن مکتب بیرون آمده برای خواندن مقدمات عربی به مکتب دیگری رفتم. در این‌جا من درس‌هایم مشکل‌تر بود، و هوش و گوشم بیش‌تر باز شده بود.» «از هفت‌سالگی به‌ شعرگفتن مشغول شدم. یکی خواندن شاه‌نامه، دیگر کتاب صدکلمه، از آثار نظمی رشید وطواط، در مکتب، تحرک قریحه شعری مرا باعث آمد. شعر اولم این بود که گفته و در حاشیه شاه‌نامه نوشته بودم. پدرم بدید و ۱۰ پول سیاه به من جایزه داد: تهمتن بپوشید بَبر بیان/ بیامد به میدان چو شیر ژیان»

«او گاهی به من می‌گفت که نمی‌خواهم تو شاعرشده و جای مرا احزار کنی. زیرا می‌دانم که وضع مملکت ایران تغییر کرده و دیگر کسی مواجب نخواهد داد و شعر را مسخره خواهند کرد. و تو از این شعرایی که گدایی گذران می‌کنند بدتر خواهی شد. برو عقب کاسبی که در آن روزگار محتاج نشوی.» 

«من اصول ادبیات را در نزد پدر آموخته بودم. هنگام مرگ وی ۱۸ سال داشتم. در این وقت تحصیلات خود را نزد ادیب نیشابوری که از ادبا و شعرای مشهور مشهد بود، دنبال کردم و مقدمات عربی و اصول کامل ادبیات فارسی را نخست در پیش پدر و سپس در مدرسه نواب در خدمت اساتید آن زمان تکمیل نمودم و خلاصه می‌توانم بگویم که تحصیلات من از ۱۸ سالگی بعد از مرگ پدرم شروع شد.»

«بعد از مرگ پدر بر آن شدم که به تهران رفته و به کمک بزرگان دولت برای فراگرفتن علوم جدید به فرنگستان ره‌سپار شوم. لیکن دو چیز در پیش این مقصود دیوار کشید: یکی سرپرست‌بودن خانواده که شامل مادر، خواهر، دو برادر کوچک بود و معیشت آنان‌را می‌بایستی تدارک و اطفال را تربیت نمایم. دیگر انقلاب ایران بود که ۱۳۲۴ قمری، دو سال پس از مرگ پدر روی نمود و در اوضاع اجتماعی ایران تاثیرات شگرفی بخشید و در هر سری شوری دیگر انداخت.

 ۱۳۲۴، به سن ۲۰ سالگی در شمار مشروطه‌طلبان خراسان جای‌گزیدم. من و رفقای دیگر، عضو مراکز انقلابی بودیم و روزنامه «خراسان» را به‌طریق پنهانی طبع و به اسم رئیس‌اطلاب موهوم منتشر می‌کردیم. اولین آثار ادبی من در ترویج آزادی در آن روزنامه انتشار یافت. مشهورترین آن‌ها قصیده مستزادی است که ۱۳۲۵ در عهد استبداد صغیر محمدعلی‌شاه گفته شد و در حینی که مردم در سفارت‌خانه‌ها پناهنده شده بودند در مشهد انتشار یافت: «با شه ایران ز آزادی سخن گفتن خطاست/ کار ایران با خداست/ مذهب شاهنشه ایران ز مذهب‌ها جداست/ کار ایران با خداست.»

در این دوران، بهار جوان مقالات تند و اشعار مهیج و ترانه‌های ملی و میهنی در تهییج مردم و نکوهش محمدعلی‌شاه در روزنامه خراسان منتشر می‌کرد که در مشهد محرمانه چاپ می‌شد. ۱۳۲۸ قمری در مشهد حزب تندرو دموکراتیک قدرت بسیاری یافت و کمیته مرکزی حزب تشکیل شد که بهار هم یکی از اعضای فعال این کمیته بود و پس از تشکیل این کمیته، بهار روزنامه «نوبهار» را با امتیاز و مسئولیت خویش به‌عنوان ناشر افکار حزب دموکراتیک در مشهد منتشر کرد: «از سال فتح تهران به بعد، نویسندگی در جراید ملی را شروع کردم و نخستین مقالات سیاسی و اجتماعی من در جریده «طوس» و بعضی بی‌امضا در «حبل‌المتین» انتشار یافت. سپس در ۱۳۲۸ قمری روزنامه «نوبهار» را که ناشر افکار حزب دموکراتیک ایران بود دایر کردم. در همان سال حزب نام‌برده به هدایت دوستان اداری و بازاری و با تعالیم حیدرخان عمواوغلی، که از پیش‌وایان احرار مرکز بود و به خراسان مسافرت کرده بود، دایر گردید و من به عضویت کمیته ایالتی این حزب انتخاب شدم.»

بعد از توقیف نوبهار، روزنامه «تازه‌بهار» را منتشر کرد و در دوره‌ای مسئولیت روزنامه «ایران» را هم عهده‌دار بود.

در انتخابات دوره سوم مجلس شورای ملی در سال ۱۳۳۲ قمری، از دَرجز و کلات و سَرخس به وکالت مجلس انتخاب شد. در دوره مجلس چهارم شورای ملی مصادف با اواخر دوران قاجاریه بود. بهار در گروه اقلیت مجلس همراه و همگام با سیدحسن مدرس قرارداشت و از سران آن به‌شمار می‌رفت. 

در دوره پنجم از تُرشیز به وکالت مجلس انتخاب شد؛ «از بدو افتتاح مجلس پنجم، اوضاع دگرگون شد، تا عاقبت من از روزنامه‌نویسی دست برداشتم.» او همچنین درباره اداره جراید اقلیت نوشته است: «اداره تمام جراید اقلیت آن روز و نوشتن شبی هفت سرمقاله، علاوه بر مقالات فنی و ادبی، برای مجلات به‌ نثر و شعر و مبارزه دائمی شغل من بود.»

با به قدرت رسیدن سردار سپه حیات سیاسی بهار هم به‌قول خودش به کوچه بن‌بست رسیده بود و با طرح جمهوری او مخالف بود و مسمطی نوشت که معروف شد: «جمهوری سردار سپه مایه ننگ است/ این صحبت اصلاح وطن نیست که جنگ است.»

«ما دوره ششم را به پایان بردیم و در دوره بعد لایق آن نبودیم که دیگرباره قدم به مجلس شورای ملی بگذاریم. و چند تنی از رفقای ما که در دوره هفتم انتخاب شدند، از وکالت استعفا دادند و در خانه نشستند و حیات سیاسی من که برخلاف روح شاعرانه و نقیض حالات طبیعی و شخصیت واقعی من بود پایان یافت.»

از ۱۳۰۷ شمسی بهار خانه‌نشین و منزوی شد. در این مدت دنبال مطالعات و تحقیقات ادبی گذشته را گرفت و بنا بر دعوت وزارت معارف، به تدریس تاریخ ادبیات پیش از اسلام در مدرسه «دارالمعلمین عالی» مشغول شد. مهر ۱۳۰۸ زندانی و از کادر دارالمعلمین عالی معزول شد.

 یک سال در زندان گرفتار بود و بعد هم عزلت گزید. چون از نظر مادی در مضیقه بود، وزارت معارف به او پیشنهاد کرد که کارهایی از قبیل مراقبت در تصحیح و تنظیم کتب ابتدایی و تصحیح و تحشیه کتب نفیس فارسی قدیم را در خانه انجام دهد، که نسخه آن‌ها نایاب یا مغلوط و یا منسوخ بود، مانند کتاب نفیس سیستان که نسخه خطی آن نزد خود بهار بود.

بهار در این دوران دیوان خود را به چاپ‌خانه داد اما شهربانی تمامی دیوان را توقیف و از چاپ آن جلوگیری شد. نوروز ۱۳۱۲ به منزل بهار ریختند و او را به زندان بردند و ۵ ماه در آن‌جا نگه‌ داشتند و سپس به اصفهان تبعید کردند. یک سال همراه خانواده‌اش در تبعید به‌سر برد بدون هیچ درآمدی، زندگی را با سختی گذرانید و در این مدت ناچار شد کتاب‌خانه، باغ و شرکتی را که برای امرار معاش فراهم کرده‌بود بفروشد. البته در این دوران مثنوی «کارنامه زندان» را سرود و قصاید و غزلیات بسیاری در این دوره سرود که به گفته خود «هوای اصفهان شعرزاست و من در آن‌جا شش هفت‌هزار بیت شعر ساختم.»

«مرحوم محمدعلی فروغی اعلی‌الله‌مقامه، که مقام ریاست وزیران را داشت، با دیگر دوستان پای‌مردی کردند و مرا برای شرکت در جشن هزاره استاد[فردوسی] به تهران بازآوردند. و از آن پس نیز چون حاجت خود را در دانش‌سرای عالی و دانش‌کده ادبیات به این ناچیز دانستند، ساعتی چند درس تحول و تطور زبان فارسی ارجاع شد و سپس قرار افتتاح دوره دکتری زبان پارسی داده شد، رسما مقرر گردید که در دانش‌کده ادبیات به خدمت اشتغال ورزم.

آخرین خدمتی که برحسب احتیاج دانش‌کده و دوره دکتری ادبیات انجام دادم تألیف و گردآوری سبک‌شناسی است. این کتاب که با نهایت اختصار و صرفه‌جویی، به ملاحظه وقت و فرصت دانشجویان، تدوین گردیده، حاصل آخرین ایام عزلت و انزوای من است که برحسب پیشنهاد وزیر فرهنگ وقت تدوین و چاپ شد.»

بهار در سال ۱۳۱۴ شمسی به عضویت پیوسته فرهنگستان ایران منصوب شد و در کمیسیون‌های فرهنگ و دستور زبان مشغول به‌کار شد.

پس از تبعید رضاشاه در ۱۳۲۰ بهار احساس تازه‌ای یافت؛ روزنامه منتشر کرد، شعر گفت، در کنگره‌ها و مجامع شرکت کرد و حتی وزیر شد.

در  ۱۳۲۴ در نخست‌وزیری قوام‌السلطنه، شاید به‌خاطر دوستی نزدیکی که با او داشت، پست وزارت فرهنگ را پذیرفت ولی دریافت قوام او را بازی داده و از وزارت استعفا کرد. او در این‌باره گفته است: «مشقت و رنج و عذاب روحی بی‌نهایت بود... و من بی‌درنگ پای استعفانامه را امضا کردم و رفتم در خانه، ولی ننشستم، بلکه افتادم... در اوایل زمستان حس کردم سینه‌ام ناراحت است... من تقاضای مرخصی کردم. شهودی هستند که بودند و عجز و لابه مرا در رفتن، و اصرار و ابرام ایشان [قوام‌السلطنه] را در ماندن و اداره‌کردن انتخابات تهران دیدند. چندی نگذشت که مجلس باز شد، ولی در من دیگر رمق و قدرت کارکردن نبود. این‌بار طوری سقوط کردم که فقط در فرنگستان بعد از یک‌سال و نیم توانستم برخیزم و تلف نشوم.»

 در دوره پانزدهم نیز از تهران انتخاب شد و به مجلس رفت و به ریاست فراکسیون دموکرات برگزیده شد. اما نتوانست در مجلس کار کند و در سال ۱۳۲۶ برای معالجه به سوئیس رفت.  سفر او یک‌سال‌و‌نیم طول کشید و معالجات تا اندازه‌ای موثر بود. پس از بازگشت به ایران در ۱۳۲۸ مجددا به کارهای فرهنگی گذشته مشغول شد. 

یکی از این کارها تدریس در دانش‌گاه بود که البته به‌خاطر بیماری‌اش کم‌تر می‌توانست در کلاس‌های درس حضور یابد. گاهی هم در محافل فرهنگی و ادبی شرکت می‌کرد و به تصحیح بعضی کتاب‌ها مشغول شد.

در آخرین سال‌های زندگی بهار، جنگ کُره در جریان بود. بهار سخت به این جنگ حساسیت داشت و همیشه نفرت و بی‌زاری خود را از جنگ‌طلبی ابراز می‌داشت و در این دوره قصیده معروف «جُغد جنگ» را سرود.

او گفته بود: «من امر صلح را به خاطر صلح، نه به‌خاطر آن کسانی که درباره آن صحبت می‌کنند، دوست می‌دارم. خواه هواداران صلح از آمریکا و انگلستان باشند، و خواه از شوروی و چین، فریاد صلح‌خواهی اصیل و قابل احترام است.»

بهار از نخستین شاعران مطرح زمان خویش بود که به ترانه‌سرایی به صورت اصیل آن، یعنی سرودن ترانه بر اساس آهنگ پرداخت و تصنیف‌ها و ترانه‌های ملی خود را که جنبه وطنی و آزادی‌خواهی داشتند، روی ساخته‌های آهنگ‌سازانی چون درویش‌خان، حسام‌السلطنه، مرتضی نی‌داوود و... به یادگار گذاشت.

ترانه‌هایی مانند: مرغ سحر در ۱۳۱۳ با صدای قمر و با آهنگ و همراهی تار مرتضی نی‌داوود در دستگاه ماهور در گراندهتل اجرا شد که استقبال پرشوری از آن به‌عمل آمد و تا امروز هم حس اعتراضی و شاعرانه خود را حفظ کرده است.

ملک‌الشعرا بهار  اول اردیبهشت ۱۳۳۰ خورشیدی در تهران درگذشت و در آرام‌گاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.

وقتی گوسفند یا میشی را سلاخی کردند، قصاب بلافاصله سوراخ کوچکی با کارد در قسمتی از دست یا پای لاشه ایجاد و دهان خود را بر آن سوراخ گذاشته و لاشه را باد می‌کند تا پوست از بدن به‌تر جدا شود.

خوب که باد کرد، به شصتی سوراخ را گرفته و با دست دیگر چند مشت بر پک و پوک و پوز و ... لاشه می‌زند و بعد مشغول کنندن پوست آن می‌شود.

در ضرب‌المثل فارسی این مشت را نشانه تحقیرِ مضاعف بعد از کشتن گرفته و می‌گویند فلان عمل مثل مشت در ... بود.
▪️
شورای سردبیری ایران اینترنشنال ۱۶ آوریل با انتشار بیانیه‌ای از حمله به نزدیکی استودیوهای این شبکه در لندن خبر داد و تهدیدهای فزاینده علیه روزنامه‌نگاران مسقلی را که به سانسور و سرکوب تن نمی‌دهند محکوم و تاکید کرد که این شبکه بدون ترس و تسلیم در برابر ارعاب به کار خود ادامه خواهد داد. 

به‌قولی خودشان را به مثلا BBC، یونایتدپرس، یا رویترز چسبانده و پرسیده‌اند: «ما سه تا را کجا می‌برید؟». 

هرگونه محدودیت برای آزادی بیان در هر جایی و برای هر رسانه، خبرنگار یا بستگان خبرنگاران ممنوع و محکوم است. اما این «رسانه مستقل» در آن بیانیه حکم آن مشت آخری بعد از سلاخی را داشت.

رسانه‌ای که مجری‌‌ـکارشناس‌اش رسما از ادبیات جنگ و تهدید به تلافی‌کردن کسانی که با رضا پهلوی هم‌راهی نکردند استفاده، و سردبیری رسانه او را اخراج نمی‌کند و باز هم تریبون می‌دهد؛ یا رسانه‌ای که گزارش‌گر معروف‌اش در گزارش‌ها در مورد سوژه‌ها از ادبیات تحقیر و توهین‌آمیز استفاده می‌کند، شاید طناز خوبی و نویسنده حرفه‌ای باشد، اما خبرنگار و روزنامه‌نگار نیست و شبکه‌ای که این «رجزها» را منتشر و موکد بازنشر می‌کند هم، اساسا رسانه نیست، مستقل‌بودن پیش‌کش.

من البته به منابع مالی رسانه ابدا کاری ندارم. رسانه بدون منابع مالی نمی‌تواند روی پا بماند. اما در رسانه‌ها آن‌چه پیش و بیش از منابع مالی مهم‌ است، «منابع خبری» و وفاداری به منشور حرفه‌ای اخلاق روزنامه‌نگاری است که روزنامه‌نگار را از هرگونه تحریف، توهین، تحقیر، تهدید، تعریف و مذمت ممنوع، و رسانه‌ها را به رعایت اصل اساسی «بی‌طرفی» توصیه می‌کند. 

به‌گزارش ایرنا هم‌چنین رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در تماس تلفنی با نخست‌وزیر پاکستان یک‌شنبه‌شب ۳۰ فروردین ۱۴۰۵ با اشاره به تداوم بدعهدی‌ها و رفتارهای قلدرمآبانه و نامعقول آمریکا حین مذاکرات و در دوره آتش‌بس، ادامه اقدامات تحریک‌آمیز و غیرقانونی این کشور در به‌اصطلاح محاصره دریایی را نقض آشکار تفاهم آتش‌بس و مغایر با منشور ملل متحد دانست و تصریح کرد: چنین اقداماتی صرفا منجر به تشدید بدگمانی‌ نسبت به جدیت آمریکا شده و این واقعیت را بیش از پیش آشکار می‌کند که آمریکا دنبال تکرار الگوهای قبلی و خیانت به دیپلماسی است.

مسعود پزشکیان با تأکید بر عزم جمهوری اسلامی ایران برای دفاع همه‌جانبه از کیان کشور در برابر هرگونه ماجراجویی مجدد آمریکا و اسرائیل، نسبت به عواقب و پیامدهای چنان وضعیتی برای امنیت منطقه و جهان هشدار داد.

پزشکیان تصریح کرد: جمهوری اسلامی ایران مصمم به حفظ و ارتقای روابط با همه همسایگان از جمله کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس، بر اساس حسن هم‌جواری و احترام متقابل، امیدوار است این کشورها نیز با در نظر گرفتن تجارب اخیر، برای تقویت صلح و امنیت منطقه بر مبنای هم‌کاری جمعی و به دور از مداخله مخرب بازی‌گران فرامنطقه‌ای خصوصا آمریکا اهتمام ورزند.

شهباز شریف نیز در این گفت‌وگو با اشاره به تلاش‌های کشورش برای خاتمه درگیری و برقراری صلح در منطقه، رئیس‌جمهور کشورمان را در جریان رایزنی‌های اخیر خود با کشورهای منطقه در این خصوص قرار داد.
⚫️
این ادعاها در شرایطی مطرح می‌شود که دو خبرگزاری رسمی مملکت جرأت بیان نام منبعی که خبر را از قول او نقل می‌کنند ندارند. این ملاحظه امنیتی و برای فضاسازی مناسب فریب رقیب نیست. نشان‌دهند ضعف یک عضو در نتیجه ضعف تیم مذاکره‌کننده است که هراس دارند هویت‌شان در خبر مشخص شود.

دوم در بیانیه متناقض و غیرواحدی که شعام از آن به «تحمیل طرح ۱۰ ماده‌ای جمهوری اسلامی به طرف مقابل» یاد می‌کرد، صراحتا قید شده بود جمهوری اسلامی با «بی‌اعتمادی مطلق به طرف مقابل» به میز مذاکره می‌رود. خود همین‌که از یک شورای عالی یک بیانیه با دو ادبیات منتشر و در آن پیش از مذاکره قید «بی‌اعتمادی کامل به طرف مذاکره» را می‌آورد خلاف روح «گفت‌وگ» «مذاکره» «مصالحه» و «آرامش» و نماینده ادبیات «رجز» و رزم است. 

به‌عنوان نمونه در تاریخ اسلام در جنگ احزاب وقتی سپاه احزاب کافر مدینه را ترک می‌کردند، رجز خواندند: «اعل هبل اعل هبل». و علی‌بن‌ابیطالب در پاسخ آن‌ها رجز خواند: «الله اعلی و اجل»! اما همین دو طرف مدتی بعد برای صلح حدیبیه سر میز مذاکره نشستند و در شرایطی که پیامبر دست بالا را داشت، قبول کرد عبارت رسول خدا کنار نام‌اش در معاهده نباشد. چون خواسته طرف مقابل بود. آیا پیامبر ـ العیاذبالله ـ از نبوت خلع شد؟ نه! ادبیات دیپلماسی، مصالحه، مذاکره و گفت‌و‌گو باید متناسب به آن انتخاب و استخدام شوند، و ادبیات میدان و جنگ و رجز هم متناسب با آن.

سوم این‌که در زمان جنگ ۱۲ روزه سرلشکر موسوی فقید برای نخستین‌بار در جمهوری اسلامی و آن هم در زمان جنگ، در ادبیات رسمی برای کشور اسرائیل از نام این کشور استفاده کرد. این در حالی‌بود که تا پیش از آن برای اشاره به‌نام اسرائیل در ادبیات رسمی از عبارت «رژیم صهیونیستی» استفاده می‌شد. حالا که یک مقام عالی در سطح نظامی ـ نه یک‌بار که چندین بار ـ از این نام استفاده کرده، دیپلماسی و مذاکره هم نه! «حفظ دماء مسلمین»‌ ایجاب می‌کند که نه از موضع ضعف، بلکه از موضع «حسن‌نیت» همان راه گشوده را برویم و ما هم از نام آن کشور استفاده کنیم.

اگر قرار باشد، در زمان اضطرار بگوییم اسرائیل، در زمانی که احساس می‌کنیم اضطراری نیست ـ ولی درواقع اضطراری‌تر از جنگ ۱۲ روزه است ـ به ادبیاتی که مختص رجز و میدان است متوسل شویم، به‌قول اسیر شهرستانی می‌شود: خط غلط، معنی غلط، انشا غلط، املاء غلط! و دود آن البته چنان‌که ظریف ادعا می‌کرد: فقط به چشم پایین و خیابان نمی‌رود، ساکنان «بنیان‌مرسوس» در برج‌عاج‌های عافیت را هم به اشک وامی‌دارد. 

به گزارش ایرنا، سرهنگ دوم پاسدار ابراهیم ذوالفقاری بامداد دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ اعلام کرد: آمریکای متجاوز با نقض آتش‌بس و راه‌زنی دریایی، با شلیک به یکی از کشتی‌های تجاری ایران در آب‌های دریای عمان، از کارانداختن سیستم ناوبری و با پیاده‌کردن تعدادی از تفگ‌داران تروریست خود روی عرشه‌ شناور یادشده، آن‌را مورد تجاوز قرار دادند.

وی هشدار داد که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی این دزدی دریایی و مسلحانه ارتش آمریکا را به‌زودی پاسخ داده و تلافی خواهند کرد.

 

بر اساس این گزارش، علاوه بر نوری‌المالکی و محمد شیاع السودانی، نام‌های دیگری نیز به‌عنوان گزینه‌های احتمالی مطرح شده‌اند؛ از جمله حیدر العبادی، باسم البدری، محسن المندلاوی، حمید الشطری، قاسم الاعرجی، علی شکری و محمد صاحب الدراجی.

به گفته منابع آگاه، نوری‌المالکی در این جلسه نام «علی‌الشکری» وزیر پیشین و از چهره‌های نزدیک به جریان صدر را به‌عنوان گزینه جدید برای نخست‌وزیری پیشنهاد داده است. حاضران نیز با افزودن نام وی به فهرست نامزدها موافقت کردند تا در نشست آتی چارچوب هماهنگی، تمامی گزینه‌ها به‌صورت رسمی بررسی شوند.

ایسنا یک روز بعد در ۲۵ فروردین از قول منابع سیاسی از برگزاری نشست رهبران ائتلاف «چارچوب هماهنگی شیعیان» در منزل نوری‌المالکی خبر دادند. بر اساس گزارش شفق‌نیوز، در این نشست هم به گفته منابع آگاه، نوری‌المالکی مجددا «علی‌الشکری» وزیر پیشین و از چهره‌های نزدیک به جریان صدر را به‌عنوان گزینه جدید برای نخست‌وزیری پیشنهاد داد. حاضران نیز با افزودن نام وی به فهرست نامزدها موافقت کردند تا در نشست آتی چارچوب هماهنگی، تمامی گزینه‌ها به‌صورت رسمی بررسی شوند.

با این حال ایرنا ۲۹ فرودین به‌نقل از الجزیره اعلام کرد که احتمالا باسم البدری به عنوان نامزد رسمی چارچوب هماهنگی شیعیان برای نامزدی نخست وزیری عراق معرفی می‌شود. در این گزارش آمده که «باسم‌البدری» دو سوم آراء ائتلاف چارچوب هماهنگی شیعیان عراق را کسب کرده و به‌عنوان نامزد رسمی جدید نخست‌وزیری عراق معرفی خواهد شد.

به گفته این منبع، البدری از سوی نوری المالکی برای نامزدی نخست وزیری معرفی شده است و وی امروز شنبه به طور رسمی به عنوان نامزد جدید معرفی خواهد شد.

البدری از سال ۲۰۱۳ ریاست هیئت ملی پاسخ‌گویی و عدالت را برعهده گرفت، این هیئت که تحت عنوان «کمیسیون بعث‌زدایی» تأسیس شد.

اما یک روز پس از نهایی‌شدن این تصیمیم، ایرنا یک‌شنبه ۳۰ فرودین به نقل از السومریه‌نیوز اعلام کرد: حزب الدعوه اسلامیه اعلام کرد که نوری‌المالکی همچنان نامزد این جریان برای تصدی پست نخست‌وزیری عراق است و این نامزدی که به‌طور رسمی اعلام شده بود، تاکنون پس گرفته نشده است.

بر اساس این بیانیه، المالکی تا این لحظه از نامزدی خود انصراف نداده و هرگونه تصمیم درباره کنار گذاشتن این نامزدی، صرفاً در اختیار ائتلاف «چارچوب هماهنگی شیعیان» است؛ نهادی که با رأی اکثریت، او را به‌عنوان نامزد معرفی کرده و در صورت تغییر، باید از همان سازوکار استفاده شود.

حزب الدعوه همچنین تأکید کرد که اخبار منتشرشده درباره معرفی جایگزین از سوی المالکی صحت ندارد.

در همین حال، دبیرخانه چارچوب هماهنگی شیعیان عراق از برگزاری نشستی در روز دوشنبه در دفتر سید عمار حکیم، رهبر جریان حکمت ملی خبر داد که دستور کار آن به‌طور مشخص بر «تعیین تکلیف نامزد نخست‌وزیری» متمرکز خواهد بود.

برای معرفی رسمی نامزد نخست‌وزیری به رئیس‌جمهور، دست‌کم امضای ۸ نفر از ۱۲ عضو اصلی ائتلاف چارچوب هماهنگی شیعیان عراق ضروری است؛ شرطی که دست‌یابی به اجماع را به یکی از چالش‌های اصلی تبدیل کرده است.

پارلمان عراق عصر شنبه ۲۲ فروردین در دور دوم رأی‌گیری، نزار آمیدی، نامزد حزب اتحادیه میهنی اقلیم کردستان این کشور را با مشارکت گسترده نمایندگان با ۲۲۷ رای به‌عنوان رئیس‌جمهور جدید عراق برگزید.

آمیدی در نخستین سخنرانی خود پس از کسب آرای نمایندگان از ائتلاف چارچوب هماهنگی خواست تا ظرف ۱۵ روز نامزد خود برای نخست‌وزیری را معرفی کند.

طبق عرف سیاسی عراق پس از سال ۲۰۰۳ میلادی، منصب ریاست‌جمهوری به کردها، نخست‌وزیری به شیعیان و ریاست پارلمان به اهل سنت اختصاص دارد.

به گزارش ایسنا، رئیس اسبق مجلس جمهوری اسلامی گفت: امروز دوگانه میدان و دیپلماسی که چندین سال قبل مطرح بود، با حضور باصلابت مردمی تبدیل به سه‌گانه «خیابان، میدان و دیپلماسی» شده است.

به گفته او ابعاد این سه‌گانه امروز در ترکیب هیئت مذاکره‌کننده و مخصوصا در انتخاب و نقش محمدباقر قالیباف به‌عنوان رئیس آن مشهود و محسوس است.

حدادعادل ضمن تمجید از گفت‌وگوی تصویری قالیباف با مردم تاکید کرد: وحدت و همدلی در این سه گانه، برکات شگرفی برای ایران و انقلاب داشته و خواهد داشت.

وی همچنین درباره تعویق انتخابات شوراها یادآور شد: در این مقطع زمانی، تصمیم درست، خیابان را از آفت و آسیب صف‌بندی‌های سیاسی و انتخاباتی حفظ کرد تا این رخ‌داد ان‌شاءالله در «وقت و شرایط مناسب انتخاباتی» برگزار شود.
▪️
دیپلماسی خیابان را بیش از سه دهه پیش استراتژیست شاخص سیاسی معاصر «سعید حجاریان» با نظریه «فشار از پایین، چانه‌زنی در بالا» مطرح کرد. این نظریه زمانی مطرح شد که بالا یا حاکمیت که در اقلیت بود، هیچ وقعی به خواست خیابان یا مردم نمی‌نهاد. 

نمونه بارز و شاخص آن، انتخابات ریاست‌جمهوری ۷۶ بود که تمام شواهد و قرائن حاکی از آن بود که نامزد «حاکمیت» علی‌اکبر ناطق‌نوری است. روزنامه ابرار یکی دو روز مانده به پایان زمان تبلیغات انتخاباتی در تیتر درشت از قول مرحوم مهدوی‌کنی رئیس جامعتین اعلام کرد که: «حدس می‌زنیم نظر مقام معظم رهبری به آقای ناطق‌نوری است». 

رهبری در آن زمان نه‌تنها این نظر را رد نکرد، بلکه در سخنانی تلویحا بر آن صحه هم گذاشت. سخنانی که در واکنش به ادعاهای هواداران خاتمی مطرح و اعلام می‌کرد: «رهبری نظری روی فرد خاصی ندارد» و رهبری در پاسخ به آن اعلام کرد: «مگر می‌شود رهبری نظر نداشته باشد؟» همین سخن یعنی نظر دارم و نظرم را هم رئیس جامعتین در روزنامه ابرار اعلام کرده و اگر غیر این بود آن‌را رد می‌کردم. 

برخلاف انتظار «بالا» در ۷۶ پایین رأی آورد، اما خاتمی اجازه پیاده‌سازی کامل و نهایی برنامه‌های‌اش را پیدا نکرد. ناگفته نماند که یکی از موانع اصلی اجرای برنامه‌های خاتمی رئیس «مجمع تشخیص مصلحت نظام» بود که تلاش می‌کرد جای‌گاه مجمع را نه به‌عنوان یک نهاد نظارتی و مشورتی، که یک نهاد اجرایی آن‌هم نه به موازات ریاست‌جمهوری که فراتر از آن بنشاند. 

اما موضع‌گیری‌های به‌موقع «حجاریان»‌ها او را مجبور به عقب‌نشینی کرد و بعد که او از سمت جامعتین کنار زده شد تازه به فکر اصلاح‌طلبان افتاد. هاشمی پس از ناکامی در برکشیدن مجمع، تلاش کرد شانس خود را در قامت ریاست دوباره قوه مقننه بیازماید تا از آن جای‌گاه امثال ابراهیم اصغرزاده، سعید حجاریان، محسن آرمین و مصطفی تاج‌زاده را نقره‌داغ کند که این‌بار «خیابان» و صندوق به او نه گفت. 

هاشمی البته با دست‌کاری که در آراء به بهانه بازشماری تعدادی از صندوق‌ها شد، نفر سی‌ام شد. اما چون نمی‌خواست روی صندلی نمایندگی بدون جای‌گاه ریاست بنشیند، استعفا داد که در نتیجه آن استعفا، همین جناب آقای «حدادعادل» به مجلس ششم راه‌یافت و از روی همان کرسی نمایندگی مجلس را وفق مراد خودش هدایت و در نهایت همه را به ردصلاحیت برای دوره بعدی کشاند تا خودش در جای‌گاه ریاست بنشیند. 

خیابان امروز هم در اختیار «بالا» نیست. فعلا در اختیار «مردم» هم نیست. اما به این قاعده وفادار بمانیم که در هر صورت: «خیابان مال مردم است».

اگر خدمات مناسبی ارائه شود، آدم برای پولی که به «جان‌کندن» به‌دست آورده، به از دست‌دادن جان هم حتی راضی است، اما درد این‌که خدماتی متناسب با مبلغی که می‌گیرند ارائه نمی‌دهند. تازه من احساس می‌کنم در میان اپراتورهای موجود، رایتل شایسته‌ترین باشد.

من عموما پیامک‌های تبلیغاتی را ایگنور و بلافاصله پاک می‌کنم. شاید سه روزی یک‌بار همراه اول پیامک می‌زند که تعویض اعتباری به دائمی با این هدایا و خدمات، و من توجهی نمی‌کنم. اما چند روزی از عید گذشته بود، پیامکی از همراه اول آمد که با فلان کد دستوری «عیدانه» خود را دریافت نمایید.

منِ شیرخام یا شیر خ.. خورده کد دستوری را اجرا کردم. بلافاصله پیامک آمد که ۱۰ هزار تومان از موجودی شما کم و بسته ۲۰۰ دقیقه مکالمه طی ۳ روز برای شما فعال شد.

من سه ماه هم ۲۰۰ دقیقه مکالمه نمی‌کنم. مختصر درآمدم را ریال‌ریال حساب‌شده هزینه نکنم، هشتم گرو ۹ است. ۱۰ هزار تومان کلی برای‌ام دردآور بود. اما دردآورتر این‌که سر ۲ روز پیامک آمد مهلت استفاده از «هدیه» شما تمام شد.

این اگر هدیه بود، پس شکنجه و مجازات‌تان چیست؟

به گزارش ایسنا، پس از انتشار اخباری در روزهای  گذشته منی بر برنامه‌ریزی برای رفع مرحله‌ای محدودیت برخی سرویس‌های اینترنتی بین‌المللی، از ساعاتی قبل دست‌رسی به موتور جست‌وجوی گوگل برای کاربران برقرار شده است.

این در حالی‌است که در تیتر خبر آمده «گوگل‌پلی» و گوگل‌پلی یک نرم‌افزار دانلود نرم‌افزار متعلق به شرکت گوگل است که در ایران فیلتر است و دست‌رسی به آن با وجود حساسیت و نیاز ویژه کاربران تاکنون ممکن نشده و آن‌چه «دست‌رسی به آن فراهم» و نه «رفع فیلتر»شده، موتور جست‌وجوی گوگل است. 

گوگل ابرشبکه جهانی میزبانی وب، ایمیل، اشتراک فایل، اشتراک ویدیو و انتشار ویدیوهای آنلاین و از همه مهم‌تر موتور جست‌وجوی اینترنتی و صدها خدمات مورد نیاز دیگر است که گوگل‌پلی یک نمونه از خدمات آن است و از آن‌ همه خدمت تنها «موتور جست‌وجوی» آن روز گذشته در دست‌رس قرار گرفته و هیچ شبکه دیگری در دست‌رس قرار نگرفته است. 

این خبر با گذشت نزدیک به یک شبانه‌روز به همان شکل غلط‌درغلط هنوز روی خروجی خبرگزاری ایسنا قرار دارد.  

چند نکته در این بررسی توجهم را جلب کرد. خبرگزاری میزان که برای دست‌رسی عموم مردم است و باید «راحت‌خوان» و سهل‌تر در دست‌رس باشد، بسیار طراحی شلوغ و کم‌سلیقه و خصوصا فونت بسیار «بدبین» و «بدخوان»ی دارد.

خبرهای آن هم با میان‌تیترها و تِرِم رنگی خنثی و کسل‌کننده تنظیم می‌شود، و بیش از آن‌که راه‌گشاه باشد «گم‌راه» کننده است.

خبرها پر از (تکرار می‌کنم) پر از غلط‌هایی املایی و نگارشیِ مشهود است.

در کنار همه این‌ها؛ خبرگزاری اختصاصی قوه قضاییه کارکرد‌ش اطلاع‌رسانی در حوزه خبرهای دادگستری و پرونده‌های قضایی و آموزش‌هایی در حوزه حقوق مدنی، حقوق قضایی، حقوق شهروندی و تلاش برای صیانت از سلامت این قوه با ایجاد باکس‌های نظرسنجی یا نظرگرفتن از مردم درباره حوزه‌های قضایی و شکایت یا رضایت از کادر قضایی و پاسخ‌دادن به آن‌ها باید باشد.  

این‌همه خبر ورزشی از همه ورزش‌ها در این خبرگزاری البته که اشکالی ندارد، اما باید در حاشیه باشد نه متن و مسلط بر خبرهای تخصص و اصلی این خبرگزاری.

اما نکته مهم این‌که جمهوری اسلامی خبرگزاری رسمی دارد. اکنون یک هیئت نمایندگی از سوی این نظام به پاکستان رفته که در مورد موضوع مهمی رایزنی و مذاکره، و احیانا مصالحه کند. این هیئت حتما تیم رسانه‌ای و مشاورانی کاربلد در حوزه اطلاع‌رسانی دارد یا باید داشته باشد.

اگر دارد پاسخ‌دادن به ادعاهای ترامپ، در چهارچوبی که منافع هیئت مذکور را نمایندگی و حمایت کند، وظیفه آن سخن‌گو یا روابط عمومی یا خود شخص آقای قالیباف آن‌هم در رسانه رسمی ایرنا است به‌نقل از منابع معتبر و شفاف.

این‌که یک نماینده مجلس یک اظهارنظری کند، نماینده دیگری اظهارنظر دیگری، تیم اطلاع‌رسانی دولت نظری، و سرانجام هم پاسخ‌گویی به ادعاهایی گزاف را خبرگزاری غیرمرتبط برعهده بگیرد، طراحی مناسبی برای قدرت چانه‌زنی بر سر میز مذاکره نیست و فقط دست رقیب را از کارت‌های قوی‌تر برای بازی به‌تر پر می‌کند.

این وضعیت در شرایطی قابل درک است که طرف مقابل یک بازی‌گر نامنطم و غیرقابل پیش‌بینی دارد و اظهارنظرها و مواضعی کاملا پرت‌و‌پلا اتخاذ می‌کند که سخن‌وران و نویسندگان دقیقی را برای پاسخ‌گویی مناسب به این پراکنده‌گویی‌ها می‌طلبد.

همین الان سکوت تیم مذاکره‌کننده در قبال این ادعاهای گزاف، و پاسخ آن‌ها از طرف نهادی دیگر می‌تواند به خبرسازی‌ها و شایعه‌پراکنی‌هایی که تنها سود رقیب را تأمین می‌کند دامن بزند. 

به ‌گزارش رسانه‌های پاکستانی؛ دو روز پس از سفر رسمی شهباز شریف نخست‌وزیر این کشور به عربستان و دیدار با ولی‌عهد این کشور، ریاض تصمیم به افزایش حجم حمایت مالی خود از اسلام‌آباد گرفت.

رسانه‌های عربستان نیز گزارش دادند که بسته حمایت مالی جدید در قالب سپرده ۳ میلیارد دلاری در بانک مرکزی پاکستان صورت گرفته است.

همچنین در جریان سفر وزیر دارایی و درآمدهای ملی پاکستان به عربستان، توافق نهایی تمدید سپرده قبلی دولت عربستان در بانک مرکزی پاکستان که حجم آن ۵ میلیارد دلار اعلام شده‌است، با حضور رئیس صندوق توسعه عربستان امضا شد. بنا به اعلام خبرگزاری رسمی عربستان، این حمایت مالی با هدف افزایش ثبات اقتصادی پاکستان و تقویت تاب‌آوری آن در مواجهه با تغییرات اقتصادی جهانی انجام می‌شود.

این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که قرار است پاکستان تا پایان ماه جاری بدهی ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلاری خود به امارات را بازپرداخت کند.

منابع خبری هفته گذشته گزارش دادند که انتظار می‌رود عربستان سعودی و قطر در مجموع ۵ میلیارد دلار کمک برای اسلام‌آباد در کاهش فشار بر ذخایر ارزی و تامین پرداخت‌های خارجی تا ماه ژوئن امسال ارائه دهند.

ذخایر ارزی پاکستان به دلیل افزایش هزینه‌های واردات همچنان تحت فشار است و مقامات این کشور هشدار داده‌اند که بدون ورود جریان‌های جدید مالی، ممکن است بیشتر کاهش یابد.

پاکستان کشوری که پیش‌تر از امارات قرض گرفته و اکنون مشمول کمک عربستان و شاید یکی دو کشور دیگر شود، «بمب اتم» دارد، ولی امنیت و اقتصاد سالم و رشد و توسعه اقتصادی متناسب و متوازن ندارد. 

کشورهایی که به پاکستان کمک کرده یا به آن کشور قرض داده‌اند، «بمب اتم» ندارند، اما در عوض سرمایه‌گذاری‌های مولد، خلق ثروت، جذب سرمایه، امنیت سرمایه‌گذاری و فناوری‌های مدرن روز و در سایه آن‌ها توسعه و رشد اقتصادی متوازن و پایدار دارند. 

پاکستان اگر بتواند نقشی بسیار سخت میانجی‌گری که میان جمهوری اسلامی و واشنگتن برعهده گرفته را به‌خوبی پیش ببرد ـ که به‌نظر نمی‌رسد موفق باشد ـ خواهد توانست در حوزه سیاسی و امنیتی نقش پر رنگی برای خود در منطقه دست‌وپا کند. 

و در ميان حقوق الهى، بزرگ‌ترين حق، حق رهبر بر مردم و حق مردم بر رهبر است. حق واجبى كه خداى سبحان، بر هر دو گروه لازم شمرد، و آن‌را عامل پايدارى پيوند ملّت و رهبر، و عزّت دين قرار داد. پس رعيّت اصلاح نمى‌شود جز آن‌كه زمام‌داران اصلاح گردند، و زمام‌داران اصلاح نمى‌شوند جز با درست‌كارى رعيّت. 

فَإِذَا أَدَّتْ الرَّعِيَّةُ إِلَى الْوَالِي حَقَّهُ وَ أَدَّى الْوَالِي إِلَيْهَا حَقَّهَا عَزَّ الْحَقُّ بَيْنَهُمْ وَ قَامَتْ مَنَاهِجُ الدِّينِ وَ اعْتَدَلَتْ مَعَالِمُ الْعَدْلِ وَ جَرَتْ عَلَى أَذْلَالِهَا السُّنَنُ، فَصَلَحَ بِذَلِكَ الزَّمَانُ وَ طُمِعَ فِي بَقَاءِ الدَّوْلَةِ وَ يَئِسَتْ مَطَامِعُ الْأَعْدَاءِ.

و آن‌گاه كه مردم حق رهبرى را اداء كنند، و زمام‌دار حق مردم را بپردازد، «حق» در آن جامعه عزّت يابد، و راه‌هاى دين پديدار و نشانه‌هاى عدالت برقرار، و سنّت پيامبر پايدار گردد. پس روزگار اصلاح شود و مردم در تداوم حكومت اميدوار و دشمن در آرزوهای‌اش مأيوس مى‌گردد.

 وَ إِذَا غَلَبَتِ الرَّعِيَّةُ وَالِيَهَا أَوْ أَجْحَفَ الْوَالِي بِرَعِيَّتِهِ اخْتَلَفَتْ هُنَالِكَ الْكَلِمَةُ وَ ظَهَرَتْ مَعَالِمُ الْجَوْرِ وَ كَثُرَ الْإِدْغَالُ فِي الدِّينِ وَ تُرِكَتْ مَحَاجُّ السُّنَنِ، فَعُمِلَ بِالْهَوَى وَ عُطِّلَتِ الْأَحْكَامُ وَ كَثُرَتْ عِلَلُ النُّفُوسِ؛

امّا اگر مردم بر حكومت چيره شوند، يا زمام‌دار بر رعيّت ستم كند، وحدت كلمه از بين مى‌رود، نشانه‌هاى ستم آشكار، و نيرنگ‌بازى در دين فراوان مى‌گردد، و راه گسترده سنّت پيامبر متروک، هواپرستى فراوان، احكام دين تعطيل، و بيمارى‌هاى دل فراوان شود. 

 إِنَّ مِنْ حَقِّ مَنْ عَظُمَ جَلَالُ‌اللَّهِ سُبْحَانَهُ فِي نَفْسِهِ وَ جَلَّ مَوْضِعُهُ مِنْ قَلْبِهِ أَنْ يَصْغُرَ عِنْدَهُ لِعِظَمِ ذَلِكَ كُلُّ مَا سِوَاهُ، وَ إِنَّ أَحَقَّ مَنْ كَانَ كَذَلِكَ لَمَنْ عَظُمَتْ نِعْمَةُ‌اللَّهِ عَلَيْهِ وَ لَطُفَ إِحْسَانُهُ إِلَيْهِ، فَإِنَّهُ لَمْ تَعْظُمْ نِعْمَةُ‌اللَّهِ عَلَى أَحَدٍ إِلَّا ازْدَادَ حَقُّ‌اللَّهِ عَلَيْهِ عِظَماً.

هيچ‌كس هر چند قدر او در حق بزرگ، و ارزش او در دين بيش‌تر باشد، بى‌نياز نيست كه او را در انجام حق يارى رسانند. و هيچ‌كس گرچه مردم او را خوار شمارند، و در ديده‌ها بى‌ارزش باشد، كوچک‌تر از آن نيست كه كسى را در انجام حق يارى كند، يا ديگرى به يارى او برخيزد.

وَ إِنَّ مِنْ أَسْخَفِ حَالاتِ الْوُلَاةِ عِنْدَ صَالِحِ النَّاسِ أَنْ يُظَنَّ بِهِمْ حُبُّ الْفَخْرِ وَ يُوضَعَ أَمْرُهُمْ عَلَى الْكِبْرِ، 

مردم! از پست‌ترين حالات زمام‌داران نزد صالحان اين است كه گمان برند آن‌ها دوست‌دار ستايش‌اند، و كشوردارى آنان بر كبر و خودپسندى استوار باشد.

وَ قَدْ كَرِهْتُ أَنْ يَكُونَ جَالَ فِي ظَنِّكُمْ أَنِّي أُحِبُّ الْإِطْرَاءَ وَ اسْتِمَاعَ الثَّنَاءِ وَ لَسْتُ بِحَمْدِاللَّهِ كَذَلِكَ، وَ لَوْ كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ يُقَالَ ذَلِكَ لَتَرَكْتُهُ انْحِطَاطاً لِلَّهِ سُبْحَانَهُ عَنْ تَنَاوُلِ مَا هُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنَ الْعَظَمَةِ وَ الْكِبْرِيَاءِ، 

و خوش ندارم، در خاطر شما بگذرد كه من ستايش را دوست دارم. و خواهان شنيدن آن مى‌باشم. سپاس خدا را كه چنين نبودم و اگر ستايش را دوست مى‌داشتم، آن‌را رها مى‌كردم به‌خاطر فروتنى در پيش‌گاه خداى سبحان، و بزرگى و بزرگ‌وارى كه تنها خدا سزاوار آن است.

 فَلَا تُثْنُوا عَلَيَّ بِجَمِيلِ ثَنَاءٍ لِإِخْرَاجِي نَفْسِي إِلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَ إِلَيْكُمْ مِنَ التَّقِيَّةِ [الْبَقِيَّةِ] فِي حُقُوقٍ لَمْ أَفْرُغْ مِنْ أَدَائِهَا وَ فَرَائِضَ لَا بُدَّ مِنْ إِمْضَائِهَا

 من از شما مى‌خواهم كه مرا با سخنان زيباى خود مستاييد، تا از عهده وظايفى كه نسبت به خدا و شما دارم برآيم. و حقوقى كه مانده‌است بپردازم، و واجباتى كه بر عهده من است و بايد انجام گيرد اداء كنم.

فَلَا تُكَلِّمُونِي بِمَا تُكَلَّمُ بِهِ الْجَبَابِرَةُ وَ لَا تَتَحَفَّظُوا مِنِّي بِمَا يُتَحَفَّظُ بِهِ عِنْدَ أَهْلِ الْبَادِرَةِ وَ لَا تُخَالِطُونِي بِالْمُصَانَعَةِ، وَ لَا تَظُنُّوا بِي اسْتِثْقَالًا فِي حَقٍّ قِيلَ لِي وَ لَا الْتِمَاسَ إِعْظَامٍ لِنَفْسِي، فَإِنَّهُ مَنِ اسْتَثْقَلَ الْحَقَّ أَنْ يُقَالَ لَهُ أَوِ الْعَدْلَ أَنْ يُعْرَضَ عَلَيْهِ كَانَ الْعَمَلُ بِهِمَا أَثْقَلَ عَلَيْهِ.

پس با من چنان‌كه با پادشاهان سركش سخن مى‌گويند، حرف نزنيد، و چنان‌كه از آدم‌هاى خشمگين كناره مى‌گيرند دورى نجوييد. و با ظاهرسازى با من رفتار نكنيد. و گمان مبريد اگر حقّى به من پيشنهاد دهيد بر من گران آيد، يا در پى بزرگ‌نشان‌دادن خويش‌ام، زيرا كسى كه شنيدن حق، يا عرضه‌شدن عدالت بر او مشكل باشد، عمل‌كردن به آن، براى او دشوارتر خواهد بود.

فَلَا تَكُفُّوا عَنْ مَقَالَةٍ بِحَقٍّ أَوْ مَشُورَةٍ بِعَدْلٍ، فَإِنِّي لَسْتُ فِي نَفْسِي بِفَوْقِ أَنْ أُخْطِئَ وَ لَا آمَنُ ذَلِكَ مِنْ فِعْلِي إِلَّا أَنْ يَكْفِيَ اللَّهُ مِنْ نَفْسِي مَا هُوَ أَمْلَكُ بِهِ مِنِّي، فَإِنَّمَا أَنَا وَ أَنْتُمْ عَبِيدٌ مَمْلُوكُونَ لِرَبٍّ لَا رَبَّ غَيْرُهُ يَمْلِكُ مِنَّا مَا لَا نَمْلِكُ مِنْ أَنْفُسِنَا وَ أَخْرَجَنَا مِمَّا كُنَّا فِيهِ إِلَى مَا صَلَحْنَا عَلَيْهِ، فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى وَ أَعْطَانَا الْبَصِيرَةَ بَعْدَ الْعَمَى.

پس، از گفتن حق، يا مشورت در عدالت خوددارى نكنيد. زيرا خود را برتر از آن‌كه اشتباه كنم و از آن ايمن باشم، نمى‌دانم. مگر آن‌كه خداوند مرا حفظ فرمايد. پس همانا من و شما بندگان و مملوک پروردگاریم كه جز او پروردگارى نيست. او مالک ما، و ما را بر نفس خود اختيارى نيست. ما را از آن‌چه بوديم خارج و بدان‌چه صلاح ما بود درآورد. به‌جاى گم‌راهى هدايت، و به‌جاى كورى بينايى به ما عطا فرمود.

رسانه‌های ایران از قول مقامات عالی لشکری و کشوری این آتش‌بس را نتیجه «ایستادگی بی‌نظیر حزب‌الله و اتحاد محور مقاومت» و «عقب‌نشینی و پذیرش آتش‌بس از سوی اسرائیل» تعبیر و تأکید کرده‌اند جمهوری اسلامی به تعهدات خود پای‌بند است. 

در این پیام‌ها از دولت پاکستان هم قدردانی شده در حالی که پاکستان هیچ نقشی در این آتش‌بس نداشته و پای‌بندی یا عدم پای‌بندی ایران به تعهدات خود تأثیری در این آتش‌بس ندارد. 

وزارت خارجه جمهوری اسلامی نیز ادعا کرد: آتش‌بس لبنان بخشی از تفاهم ما با آمریکا در پاکستان بوده‌است. این در حالی است که حمیدرضا حاجی‌بابایی نایب‌رئیس مجلس یک‌شنبه ۲۳ فروردین تصریح کرده‌بود: جمهوری اسلامی «تیم مذاکره‌کننده» ندارد و افراد اعزامی‌ها به پاکستان برای «جنگ نرم» و مبارزه در میدان دیپلماسی رفتند تا تسلیم‌شدن آمریکا در سازمان ملل را پیش ببرند.» او گفته‌بود: «هیچ نتیجه‌ای غیر از این قابل قبول نیست».
همچنین امروز دبیرکل سازمان ملل نقش آمریکا را در تسهیل برقراری آتش‌بس میان اسرائیل و لبنان  تحسین کرد. 

در همین حال آویگدور لیبرمن، وزیر جنگ پیشین اسرائیل و رئیس حزب «اسرائیل خانه ما»، تصمیم مربوط به توقف درگیری در لبنان را «خیانت» به ساکنان مناطق شمال فلسطین اشغالی توصیف کرد و گفت زندگی‌کردن «از یک دور درگیری تا دور بعدی» وضعیتی غیرقابل‌تحمل است. به‌نظر نمی‌رسد این «آتش‌بس» زندگی از یک دور درگیری تا دور بعدی باشد.
▪️
ارتش اسرائیل از ۷ اکتبر سیاه ۲۰۲۳ در چندین جبهه از جمله غزه، کرانه باختری، لبنان، یمن، سوریه، جمهوری اسلامی درگیر است و آتش‌بس در یک جبهه به‌ترین خبر برای نیروهای ارتش این کشور است که استراحت و تجدید قوایی بکنند و ضمنا خاطر ساکنان شمالی اسرائیل هم از آتش‌باری حزب‌الله به مناطق شمالی این کشور تا حدودی آرام می‌باشد. 
مرتبط:
«حزب‌الله» و «امل» و تدبیر درست بحران

به گزارش ایرنا، سفارت جمهوری اسلامی با انتشار پیامی در ایکس نوشت: «در شرایطی که هر انسان باوجدان، جنایات و تجاوزات رژیم‌های اسرائیل و آمریکا علیه ایران را محکوم می‌کند، جای شگفتی است که رئیس شورای اروپا به‌جای آن، انگشت اتهام را به‌سوی ایران نشانه می‌گیرد.»
در این پیام آمده است: «این موضع نه‌تنها قابل دفاع نیست، بلکه صراحتاً شرم‌آور است.»
▪️
چنان‌که خود توییت هم اصلاح کرده «تجاوز» صرفا شرم‌آور نیست. این‌که چه کسی تجاوز کند باید اول بررسی شود، اگر روسیه به اوکراین تجاوز کرد، نه‌تنها نباید محکوم کرد و رأی مثب به محکومیت آن داد، که باید آن‌را «ابتکار عمل» هم خواند. 

اما اگر حمله‌ای از آمریکا اسرائیل یا غرب به هر دلیلی به هر جایی باشد هر کس محکوم نکند بی‌وجدان و بی‌شرف است. و صراحتا شرم‌آور. 

آقای سفیر با این ریش استاندارد دوگانه به تجریش هم نمی‌شود رفت. 

این که چیز تازه‌ای نیست. روح‌الله خمینی حدود نیم قرن پیش گفته بود. شما قبول نداشتید و می‌گفتید و اگر آمریکا نبود اسرائیل بی‌چاره می‌شد. 

فارغ از این‌که مرجع قضایی چه رأیی بدهد و _ نه چه تصمیمی بگیرد _ همین گفتهٔ از نگاه ضعفِ وکیل، مویّد خطاکاربودن متهم، دست‌کم در این پرونده و تایید ادعای آن خانم است.

علی پروین هر وقت با تیمی بازی داشت، همیشه و با اقتدار نتیجه بازی را از پیش با پیروزی پرسپولس با گل بالا پیش‌بینی می‌کرد و بعد از دویست‌سیصدبار خطا از آب‌درآمدن آن پیش‌بینی‌ها، هنوز هم از رو نرفته و در پیش‌بینی‌های‌اش یک میلیونیم درصد هم برای برد رقیب احتمال اختصاص نمی‌دهد.

وکیلی که معتقد به بی‌گناهی موکل خود است، و در ادامه از قید «ولی» استفاده می‌کند، به‌قول خواجه نصیر راه را بر همه احتمالات و خطاها باز می‌گذارد. و البته در این مورد احتمال قریب به یقین مجرم‌بودن متهم است ولو آن‌که مرجع قضایی «تصمیم» بگیرد مصلحت را در اعلام برائت اتخاذ و رضایت شاکی را از کانال دیگری پی‌گیری کند.

اما در صورتی که این گمان رسانه‌ای بنده مطلق برخطا باشد، در صورت هرگونه اعلام برائت آقای فوتبالیست‌ـ‌بازی‌گرِ مورد تأیید بیلبوردهای تبلیغاتی شهری، باید قطعنا شاکی مجرم شناخته و برای او به جرم ایراد اتهام و «بهتان» مجازات و تنبیه غیرقابل بخشش صادر، و حکم هم حتما با دقت اجرا شود تا دیگر هر ننه‌قمری جرأت نکند به هر باباقمری «بهتان» آن‌هم بهتان‌های ناموسی و حیثیتی و غیراخلاقی بزند.

جدای از این مباحث رسانه و سیاسی، مشی مرام‌های معرفتی و اخلاقی در طول تاریخ بشر، در مورد این لغزش‌های انسانی، تلاش تمام برای حفظ آبرو از هر یک از طرفین و نادیده‌گرفتن بزه و دل‌جویی از بزه‌‌دیده احتمالی ـ آن‌هم در پشت‌پرده ـ بوده است.

نقل است که پیامبر اسلام در جمعی سخن می‌گفت. شخصی وارد شد و در علن اعلام کرد که زن و مردی را دیدم را که به قصد عمل خلاف منافی عفت به خانه‌ای رفتند. پیامبر علی‌بن‌ابی‌طالب را برای خبر از چندوچون خبر این فرد به محل فرستاد.

می‌گویند علی به محل که رسیده، چشمان خود را بسته و محکم در را باز و وارد‌شده و به اندازه‌ای که دو نفر بتوانند ستر عورت و فرار کنند، چشم خود را بسته نگه داشته، بعد چشم را گشوده و آمده به پیامبر گزارش داده که: «من چیزی ندیدم».

برخلاف مرام‌های اخلاقی معتبر انسانی در طول تاریخ، و خلاف مشی فقه اسلام و خصوصا فقه شیعه که بر «حفظ آبرو» بیش از «کشف گناه» تاکید داشته و دارند، در این موارد ظاهرا آن‌قدر پرده‌دری و وقاحت از حد گذشته که حتی قواعد مدبرانه و اخلاقی و فقهی هم از پس پرده‌پوشی آن برنمی‌آید. 

در خاور دور اغلب مردم در صف‌های انتظار طولانی نوبت بنزین جان خود را از دست می‌دهند. قیمت فراورده‌های استحصالی نفت و گاز در همه جای جهان تا چند ۱۰ برابر گران‌تر شده و این گرانی سایه خود را روی سایر کالاها و خدمات هم گسترده‌است.

اعتراضات در بیش از ۹۹٪ کشورهای دنیا راه‌افتاده و اغلب دولت‌ها با دومینوی استعفا و بحران مشروعیت روبه‌رو شده‌ و در حال سقوط‌اند. روزی نیست که تجمعی اعتراضی مقابل پارلمانی ـ خصوصا در غرب ـ در نگیرد و روزی هم به شب نمی‌رسد که کنگره آمریکا طرح استیضاح جدیدی علیه رئیس‌جمهور این کشور را اعلام وصول نکند.

بحران روانی بیش از ۹۹٪ بشریت را فراگرفته، افسردگی، احساس پوچی، بی‌هودگی و خودکشی  چندین هزار برابری ـ خصوصا در کشورهای غربی ـ روز به روز به‌شکل تساعدی در حل افزایش است.

اخبار بسیاربسیاربسیار بیش‌تر از این مشت نمونه خرواری است که من شاهد آوردم. اما با وجود همه بلاها که در اثر جنگِ ویران‌گرِ کم‌تر از یک‌سال گذشته درگرفته، جمهوری اسلامی به‌تدبیر «محمدرضا عارف» و با منویات رهبرین دوم و سوم انقلاب، یک دیوار آهنین که نه؛ فولادین دور ایران کشیده‌ و خوشبتانه کوچک‌ترین ترکشی از این جنگ به جمهوری اسلامی اصابت نکرده و کشور گل و بلبل و در امن و امان است.

شایعه تشییع‌جنازه رهبر دوم در مشهد را هم همه تکذیب کردند چون به‌رغم تدبیر همه امور، هنوز تدبیری برای کنترل و سرویس‌دهی به جمعیتی که در این مراسم شرکت خواهند کرد نشده‌است.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دولت، ستار هاشمی، در نشست شورای معاونان که با حضور از پیش اعلام‌نشدهٔ رئیس‌جمهوری همراه شد تاکید کرد: «اگر به موضوع قطعی اینترنت از منظر مخاطرات امنیتی نیز توجه شود، ضرورت دارد دست‌رسی همه مردم بدون طبقه‌بندی و لیست سفید به اینترنت فراهم شود.»
▪️
قطعی اینترنت در زمان طولانی نه فقط به وقفه در ارائه خدمات الکترونیکی، که زیان‌های هنگفتی به سرمایه‌های معنوی عده‌ای از پژوهش‌گران می‌زند که حاصل سال‌ها پژوهش و تحقیق خود را برای همیشه و به‌سرعت در دست‌رس‌بودن، روی فضاهای ابری طبقه‌بندی و آپلود کرده‌‌اند و این اطلاعات نیاز به به‌روزی‌آوری دائمی دارد. 

از طرفی شرکت‌هایی که این فضاها را در اختیار مشریان قرار می‌دهند، اگر در بازه زمانی خاصی تمدید اعتبار نشوند، کل نتایج پژوهش و اطلاعات طبقه‌بندی‌شده مشتری را پاک می‌کنند. 

دست‌کم برای بنده یکی دو ایمیل که نقش حیاتی در زندگی‌ام داشته از بین رفته و به‌خاطر به‌روزرسانی نشدن گوشی و لب‌تاپ بخشی از اطلاعات من حتی روری گوشی هم پاک شده که امیدوارم با وصل مجدد اینترنت و وصل به دیتاسنتر گوشی قابل بازیابی باشد اگر نه همه آن‌ها از بین رفته و قابل بازیابی نیست. 

رئیس‌جمهور بخواهد یا نخواهد، به او رأی داده باشند یا نداده باشند، شرعا، عرفا و قانونا مسئول این خسارت‌هاست و مسلما در این دنیا قادر به جبران آن نخواهد بود و مسلم است وقتی در این دنیا قادر نباشد، در آن دنیا به طریق‌اولی خداوند از حق‌ خودش بگذرد از حق مردم نخواهد گذشت. 

پزشکیان به‌عنوان شخص دوم مملکت باید جلو بستن اینترنت را می‌گرفت و اگر منابعی اجازه نمی‌دادند برای پاس‌داشت حق مردم باید استعفا می‌کرد چنان‌چه در تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری این قول را داده و برای تضمین آن قول به روایتی از نهج‌البلاغه که «ذمتی بما اقول رهینه» استناد کرده بود. 

به گزارش منابع خبری در این مذاکرات که در وزارت خارجه آمریکا آغاز شده، «مارکو روبیو» وزیر خارجه آمریکا از سفرای اسرائیل و لبنان استقبال کرد.

 روبیو گفت: ما یک فرصت تاریخی در مورد گفت‌وگو میان اسرائیل و لبنان در واشنگتن داریم. پیچیدگی‌ها در ۶ ساعت آینده حل نخواهند شد، اما می‌توانیم شروع به حرکت به سمت جلو و ایجاد چارچوب کلی کنیم.

وزیر خارجه آمریکا اظهار امیدواری کرد این گفتگوها یک فرآیند باشند و هدف این مذاکرات را پایان‌دادن به ۲۰ تا ۳۰ سال نفوذ حزب‌الله در لبنان عنوان کرد.

این نخستین گفت‌‌وگوی مستقیم میان اسرائیل و لبنان از دهه‌ها قبل است.

«ژوزف عون»، رئیس جمهور لبنان در این رابطه ابراز امیدواری کرد که این مذاکره آغازی برای پایان رنج لبنانی‌ها باشد.

حزب‌الله لبنان با این مذاکرات بسیار نادر میان دو طرف لبنانی و اسرائیل در واشنگتن اعلام مخالفت کرده است.

ساعاتی پیش از این نشست سفیر اسرائیل نابودی کامل حزب‌الله در لبنان را پیش‌شرط هرگونه عادی‌سازی اعلام کرده است.

در دوره‌ای که علی لاریجانی رئیس رسانه ملی جمهوری اسلامی بود و از آن به «سیمای لاریجانی» یاد می‌شد، برنامه‌ای به‌نام «هویت» از تلوزیون پخش شد که در آن چهره‌های علمی کم‌نظیری از جمله جاوان‌یاد استاد «عبدالحسین زرین‌کوب» نویسنده، ادیب، تاریخ‌نگار و پژوهش‌گر شاخص معاصر هم در رده برخی چهره‌های بی‌سواد و معلوم‌الحال در این برنامه مورد تخریب و تخفیف قرار گرفت. 

این برنامه با واکنش بسیار تند محافل علمی و روشن‌فکری وقت مواجه شد و حتی تا ابد به عنوان برگ سیاهی در کارنامه علی لاریجانی از آن یاد خواهد شد. 

بعدها کتابی از این مجموعه با نام هویت از سوی یک انتشاراتی بدنام که مدیرمسئول بدنام و هزارچهره‌ای دارد منتشر شد که این مدیرمسئول به لطایف‌الحیل تلاش کرده دامن خود را از آلودگی به آن ننگ پاک کند، اما هر چه بیش‌تر دست‌وپا زده بیش‌تر در گرداب فرو رفته است. 

این‌روزها که بیش از ۳ دهه از آن اتفاق می‌گذرد، ناگهان برادر کوچک استاد زرین‌کوب ـ که نورچشم محافل ادبی و فرهنگی مستقل است ـ برای زمام‌داران جمهوری اسلامی معتبر شده و تلاش کرده‌اند از نمد تخریب منزل آن استاد هم کلاه مظلومیتی برای سرشان دست‌و‌پا کنند. 

جمهوری اسلامی و رسانه ملی صرفا با اعلام این‌که این برنامه از سوی وزارت اطلاعات ساخته و رسانه ملی در آن نقشی نداشت سعی کرد اندکی از بار فشار خطای بزرگی که در حق بزرگ‌مردان و بزرگ‌زنان این کشور مرتکب شده بودند بکاهد. اما تا رسما از آن خطا عذرخواهی نکنند، این دل‌سوزی‌‌نمایی‌های امروزی که از سر استیصال صورت می‌گیرد به قول حقوقی‌یون مسموع نخواهد بود. 

سید علی صالحی این شعر جدید را با خودکار قرمز نوشته چون همه چیز «هست بیست» الا خودکار قرمز که «نیست»! پس با خودکار آبی نوشته. اما این شاعر قدیم‌تر‌ها شعری داشت که مصرع اول آن با خودکار آبی بود: «حال همه ما خوب است» و مصرع دوم با خودکار قرمز «اما تو باور نکن»! 

بلافاصله نیروهای هوایی ارتش آمریکا تصاویری از یک عملیات پیچیده برای نجات یک خلبان این هواپیما منتشر و اعلام کرد تلاش‌ها برای یافتن سرنشین دوم این هواپیما آغاز شده‌است.

شنبه ۱۵ فرودین و یک روز پس از این حادثه سفارت ایران در اتریش با لحنی فاتحانه با فرض این‌که خلبان گم‌شده به‌دست ایران افتاده یا نهایتا خواهد افتاد با تحقیر نوشت: «ترامپ انتظار دارد ایرانیان چگونه با خلبانان جت جنگنده‌ای که بر فراز کشورشان سرنگون شده، رفتار کنند؟ با همان بربریت عصر حجری که او به اجرای آن در ایران افتخار می‌کند؟ همان بربریتی که در ذهن بدوی خودش لانه کرده است؟ یا مانند مردم متمدنی که مجبور به تحمل جنگی شده‌اند که از سوی غارنشینان کاخ سفید و جنایت‌کاران جنگی خون‌خوار در تل‌آویو به آنها تحمیل شده است؟»

رئیس مجلس ایران نیز در توییتی فاتحانه این رفتار بربرگونه سفیر اروپانشین ایران را پی‌گرفت و نوشت: «پس از ۳۷ بار شکست‌دادن ایران به صورت متوالی، این جنگ درخشان و بدون استراتژی که آن‌ها آغاز کردند، از «براندازی» به «هی! کسی می‌تواند خلبانان ما را پیدا کند؟ لطفا؟» تنزل یافته است. چه پیش‌رفتی! نابغه‌های تمام‌عیار!»
▪️
خلبان بالاخره چند روز بعد بی‌سروصدا پیدا و به آمریکا منتقل شد. روز گذشته روزنامه تایمز از به‌کار بردن یک فناوری «فوق‌محرمانه» جدید و پیش‌رفته در یافتن خلبان آمریکایی در ایران خبر داد که توانسته با حذف تمام صداهای محیطی، از روی ضربان قلب، خلبان را در ارتفاعات ایران پیدا کند. در این گزارش به استفاده CIA از نرم‌افزار «پگاسوس» اشاره شده‌است.

جمهوری اسلامی با مانور بی‌حسابی که روی آن خبر و تحقیر و تخفیف نیروی نظامی کشوری که قدرت‌مندترین نیروی نظامی جهان است ـ اما بدون ضعف نیست و اساسا سیستم بدون ضعف وجود نداشته و نخواهد وجود داشت ـ  و صاحب بزرگ‌ترین اقتصاد جهان، تلاش کرد برای خودش اعتبارکی دست‌وپا کند. اکنون نه می‌تواند هیچ خبر فیکی درباره آن منتشر کند و نه اساسا اگر اصل خبر هم یک «تله رسانه‌‌ای» از پیش‌ طراحی شده از سوی آمریکا ‌بوده‌باشد، چنان در این تله گیر افتاده‌ که نه راه پیش دارد و نه راه پس.

اما فرض بگیریم که اصل خبر یعنی زدن F35‌ ـ که بعد مشخص شد نبوده و جنگنده‌ای از نوع دیگر بوده ـ هم درست بوده و دو سرنشین آن سالم فرود آمده، یکی نجات پیدا کرده و دیگری در بیابان‌های ایران سرگردان است. کدام منطق انسانی و اخلاقی رفتار تحقیرآمیز درباره یک اسیرِ مفروض را توجیه می‌کرد؟

و دوم این‌که خلبانِ اسیر، یک برگ برنده و یک کارت بازی ارزش‌مند در دست هر یک از طرفین دعواست. مفروض که خلبانی در بیابان‌های ایران سرگردان باشد، منطق جنگ هم ایجاب می‌کند که همه ظرافت‌ها و ظرفیت‌ها برای نجات زنده او به‌کار گرفته شود. ظرافت‌هایی که رجز‌خوانی‌های تحقیرآمیز همه آن‌را به‌هم می‌زند که به هم زد و خلبان نجات یافت.

حالا آیا ترامپ حق دارد در پاسخ به سفیر اروپانشین ایران بگوید که نیازی به بردن شما به عصر حجر نیست،چون شما در قلب تمدن رفتاری بربرگونه و عصرحجری از خود نشان دادی؟!

موسوی تبریزی زاده ۱۳۲۶ در تبریز استاد سطوح عالی حوزه و دبیر مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم بود. وی همچنین نماینده مجلس و دادستان کل انقلاب اسلامی بوده است.

وی سال ۱۳۴۱ راهی حوزه علمیه قم شد و ۳ سال پس از آن در ۱۳۴۵ به نجف رفت و در کلاس‌های درس خمینی و خوئی شرکت، و پس از دو سال به ایران بازگشت.

پس از بازگشت به ایران با دختر حسین نوری همدانی ازدواج کرد.

موسوی تبریزی، پس از انقلاب ۵۷ در سال ۱۳۵۸ رئیس کل دادگاه‌های انقلاب اسلامی در استان‌های آذربایجان شرقی و غربی، و در نخستین و سومین دوره نماینده مردم تبریز در مجلس بود.

او از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۲ نیز دادستان کل انقلاب اسلامی بود. 

حسین نوری همدانی پدر همسر این فقید متولد ۱۳۰۴ و اکنون ۱۰۱ ساله است. 

در همین حال سنتکام هم ادعا کرده تمام ۲۸ کشتی‌ مین‌گذار نیروی دریایی جمهوری اسلامی را از بین برده و پس از آن دو ناوشکن موشک‌انداز نیروی دریایی این کشور از تنگه هرمز عبور کرده و تعیین شرایط برای پاک‌سازی مین‌ها از این آب‌راهه را آغاز کرده‌اند. سپاه پاسداران این ادعای سنتکام را رد کرده‌است.

پس از اعلام موافقت آمریکا با طرح ۱۰ ماده‌ای ایران به‌دنبال درخواست شهباز شریف نخست‌وزیر پاکستان از ترامپ برای تمدید دو هفته‌ای ضرب‌العجل خود، بازار انرژی به این موافقت واکنش مثبتی نشان داد و قیمت نفت که به حدود ۱۲۵ دلار در هر بشکه نزدیک شده بود، به زیر ۱۰۰ دلار کاهش یافت.

اکنون باید دید بازار انرژی به دو ادعای آمریکا، ادعای سپاه و هم‌چنین شکست مذاکرات میان نمایندگان ایران و ایالات متحده که ساعاتی پیش با ترک اسلام‌آباد از سوی هیئت آمریکایی اعلام شد چه واکنشی نشان خواهد داد.

از طرفی هنوز مشخص نیست آیا آتش‌بس دو هفته‌‌ای اعلام‌شده با وجود شکست مذاکرات به‌قوت خود باقی خواهد ماند یا دوباره آتش‌باری طرفین از سرگرفته خواهد شد. 

جی‌دی‌ونس نماینده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا برای مذاکرات با نمایندگان جمهوری اسلامی پیش از ترک اسلام‌آباد در یک کنفرانس خبری ۴ دقیقه‌ای اعلام کرد که طرح پیشین با شکست مواجه شده و او طرحی روشن را روی میز گذاشته و به آمریکا بازمی‌گردد. این یعنی هنوز تمام مسیرهای مذاکراتی بسته‌نشده و از طرفی سخنان نمایندگان جمهوری اسلامی از طیف‌های مختلف هم نشان می‌دهد که تمایل کم‌تری به از سرگیری تنش و تمایل بیش‌تری به مذاکره دارند. 

اگرچه روز گذشته یک هیئت عالی نظامی از جمهوری اسلامی برای هم‌راهی و مشاوره به تیم مذاکراتی وارد اسلام‌آباد شده بود و این پالس‌هایی از آمادگی نظامی جمهوری اسلامی را مخابره می‌کرد. اما واکنش‌های دیپلماتیک اولیه پس از کنفرانس جی‌دی‌ونس هنوز تمایل به از سرگیری درگیری را مخابره نکرده‌اند. 

در همین حال کویت یک تیم بازرگانی بیش از ۲۰ نفره را به اتهام پول‌شویی بازداشت کرده‌است. این هم نشان می‌دهد که زیان برخی منافعی که از روابط پشت‌پرده نصیب برخی از شرکای تجاری جمهوری اسلامی از کمک به دورزدن تحریم‌ها می‌شد، از سود آن با توجه به طولانی‌شدن مدت تنش بیش‌تر شده و برخی کشورها با محاسبه این هزینه و فایده ترجیح داده‌اند به سیم آخر بزنند تا شاید جلوی فرار مشتریانی که نفت‌کش‌های‌شان را راهی برخی از منابع انرژی کمی دورتر کرده‌اند بگیرند. 

در هیچ‌کدام از این نشانه‌ها خبر خوبی برای جمهوری اسلامی نیست. اما از همه این‌ها بدتر این است که جمهوری اسلامی نزدیک به یک دهه مذاکره با آمریکا را به دلیل این‌که قاتل قاسم سلیمانی هستند به تابو تبدیل کرده‌بود. اکنون در کم‌تر از ۴۰ روز حاضرشدند به مذاکره با همان آمریکا به ریاست‌جمهوری همان ترامپی تن بدهند که در کشتن رهبر کشور دست داشته است. 

آن‌هم مذاکراتی که به ناکامی انجامید و نتیجه‌ای از آن حاصل نشد. پاگذاشتن در این «تله استراتژیکی» برای جمهوری اسلامی بسیار وخیم‌تر و هزینه‌برتر از شکست‌های تاکتیکی نظامی و مالی است.

اکنون قالیباف که حاضر نشد گرگ بالان‌دیده دیپلماسی را با خود ـ یا از غرور یا از ترس به اسلام‌آباد ببرد، چه پاسخی برای ثابتی، رسایی، ذوالقدر و وحیدی خواهد داشت؟ اگرچه او «سید محمود نبویان» را با خود همراه کرده‌بود تا برای خود حاشیه امنی نزد پایداری‌ها ایجاد کند، اما این‌بار انتقادها فقط معطوف به پایداری‌ها نیست و طیف بسیار وسیع‌تری را در بر می‌گیرد. 

با این اوصاف به نظر می‌رسد اهرم انرژی و نه فقط تنگه هرمز میزان بالایی از کارایی خود را برای جمهوری اسلامی از دست داد و اهرم رمزارز و حق عبور گرفتن از کشتی‌های عبوری هم بعید است بیش‌تر از چند ماه تاریخ انقضا داشته باشد.

زمان آبستن حوادثی غیرقابل پشت‌بینی است. اما برای جمهوری اسلامی نه بازگشت به شرایط پیشین ممکن است و نه پیش‌بینی و تصور تصویر شفافی برای آینده.  

آن‌قدر حواس خبرگزاری‌های جمهوری اسلامی به لبنان است که یادشان می‌رود خبرهای همسایه کنار دست‌شان که اتفاقا بقاع متبرکه ۴ امام شیعه هم در آن است را کار کنند. بالاخره پیامبر هم گفته بود آن‌قدر توصیه در مورد همسایه شد که من گمان کردم مشمول ارث هم خواهد شد. 

ولی چه می‌شود کرد با رسانه‌های جمهوری اسلامی که علاقه‌مند لبنان بیش‌تراند تا ترکیه!!!

به گزارش ایسنا به نقل از الجزیره، جی‌دی‌ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، اعلام کرد که مذاکرات با ایران پس از ساعت‌ها گفت‌وگو بدون دست‌یابی به توافق به پایان رسید.

وی اذعان کرد که با وجود تلاش‌های میانجی‌گرانه، از جمله نقش هیئت پاکستانی در نزدیک‌کردن دیدگاه‌ها، طرفین به توافقی قابل‌قبول دست نیافته‌اند.

ونس گفت: ما به دنبال شواهد روشن و قوی هستیم که نشان دهد ایران به دنبال سلاح‌های هسته‌ای نیست.

معاون رئیس‌جمهور آمریکا اظهار کرد: واشنگتن پیشنهادهای خود را ارائه کرده، اما ایران این شروط را نپذیرفته است.

شبکه المیادین گزارش داد که هیئت آمریکایی پاکستان را ترک کرد.
مرتبط:
مذاکره می‌کنیم، اما نظام حفظ نمی‌شود

در «خبر» و «خبرگزاری» شبهه‌ناک‌نبودن منبع خبر، بسیار بسیار مهم‌تر از پاک‌بودن منبع درآمد یا منبع مالی است. هر خبری را نباید بلافاصله و بدون پرسش و بررسی بازنشر کرد.

پوتین ادعایی مطرح‌کرده. آیا این یک توییت مستقل بوده، یا در پاسخ به پستی ری‌توییت شده؟ آیا درون این توییت لینکی هم برای اشاره به ادعا بارگزای شده‌اس یا نه؟ اگر پوتین ادعای خود را بدون سند، لینک و فکت منتشرکرده، آیا ایسنا به آن ادعاها که پوتین در پاسخ به آن‌ها مدعایی مطرح و صفحه  ارتش روسیه آن‌را توییت کرده دست‌رسی داشته یا نداشته‌است؟

اگر داشته، چرا در پیشینه خبر به آن ادعاها که کِی؟ از سوی چه کسی؟ یا چه مرجعی؟ یا چه کشوری؟ یا ... مطرح شده اشاره‌ای نکرده‌است؟

آن‌چه از این خبر برمی‌آید آن است که رئیس‌جمهور روسیه ادعایی ساخته ذهن خودش را تکذیب و آن‌را «کاملاً ساختگی» دانسته‌است.

چکیده خبر ایسنا این است: «ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در اظهاراتی رسمی اعلام کرد که این کشور هیچ‌گونه قصدی برای حمله به اروپا ندارد و چنین ادعاهایی را «دروغ» و «ساختگی» توصیف کرد.

طبق گزارش صفحه ارتش روسیه در پلتفرم ایکس، وی تأکید کرد که روسیه هرگز برنامه‌ای برای اقدام نظامی علیه کشورهای اروپایی نداشته»

ایسنا در پیشینه خبر آورده: «تنش میان روسیه و کشورهای غربی از زمان آغاز عملیات نظامی مسکو در اوکراین در سال ۲۰۲۲ به‌طور بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. ناتو طی ماه‌های اخیر بارها درباره احتمال گسترش درگیری هشدار داده و در مقابل، روسیه تأکید کرده است که اقدامات غرب، از جمله ارسال تسلیحات سنگین به اوکراین، امنیت اروپا را بیش از پیش تهدید می‌کند.»

اولا که عملیات نظامی مسکو در اوکراین نبود و تجاوز رسمی بود. مجمع عمومی سازمان ملل همان‌زمان در قطنامه‌ای با رأی بالا آن‌را محکوم کرد. پس خبر می‌تواند بدون قضاوت مستند به محکومیت یک نهاد بین‌المللی و باید از واژه «تجاوز» استفاده و آن تجاوز را با استفاده از کلمه «عملیات» توجیه یا سفیدشویی نکند.

دوم در این خبر صرفا به تنش میان روسیه و اروپا اشاره شده که سابقه‌ای دست‌کم ۷۰ ساله از جنگ جهانی دوم به این سو و بعد جنگ سرد دارد. تنش میان اوکراین و روسیه هم دست‌کم سابقه‌ای ۱۰ ساله دارد و پس از یک‌بار تصرف یکی دو استان اوکراین از سوی روسیه، در ۲۰۲۲ این تنش «تمام‌عیار» شد.

پوتین بازنده تمام‌عیار نبرد هم در میدان اوکراین و هم در میدان اقتصاد جهانی، تلاش می‌کند با انتشار این توییت‌ها برای خود «توجه‌»کی دست‌وپا کند. ایسنا که منتشرنکردن این خبر برای‌اش زیانی نداشت، و منتشرکردن آن برای‌اش سودی ندارد، چرا بی‌جهت آبروی اندک رسانه‌ای خود را به‌حراج می‌گذارد؟

ایده راه‌اندازی پژوهش‌گاه تنگه هرمز در رده تغییر نام «شیرینی دانمارکی» به «شیرینی گل‌محمدی» که رسانه ملی روی آن به هزینه میلیاردی از جیب شهروندان نگون‌بخت ایران رزمایش رفت و همه مردم هم به دوربین تلوزیون رسانه ملی گفتند که این نام خیلی هم در زبان به‌تر می‌چرخد و شیرینی را هم به‌کام شیرین‌تر می‌کند، دسته‌بندی می‌شود.

از همین نمونه تغییر نام مجری‌ـبازی‌گری به‌نام «الهام چرخنده» به «الهام زهرایی» بود که برای آن هم کلی تبلیغ و هزینه شد و همین چند روز پیش خود رسانه ملی هم تبلیغات‌اش در آن باره را فراموش و در خبری اعلام کرد که برنامه جدید الهام چرخنده به‌زودی روی آنتن می‌رود.

یا تبلیغات پرهزینه و پرسروصدای نام‌گذاری میدان یا خیابانی در هر شهر به نام «۹ دی» بود، که همین اقتصاددان حکومتی و مورد علاقه رسانه ملی در همین رسانه ملی صاف در دوربین نگاه کرد و گفت: «۹ دی فقط یک میدون تو تهرونه که اونم سوراخه».

اگر کلیدواژه «عبر» را در نهج‌البلاغه یا «عبرت» را در قرآن جست‌وجو کنیم، به اندازه کافی روایت و آیه و توصیه در عبرت‌گرفتن از خطاهای گذشته یا گذشتگان به ما نشان می‌دهد که ظاهرا کارپردازان و مشاوران رسانه‌های جمهوری اسلامی فقط پول می‌گیرند که برای آن‌ها مقاله و کتاب بنویسند، اما در به‌کار بستن آن ناتوان‌اند.

به تعبیر علی‌بن‌ابی‌طالب در نهج‌البلاغه «مااکثر العبر و اقل الاعتبار» عبرت‌ها چه زیاد و عبرت‌گیرندگان چه اندک‌اند. 

در بیانیه استاد محقق‌داماد هیچ‌ واژه «خشنی» به‌کار نرفته اما ایسنا در لید خودسرانه واژگان خشنی که با روح بیانیه این فقیه ادیب و حقوق‌دان بیگانه است به او منتسب کرده‌است که بنده فاکتور می‌گیرم. مشروح این بیانیه به شرح زیر است:

قال‌الله الحکیم: «والذین اذا اصابهم البغی هم ینتصرون» (قرآن مجید.سوره شوری. آیه ۳۹)

یکی از قلل افتخارات تاریخ تمدن بشری این است که جامعه بشری پس از دو جنگ‌ خانمان‌سوز جهانی، به صلح، دوستی و تنفر از هرگونه خشونت و تحمل تنوع فرهنگ‌ها روی آورد و این امر نقطه‌عطفی برای تکامل بشریت محسوب شد. دانشمندان، حکما، جامعه‌شناسان و حقوق‌دانان موفق به تصویب سند منشور حقوق بشر جهانی شدند و پس از آن به فاصله نزدیکی، ۴ کنوانسیون ژنو و بعد از آن دو پروتکل الحاقی در مورد حقوق بشردوستانه درخصوص قواعد و مقررات زمانِ درگیری مسلحانه (لدی الاتفاق) را تصویب کردند و اکثر قریب به اتفاق دولت‌های جهانی عضو سازمان‌ ملل به این عهدنامه‌ها پیوستند. 

روح اصلی همه این مقررات، شناختن حق برای دیگری و کرامت انسانی است که بالاترین اصل از امتیازات انسان بر سایر موجودات و مخلوقات است.

بر اساس اسناد و مقررات مندرج در کنوانسیون‌های ناظر بر حقوق بین‌المللِ بشردوستانه، هرگونه حمله به شهروندان ـ خصوصا زنان و کودکان، افراد غیرنظامی، مناطق و منازل مسکونی، مدارس، دانشگاه‌ها، اماکن مذهبی و تاریخی، موزه‌ها و نمایش‌گاه‌ها، بیمارستان‌ها و پرسنل درمانی، نیروهای امدادی، تاسیسات شهری و زیرساخت‌های غیرنظامی از جمله نیروگاه‌ها، پالایش‌گاه‌ها، تاسیسات آب و برق و گاز، پل‌ها، جاده‌ها، کارخانجات، فروش‌گاه‌ها و انبارها و اقلام مواد غذایی ـ ممنوع و نقض حقوق بشردوستانه است و با کمال تاسف در این مقطع زمانی توسط کشورهای مدعی تمدن، علیه ایران اتفاق افتاده که نه‌تنها به ملت ایران ستم‌‌شده، بلکه ضربه مهلکی بر آبروی وجهه تمدن بشری وارد شده است. 

چراکه اعمال مزبور تمامی زحمات و سعی و تلاش‌های انجام‌شده در قرن اخیر را خط بطلان کشیده و بشر را به ده‌ها قرن قبل یعنی زمان بربریت و توحش برگردانده است.

در عین حال نباید از وجدان انسان‌های بیدار مایوس شویم. ضروری است تمام موارد نقض حقوق بشردوستانه در حملات جنگنده‌ها، پهپادها و موشک‌های نظامیان آمریکا و اسرائیل در درجه اول توسط حقوق‌دانان، وکلا و نهادهای مدنی محکوم گردد. ثانیا کلیه این موارد نقض توسط مراجع ذی‌ربط مستند گردد؛ و در نهایت، در مراجع بین‌المللی و منطقه‌ای از جمله سازمان ملل، دیوان بین‌المللی کیفری و شورای حقوق بشر مطرح و پی‌گیری شود.

از همه مهم‌تر آن‌که ترور شخصیت‌ها و دانش‌مندان یک کشور از زشت‌ترین و کریه‌ترین اعمالی است که زشتی آن از بدیهیات عقل عملی است! و هیچ انسانی در طول تاریخ این‌گونه کردارها را نمی‌تواند توجیه نماید.

رسانه‌ها، نهادهای مردم‌نهاد، هنرمندان و نویسندگان نیز وظیفه خطیری در مستندسازی و افشای موارد نقض حقوق بشردوستانه در سطح ملی و بین‌المللی دارند. کشتار دانش‌آموزان مدرسه میناب و تخریب کارخانه تولید دارو از مهم‌ترین این موارد نقض است.

محکومیت این کشتار و سایر موارد نقض مانند تخریب منازل شخصی و مسکونی و کشتار غیرنظامیان به‌خصوص مراکز علمی و تحقیقاتی وظیفه اخلاقی و حرفه‌ای یکایک فعالان مدنی و کنش‌گران حقوق بشر است.

این‌جانب به موجب آیات شریفه قرآن و روایات صادره از سوی پیش‌وایان الهی بر خود لازم می‌بینم که ندای مردم مظلوم سرزمین عزیزم را به سمع کلیه ارباب علم و فضیلت و اخلاق در سراسر جهان برسانم و از همه استدعا کنم از عمل به وظیفه انسانی خود کوتاهی نکنند و با زبان علم و حکمت ارتکاب این اعمال غیرانسانی را محکوم و دست مرتکبین را از قدرت کوتاه نمایند و سرانجام مرتکبین جرایم علیه بشریت را به دیوان بین‌المللی کیفری معرفی و مجازات آنان را مطالبه نمایند.
سید مصطفی محقق داماد.عضو پیوسته و رئیس گروه مطالعات اسلامی فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران"

به گزارش ایسنا، منابع اختصاصی به پایگاه خبری «العربیه» گفتند که «محمدشهباز شریف» (نخست‌وزیر یکی از کشورهای ناامن آسیای میانه) طی روزهای آینده به عربستان (یکی از امن‌ترین کشورهای منطقه) سفر می‌کند.

این سفر که دومین سفر شهباز شریف به عربستان طی یک ماه گذشته است، با ورود تجهیزات نظامی پاکستان به پایگاه هوایی ملک عبدالعزیز هم‌زمان شده است.

اسلام‌آباد امروز شنبه میزبان هیئت‌های مذاکره‌کننده ایران و آمریکا به ریاست «محمدباقر قالیباف» رئیس مجلس شورای اسلامی ایران و «جی‌دی‌ونس» معاون رئیس‌جمهور آمریکا بود.
 

در این بیانیه آمده: با این حال، رهبری این دو جنبش به‌منظور صیانت از ثبات، حفاظت از امنیت داخلی و صلح مدنی و همچنین برای جلوگیری از کشیده‌شدن کشور به هرگونه تفرقه و شکافی از مردم شریف و بزرگ‌وار درخواست می‌کنند که در این مرحله حساس و دقیق که کشور در حال سپری‌کردن آن است، از برگزاری تظاهرات و تجمعات خودداری کنند.

در پایان این بیانیه ابراز امیدواری شده است که مردم به‌زودی بتوانند با «سرافرازی و عزت» به خانه‌های خود بازگردند.

وزارت بهداشت لبنان شام‌گاه جمعه، شمار جان‌باختگان حملات اخیر را ۳۵۷ و زخمی‌ها را بیش از ۱ هزار و ۲۰۰ نفر اعلام و یادآور شد: بیمارستان‌های این کشور مملو از قربانیان حملات اخیر شده‌است.

اگر این درخواست با اقبال هواداران این دو گروه شیعی همراه شود، امیدواری بسیاری است که فرایند آرامش در لبنان استارت خورده و این کشور به‌زودی با آرامش و آسایش آواربرداری از ویرانی‌های گذشته را آغاز و وارد فرایند بازسازی و نوسازی کشور خواهد شد.

این تصمیم از خردمندی و تدبیر ویژه در سران این دو جنبش حکایت دارد و نشان می‌دهد که این سران تصمیم گرفته‌اند اقدامات عینی، عملی و محسوس درست را جای‌گزین رفتارهای نمایشی پرهزینه برای خود، اعضا و کشورشان کنند. 
 

به گزارش ایرنا به نقل از خبرگزاری واع، پارلمان عراق اعلام کرد که نزار آمیدی در دور دوم رأی‌گیری برای انتخاب رئیس‌جمهور، ۲۴۹ نماینده در فرآیند رأی‌گیری شرکت کردند.

برابر اسلوب سیاسی عراق پس از سال ۲۰۰۳ منصب ریاست‌جمهوری به کردها، نخست‌وزیری به شیعیان و ریاست پارلمان به اهل سنت اختصاص دارد. 

بر اساس قانون اساسی عراق، رئیس‌جمهور باید با رأی دو سوم نمایندگان پارلمان انتخاب شود؛ نصابی که معادل ۲۲۰ رأی از مجموع ۳۲۹ کرسی و دست‌یابی به آن مستلزم اجماع گسترده میان احزاب سیاسی است.

نزار آمیدی پس از انتخاب در پارلمان، در آیینی سوگند قانون اساسی را به‌عنوان رئیس‌جمهور این کشور ادا کرده است. این مراسم در چارچوب روند قانونی انتقال قدرت برگزار شد و آغاز رسمی دوره ریاست‌جمهوری وی را رقم می‌زند.

در همین راستا، هیبت الحلبوسی، رئیس پارلمان عراق در سخنانی با اشاره به شرایط کنونی کشور تأکید کرد که همه جریان‌های سیاسی باید مسئولیت‌پذیر باشند و برای هدایت عراق به سوی ثبات و امنیت، همکاری کنند.

محمد شیاع السودانی نخستی‌وزیر فعلی عراق در پیامی انتخاب آمیدی به‌عنوان رئیس‌جمهور را به وی تبریک گفت.

نزار محمد سعید آمیدی ۶ فوریه ۱۹۶۸ (۵۸ ساله) در شهر العمادیه از توابع استان دهوک متولد شد. تحصیلات خود را در رشته مهندسی در دانشگاه موصل در فاصله سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ به‌پایان رساند و فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان مدرس فیزیک آغاز کرد. 

 او از همان سال‌های ابتدایی وارد عرصه فعالیت‌های سیاسی شد و به عضویت اتحادیه میهنی کردستان عراق درآمد. در این حزب، به‌تدریج مسئولیت‌های مختلفی از جمله عضویت در دفتر دبیرکل و مدیریت دفتر وی را در اواخر دهه ۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ بر عهده گرفت.

پس از انتخاب جلال طالبانی به رئیس‌جمهوری عراق، به‌عنوان منشی شخصی وی فعالیت کرد و سپس به یکی از چهره‌های نزدیک به مراکز تصمیم‌گیری تبدیل شد.

 آمیدی برای چندین دوره متوالی مدیریت دفتر ریاست‌جمهوری را بر عهده داشت و با رؤسای‌جمهور مختلف از جمله جلال طالبانی، فؤاد معصوم، برهم صالح و عبداللطیف جمال رشید همکاری کرد.

وی در دولت محمد شیاع السودانی، وزیر محیط زیست بود. اما اکتبر ۲۰۲۴ از این سمت استعفا داد تا بر فعالیت‌های حزبی خود تمرکز کند.

آمیدی به سه زبان عربی، کردی و انگلیسی تسلط دارد و به‌عنوان مدیری با رویکردی آرام و تجربه‌محور در ساختارهای اداری شناخته می‌شود. انتخاب او به‌عنوان رئیس‌جمهور عراق از سوی برخی تحلیل‌گران، گامی در جهت ایجاد توازن و ثبات در مدیریت سیاسی این کشور ارزیابی می‌شود.

رئیس‌جمهور تا ۱۵ روز آینده باید نخست‌وزیر خود را معرفی کند. در شرایطی که «چهارچوب هماهنگی» روی نخست‌وزیری «نوری‌المالکی» نخست‌وزیر نزدیک به جمهوری اسلامی اتفاق نظر داشتند، برخی رایزنی‌ها پیش‌بینی می‌کنند آمیدی او را به عنوان نخست‌وزیر معرفی نکند. 

این ادعا را یک آدم معمولی هم می‌داند که غلط است. حدود یک قرن پیش «سوارد» آلاسکا را از شوروی خرید. کارشناسان آن‌زمان از این خرید به عنوان «خطای سوارد» یاد کردند. اما ربع قرن نگذشت که شوروی متوجه شد چه خطای بزرگی مرتکب شده و چه زمینی که به‌قول استاد باستانی‌پاریزی «به او جو می‌داده» را فروخته و در عوض (با عرض پوزش) «خری گرفته که جو می‌خورد».

اگر ایران بتواند گرفتن عوارض از آب‌راهه هرمز را تثبیت کند، به‌قول قدیمی‌ها «آب‌باریکه‌ای» برای منابع درآمدی در بودجه ایران ایجاد می‌شود که حالاحالاها خشک‌شدنی نخواهد بود. اما تحریم‌ها به‌سادگی قابل رفع‌شدن است. مشروط بر این‌که سردار نقدی که مدعی بود باید در نمازشب‌ها دعا کنیم تحریم‌ها بیش‌تر شود، احمدی‌نژاد که تحریم‌ها را کاغذپاره می‌خواند و کسانی که تحریم را نعمت می‌دانستند، اعتراف کنند که اشتباه می‌کردیم. همین‌که الان جناب درودیان به آن اعتراف می‌کند اما شهامت ندارد بگوید آب این جوی از کجا گل شد. به‌محض فهم این مطلب فرایند بلااثرکردن تحریم‌ها آغاز می‌شود.

اما تا این تفکر حاکم باشد، میلتون فریدمن، داگلاس نورث، ایلان ماسک، بیل گیتس و پدران علم اقتصاد هم نمی‌توانند اقتصاد کشور را سروسامان دهند.

من آقای درودیان را نمی‌شناسم. اما آقای راغفر اقتصاددان اصول‌گرا گفته که گرفتن حق عبور یا عوارض از تنگه هرمز می‌تواند درآمد سرشاری برای اقتصاد ایران به ارمغان بیاورد. اما نکته مهم این است که اخذ عوارض یا حق عبور از آبراهه‌ها در کنوانسیون‌ها و حقوق دریایی پیش‌بینی نشده، اما شاید به عنوان برگی برنده بتوان در مذاکرات پاکستان روی آن تفاهم کرد، وارد حقوق دریایی و تبدیل به یک منبع درآمدی پایداری برای بودجه کشور کرد.

سوگ‌وارانه نه آقای درودیان و نه آقای راغفر و نه بقیه اقتصاددانان ایران شهامت این‌را ندارند که اعلام کنند راه‌برد ما در مقابله با بلایی به‌نام «تحریم» راه‌برد غلطی بوده و باید از این راه‌برد کوتاه بیاییم و  اعتراف کنیم که شعار اشتباه می‌دادیم که «آن‌قدر قطعنامه بدید تا قطعنامه‌دونتون پاره بشه»! درحقیقت این رشته روابط مالی، فن‌آوری، سیاسی و اجتماعی و فرهنگی‌ ما بود که به تحریم‌ها پاره شد، نه قطع‌نامه‌دون آن‌ها.

و شرط نخست اصلاح خطا، پذیرش آن‌ است و تا این گام را برنداریم، همه دنیا را هم داشته باشیم به قمار غرور می‌بازیم.
 

شيطان بر آدم به‌جهت خلقت او از خاک، فخر فروخت، و با تكيه به اصل خود كه از آتش است دچار تعصّب و غرور شد. پس شيطان دشمن خدا و پيش‌واى متعصّب‌ها و سرسلسله متكبّران است. كه اساس عصبيّت را بنا نهاد، و بر لباس كبريايى و عظمت با‌خدا درافتاد، لباس بزرگى را بر تن پوشيد و پوشش تواضع و فروتنى را از تن در‌آورد. 

©️نهج‌البلاغه.خطبه ۱۹۲

به گزارش پنجشنبه‌شب ایرنا، قالیباف در پیام روز گذشته خود نیز تاکید کرده بود که آتش‌بس و مذاکره در صورت نقض بندهای چارچوب مورد توافق، معنایی ندارد.

به‌‌نظر نمی‌رسد که این هشدار قالیباف منعکس‌کننده تردید و ناخوش‌بینی هیئت‌ ایرانی به مذاکرات باشد. بلکه بیش‌تر می‌توان آن‌را در چهارچوب یک تهدید تلقی کرد که مثلا تا آخرین لحظه هم تردید داشتیم اما با اتفاقات و تضمین‌هایی ـ که هیچ‌گاه هم اعلام نمی‌شود چه بود ـ تردید ما برطرف شد. 

نزدیکان خرازی بامداد امروز جمعه در گفت‌وگو با ایرنا، تائید کردند که مشاور عالی رهبر سابق، وزیر امور خارجه اسبق ایران، رئیس مرکز علوم شناختی ایران و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام درگذشته است.

۱۲ فروردین ماه سال جاری (۱۴۰۵) منزل مسکونی خرازی مورد تهاجم هواپیماهای آمریکایی - اسرائیلی قرار گرفته بود که بر اثر این بمباران همسر او «منصوره رئیس‌قاسم» در لحظه جان‌باخته و خرازی نیز مجروح و در بیمارستان بستری شده بود.

سید کمال خرازی سیاست‌مدار ایرانی، برادر آیت‌الله خرازی سخن‌ران تندرو گروه‌های ارزشی و انقلابی موسوم به انصار حزب‌الله دهه ۷۰ و ۸۰ و عموی صادق خرازی سفیر پیشین ایران در فرانسه در دولت خاتمی بود. صادق خرازی پدر داماد محمدرضا خاتمی و برادر عروس مرحوم علی خامنه‌ای است. با این وصف کمال خرازی عموی عروس آقای خامنه‌ای هم بود. 

اگر محتوای تیتر «گنجاندن» است، با محتوای لید که «گنجانده‌‌شده» در تناقض است. مشخص نیست آیا نخست‌وزیر لبنان از شهباز شریف خواسته که مسئله لبنان را در «آتش‌بس» بگنجانند، یا خواستار «تأیید» مسئله‌ای شده که در طرح ۱۰ ماده‌ای تهران بوده و الان آمریکا منکر آن است.

این اختلاف‌ بر سر دو تأویل از متنی واحد نیست. بر سر دروغ یا راست ادعاها است. صدق ادعا با انتشار متن طرح ۱۰ ماده‌ای تهران قابل سنجش است.

اگر در طرح ایران آتش‌بس به‌شمول لبنان هم بوده، حق با ایسنا است، اما اگر در طرح حرفی از لبنان نبوده حق با نواف سلام است که خواسته مسئله لبنان هم «گنجانده» شود. 

به گزارش ایسنا، دفتر نخست‌وزیری لبنان اعلام کرد که نواف سلام در تماس تلفنی با «شهباز شریف» هم‌تای پاکستانی خود از تلاش‌های اسلام‌آباد برای دست‌یابی به آتش‌بس قدردانی کرده و از او خواسته است «تایید کند که این آتش‌بس شامل لبنان نیز می‌شود تا از تکرار حملات اسرائیل که دیروز شاهد آن بودیم، جلوگیری شود.»

ایالات متحده مدعی شده‌ این آتش‌بس شامل لبنان نمی‌شود و اسرائیل نیز به حملات خود علیه حزب‌الله داده، اما از شام‌گاه ۵ شنبه به قرار مذاکراتی میان سفرای لبنان و اسرائیل در آمریکا به میزبانی واشنگتن، آمریکا از اسرائیل خواسته از شدت حملات خود به لبنان بکاهد.

ایران و آمریکا در ساعات اولیه روز چهارشنبه پس از ۴۰ روز جنگ با میانجیگری پاکستان بر سر یک آتش بس دو هفته‌ای و ازسرگیری مذاکرات بر اساس پیشنهاد ۱۰ بندی ایران موافقت کردند.

این مفسر قرآن در ادامه بیان کرد: مقداری که از شما برمی‌آید در راه صحیح قدم بردارید. خداوند نیز به شما کمک می‌کند. کسی که بخواهد یک حکومت و نظام اسلامی تشکیل دهد، راه‌کار مشخصی دارد. ادب اجتماعی و مردمی را حفظ کند. به بت فحش‌دادن کاری را حل نمی‌کند. 

این مرجع‌تقلید تاکید کرد: ما که در عالم تنها زندگی نمی‌کنیم. ما مشکلات ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی داریم. این‌ها را باید عاقلانه حل کنیم. تولی و تبری باید با مسئله امنیت جمع شود. این یک کار سیاسی و اجتماعی است. اصل تولی و تبری از یک‌سو، و برقراری امنیت و حفظ دما مسلمین از سوی دیگر باید جمع شود.

جوادی آملی ضمن اظهار تأسف از کشتار مسلمان به دست مسلمان اظهارکرد: از این طرف مدام سب و لعن و از آن‌طرف هم‌واره کشتار. هر روز می‌شنوید که کشتاری صورت می‌گیرد. این امر در نهایت راه‌حلی دارد، یا باید هر روز برای کشتار در میانمار، پاکستان، بنگلادش غصه بخوریم. اگر این دین برای برقراری امنیت آمد‌ه‌است، راه‌حل دارد. تنها راه‌حل فقهی و اصولی نیست که حوزه علمیه انجام بدهد. این نیاز به راه امنیتی مذاکره و مانند آن است. ما ناچار یک قدری افسوس و گریه می‌خوریم. یک ناله‌کردن و افسوس‌خوردن و مجلس ترحیم‌گرفتن کار ما شده‌است.

وی به شواهدی از تاریخ در باب حُسن هم‌جواری اشاره و افزود: سابقا این‌طور بود که اگر ولی‌عهد یک کشوری می‌مرد، یک هفته آتش‌بس می‌دادند و بعد هم جنگ را ادامه می‌دادند. اما اگر ولی‌عهد عربستان می‌میرد، برخی می‌روند در کنار سفارت عربستان آجیل و شیرینی پخش می‌کنند، این امر نه واجب ...،  و نه مستحب، و نه معقول و نه منقول است. جلوی این کارها را می‌شود گرفت. آن‌وقت انتظار داریم برای حجاج فرش قرمز پهن کنند.  

اگر این خبر درست باشد، نشان می‌دهد خبر پیشین که به‌ درخواست پاکستان نام او از فهرست ترور آمریکا حذف شده هم درست بوده‌، و اکنون طرف مقابل با کسی مذاکره می‌کند که منت «جان» را بر سرش دارد.

به عبارت دیگر سایه داموکلسی بر سر قالیباف سنگینی می‌کند که انتخاب او عملا انتخاب بین «مرگ» و «زندگی» خواهد بود. به نظر من اگر «زندگی» را انتخاب کند، نه فقط برای «خودش»، که برای منطقه خاورمیانه و جهان انتخاب کرده و نام او به نیکی در کنار نام بزرگانی چون قائم‌مقام فراهانی در تاریخ ثبت خواهد شد.

 سخنان دیروز او که با وجود نقض سه بند از پیشنهاد ۱۰ ماده‌ای ایران دیگر «مذاکره معنی ندارد» هم در چهارچوب تهیه یک کارت برای میز مذاکره قابل صورت‌بندی و تحلیل است.

ترامپ پیش از آن‌که ایران را تهدید به بازگشت به عصر حجر کند، «ناتو» را تهدید به بازگشت به دوران پیشا جنگ جهانی دوم و خروج از پیمان آتلانتیک شمالی کرده بود. در پاسخ دبیرکل ناتو اعلام کرده‌بود به‌زودی عازم ایالات متحده آمریکا می‌شود و چهارشنبه (روز پایان ضرب‌العجل ترامپ و توییت درخواست شهباز شریف برای تمدید دو هفته‌ای این ضرب‌العجل) با ترامپ، پیت هگست و مارکو روبیو دیدار خواهد کرد.

خبر این دیدار فوق‌العاده حساس با برجسته‌شدن خبر پذیرش آتش‌بس از سوی ایران (چون عراقچی رسما و بارها اعلام کرده بود آتش‌بس نمی‌پذیریم) به حاشیه رفت و افکار عمومی فراموش کرد که ترامپ یک دیدار حساس با «مارک روته» در پیش دارد و برای این دیدار به آرامش و خاطرجمعی نیاز دارد و ضمنا کارت‌های برنده‌ای هم برا‌ی آن دیدار نیاز دارد.

مقدمات آرامشِ ترامپ را شهباز شریف با آن توییت فراهم کرد. مدیرکل ناتو فردای توییت نخست‌‌وزیر پاکستان به کاخ سفید رسید. ترامپ در کمال آرامش با او مذاکره کرد و کارت پذیرش آتش‌بس از سوی ایران، و تیغ بران اسرائیل در لبنان را برای «روته» رو کرد و مدیرکل ناتو هم قبول کرد که حاضر به همکاری ناتو با آمریکا در خلیج فارس است. اما خبری  از کل این دیدار و توافقات آن مخابره نشد، یا شد و در حاشیه خبر آتش‌بس و چک‌وچانه‌ و کری و رجزهای پیش از آن به حاشیه رفت.

امروز اما رسانه‌ها بدون آن‌که اشاره به آن دیدار و توافقات احتمالی پشت‌پرده داشته باشند، از عدول ۱۸۰ درجه‌ای بریتانیا، آلمان و فرانسه و ... از مواضع پیشین که «جنگ خلیج فارس را جنگ آمریکا می‌دانستند» و اعلام آمادگی ‌آن‌ها برای اعزام نیرو به منطقه خبر می‌دهند.

آمریکا الان هم بعضی از اعضای ناتو و به‌مرور بقیه اعضا را در کنار خود دارد، هم در همین دو روز گذشته به اندازه کافی فرصت برای «ری‌استارت»‌کردن ارتش و شناسایی باگ‌ها و آپدیت آن‌ها و آمادگی بیش‌تر و به‌روزتر برای عبور از «کنترل بحران» به «مدیریت بحران» پیدا کرده و هم توانایی خود را در جبهه دیگری اثبات کرده است.

در این سو اما در آیین‌های ویژه چهلمین روز درگذشت رهبری نظام ـ که روز پایان عزای عمومی هم بود و دیگر بهانه‌ای برای در خیابان ماندن نیروهای ارزشی وجود ندارد ـ علیه قالیباف شعارک‌های داده شده. البته این شعارک‌ها برای تقویت جای‌گاه قالیباف موثر است. به‌شرط آن‌که این نظامی میدان‌دیده، قدر این کارت‌ها را بداند و وقتی به اسلام‌آباد سفر می‌کند، گرک بالان دیده دیپلماسی را هم همراه خود برده‌باشد.

والا با ماندن بر مواضع پیشین، بعید می‌دانم راه برگشتی به ایران از اسلام‌آباد هم برای او بماند، و امثال حدادیان، ثابتی، رسایی و ... چنان «مصاف»ی برای او تدارک خواهند کرد که ترجیح دهد مثل ابوشریف در همان پاکستان بماند.

جمهوری اسلامی با پای خود به تله‌ای استراتژیک گام نهاد که تنها با توسل به «عقل» می‌تواند از آن خارج شود. چیزی که نزد سران نظام تا کنون کم‌تر وجود داشته و شاهد آن بوده‌ایم. 
مرتبط:
آیا قالیباف بختیار می‌شود

به گزارش ایرنا، محمدباقر قالیباف در بیانیه‌ای نوشت: از همان ابتدا، ما روند جاری را با بی‌اعتمادی دنبال می‌کردیم و همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، ایالات متحده آمریکا این بار نیز پیش از آغاز مذاکرات، تعهدات خود را نقض کرد.

وی افزود: همان‌گونه که رئیس‌جمهور ایالات متحده صراحتاً اعلام کرده‌است، طرح ده‌بندی جمهوری اسلامی ایران، پایه و چارچوب مبنای قابل کار و چارچوب پایه‌ای برای این گفت‌وگوها محسوب می‌شود. با این حال، تا این لحظه سه بند از این پیشنهاد نقض شده است:

۱- عدم پای‌بندی به بند اول طرح ده‌بندی در خصوص آتش‌بس لبنان. تعهدی که نخست‌وزیر شهباز شریف نیز صراحتاً به آن اشاره کرده و آن‌را «آتش‌بس فوری در همه‌جا از جمله لبنان و سایر مناطق، مؤثر بلافاصله» اعلام نموده است.

۲- ورود پهپاد متجاوز به آسمان ایران که در شهر لار در استان فارس منهدم شد و نقض آشکار بند ممنوعیت هر گونه تجاوز مجدد به حریم هوایی ایران است.

۳- انکار پذیرش حق غنی‌سازی ایران، که بند ششم این چارچوب بود.

وی ادامه داد: اکنون همان «چارچوب پایه‌ای برای مذاکره» نیز حتی پیش از آغاز مذاکرات، سه بند کلیدی آن به‌صورت علنی و آشکار نقض شده است.

در چنین شرایطی، نه آتش‌بس دوطرفه معنایی دارد و نه مذاکرات.
◾️
در بیانیه شعام هم که روز گذشته منتشر شد، مشخصا تأکید شده بود که این مذاکرات با بی‌اعتمادی کامل به طرف آمریکایی از روز جمعه ۲۱ فروردین در اسلام‌آباد آغاز خواهد شد.

وقتی بیانیه رسمی شعام رسما از بی‌اعتمادی کامل به طرف مذاکره سخن می‌گوید و نسخه‌های منتشرشده آن روایت واحدی ندارد، مشخص است که این ادعاها فارغ از داوری درباره نتیجه آن، در ابتدائیات هم متزلزل است و بیش‌تر یک تله استراتژیک به‌نظر می‌رسد تا چارچوبی برای توافق و صلح.

درست است که این پیش‌بینی را شمس‌ نکرده و دیگرانی کرده‌اند و ماشاالله به آن استناد کرده‌بود. اما این پیش‌بینی زمانی صورت گرفته که طرح «کنترل جمعیت» بر پایه شعار «جمعیت کم‌تر زندگی به‌تر» در حال اجرا بود و به خانواده‌هایی که دو بچه بیش‌تر نمی‌آوردند، امتیازاتی داده و برای فرزند سوم به بعد هم محدودیت‌هایی ایجاد می‌شد، و این طرح مورد اقبال عمومی قرار گرفته‌بود. 

 تحلیل‌گر نباید صرفا به یک متغیر تکیه کند. همان‌طور که روزنامه‌نگار نباید تنها به یک منبع بسنده و باید خبرهای خود را با یکی دو منبع دیگر «دبل‌چک» کند. 

در پیش‌بینی مورد استناد آقای شمس‌الواعظین در مورد جمعیت ایران در سال ۱۴۰۰، خطای محاسباتی واضح وجود داشت. کافی بود جمعیت آن روز کشور، متوسط سن ازدواج و یکی دو فاکتور دیگر را از مرکز آمار گرفته و با فرض این‌که هر خانواده گوش به حرف دولت ندهد و ۴ فرزند هم بیاورد تقریبا عددی با خطای ۵ میلیون به‌دست می‌آمد، نه با خطای فاحش ۴۰ میلیون.

این را هم اضافه کنیم که تازه ۱۵ سال پس از تحلیلی که آقای شمس به آن اشاره کرده، تمام طرح‌های تشویقی دولت برای فرزند کم‌تر، برعکس به فرزند بیش‌تر تعلق گرفت و تمام سیاست‌های کلان جامعه هم بر تبلیغ، تشویق و ترغیب مردم به جمعیت بیش‌تر و با شعار «جوانی جمعیت» و ... قرار گرفت. 

و نکته جالب این‌که اصلا گوشی به وعده‌های احمدی‌نژاد و بعد از او سیاست‌های کلی نظام در مورد جمعیت زیاد بده‌کار نبود و سرانه زادوولد در کشور منفی هم شد و حتی به سختی به یک کودک در خانوار می‌رسید. سرانه ازدواج هم منفی شد و طلاق بالا رفت. 

تحلیل امروز شمس‌الواعظین هم دست‌کمی از تحلیل ۳۵ سال پیش ایشان ندارد که قناسی آشکاری با واقعیت دارد. شمس‌الواعظین در این تحلیل آرزو و آرمان خود را به‌جای واقعیت نشانده‌است. در حالی‌که در تحلیل ۳۵ سال پیش که از تولد روزنامه همشهری ـ که کمر روزنامه‌نگاری مستقل را شکست ـ ابراز خوشحالی می‌کرد که کمر بسته تا بار جمعیت ۱۳۰ میلیون نفری ایران را بر دوش بکشد. 

بعد از شهرداری تهران دولت هم هوس روزنامه کرد و روزنامه ایران آمد و مدیران این روزنامه‌ها هم آن‌هایی که شمس تصور می‌کرد نماندند و اغلب راهی دیار فرنگ شدند و جای غلامحسین کرباسچی را فرید حداد عادل و جای وردی‌نژاد را جوانفکر و جوان‌هایی مثل بذرپاش گرفتند که امروزه مطالعات و تحقیقات آن‌ها مبنای تحلیل امروز آقای شمس شده است. 

کاش شمس به همان کسوت خانوادگی که وعظ و خطابه بود تمایل پیدا می‌کرد و کاری به‌کار روزنامه‌نگاری و تحلیل نمی‌داشت. 

به گزارش ایرنا، بیانیه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی که بامداد چهارشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ انتتشار یافته، بدین شرح است:

ملت شریف ایران باید بدانند به برکت مجاهدت فرزندان و حضور تاریخی آن‌ها در صحنه، دشمن بیش از یک ماه است که برای توقف آتش سهم‌گین ایران و مقاومت التماس می‌کند. اما مسئولین کشور به این دلیل که از همان آغاز تصمیم گرفته شده بود، جنگ تا تحقق اهداف از جمله پشیمان و مستأصل‌شدن دشمن و رفع تهدید بلندمدت از کشور ادامه پیدا کند، به همه این درخواست‌ها پاسخ منفی دادند و جنگ تا امروز که روز چهلم است ادامه پیدا کرد. همچنین ایران تاکنون چندین‌بار ضرب‌الاجل‌های ارائه‌شده از سوی رئیس‌جمهور آمریکا را رد کرده و همچنان تاکید می‌کند هیچ اهمیتی برای هیچ نوع ضرب‌الاجلی از جانب دشمن قائل نیست.

اکنون به ملت بزرگ ایران بشارت می‌دهیم که تقریبا تمامی اهداف جنگ محقق‌شده، و فرزندان دلاور شما دشمن را به عجزی تاریخی و شکستی ماندگار کشانده‌اند.

تصمیم تاریخی ایران که از پشتوانه یک‌پارچه تمام ملت برخوردار است، این است که این نبرد را تا هر زمانی که لازم باشد ادامه بدهد. تا دستاوردهای عظیم آن تثبیت‌شده و معادلات جدید امنیتی و سیاسی در منطقه مبتنی بر پذیرش قدرت و سیادت ایران و مقاومت خلق گردد.

در همین راستا و مطابق تدبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای (حفظه الله) و تصویب شورای عالی امنیت ملی، و با توجه به دست بالای ایران و مقاومت در میدان نبرد، و ناتوانی دشمن از اعمال تهدیدهای خود، به‌رغم همه ادعاها، و پذیرش رسمی همه مطالبات به‌حق مردم ایران، تصمیم گرفته‌شد، برای نهایی‌کردن جزئیات، مذاکرات در اسلام‌آباد انجام شود تا ظرف حداکثر ۱۵ روز با نهایی‌شدن جزئیات پیروزی ایران در میدان، در مذاکرات سیاسی نیز تثبیت گردد.

در همین راستا ایران ضمن رد همه طرح‌های ارائه‌شده از سوی دشمن، یک طرح ۱۰ ماده‌ای تدوین، و به واسطه کشور پاکستان به طرف آمریکایی ارائه کرد و در آن بر نکات اساسی همچون عبور کنترل‌شده از تنگه هرمز با هماهنگی نیروهای مسلح ایران که جای‌گاه منحصر به‌فرد اقتصادی و ژئوپلتیکی به ایران اعطا می‌کند، ضرورت پایان جنگ علیه همه اجزاء محور مقاومت که به‌معنای شکست تاریخی تجاوزگری رژیم کودک‌کش اسراییل خواهد بود، بیرون رفتن نیروهای رزمی آمریکا از تمامی پایگاه‌ها و نقاط استقرار در منطقه، ایجاد یک پروتکل عبور و مرور امن در تنگه هرمز به‌گونه‌ای که تضمین‌کننده تسلط ایران طبق پروتکل توافق‌شده باشد، پرداخت کامل خسارتِ ایران مطابق برآوردها، رفع همه تحریم‌های اولیه و ثانویه و قطعنامه‌های شورای حکام و شورای امنیت، آزادشدن کلیه اموال و دارایی‌های بلوکه‌شده ایران در خارج از کشور و نهایتا تصویب همه این موارد در یک قطعنامه الزام‌آور شورای امنیت تاکید کرد. 

لازم به ذکر است تصویب این قطعنامه تمامی این توافقات را به قانون الزام‌آور بین‌المللی تبدیل کرده و یک پیروزی مهم دیپلماتیک برای ملت ایران ایجاد خواهد کرد.

اکنون نخست‌وزیر محترم پاکستان به ایران اطلاع داده که طرف آمریکایی به‌رغم همه تهدیدهای ظاهری، این اصول را به‌عنوان مبنای مذاکرات پذیرفته و تسلیم اراده ملت ایران شده‌است. بر این اساس در عالی‌ترین سطح تصمیم گرفته‌شد ایران به‌مدت دو هفته و صرفا برمبنای این اصول مذاکراتی را در اسلام‌آباد با طرف آمریکایی انجام بدهد.

تاکید می‌شود این به‌معنای خاتمه جنگ نیست و ایران خاتمه جنگ را تنها زمانی خواهد پذیرفت که با توجه به پذیرش اصول مدنظر ایران در طرح ۱۰ ماده‌ای، جزئیات آن نیز در مذاکرات نهایی گردد.

این مذاکرات با بی‌اعتمادی کامل به طرف آمریکایی از روز جمعه ۲۱ فروردین در اسلام‌آباد آغاز خواهد شد و ایران دو هفته برای این مذاکرات زمان اختصاص خواهد داد. این زمان با توافق طرفین قابل تمدید است. ضرورت دارد در این مدت وحدت کامل ملی حفظ شده و جشن‌های پیروزی با قدرت تداوم داشته باشد. 

مذاکرات کنونی یک مذاکرات ملی و ادامه میدان است و ضرورت دارد همه مردم، نخبگان و گروه‌های سیاسی به این فرآیند که زیر نظر رهبر انقلاب و عالی‌ترین سطوح نظام است اعتماد داشته و از آن حمایت به‌عمل بیاورند و به‌شدت از هر گونه اظهارنظر تفرقه‌افکنانه اجتناب کنند.

اگر تسلیم دشمن در میدان تبدیل به دستاورد قاطع سیاسی در مذاکرات شد، با هم این پیروزی عظیم تاریخی را جشن خواهیم گرفت، وگرنه در میدان دوشادوش هم تا رسیدن به همه خواسته‌های ملت ایران خواهیم جنگید. 

دست‌های ما روی ماشه است و به‌محض آن‌که کوچک‌ترین خطایی از دشمن سربزند با قدرت کامل به آن پاسخ داده خواهد شد.

دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی
۱۹ فروردین ماه ۱۴۰۵
 پی‌نوشت:
۱. متن منتشرشده از سوی ایسنا و ایلنا متنی پر از غلط‌های املایی، و متفاوت با این متن است. 
۲. متن‌ معتبر متن ایرنا است که خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی است.
۳. این بیانیه با تأکید بر قید «تقریبا» نشان می‌دهد، «آتش‌بس» موقت و هم‌چنان که به بیانیه آمده «۱۵ روزه» برای مذاکرات از سوی طرفین پذیرفته شده‌است. 
۴. همان متون پر غلط و متفاوت ایسنا و ایلنا نشان می‌دهد که هیچ اتفاق خاصی نیفتاده و سوگ‌وارانه متن‌های آن‌ها بهانه‌های موجهی برای هرگونه  سوء‌استفاده طرف از مذاکرات را فراهم کرده‌است. 

ای کاش بیانیه شعام را فقط ایرنا منتش می‌کرد. 
پی‌‌نوشت ۲: من متن ایرنا را مطابق رسم‌الخط خودم ویرایش کردم اگرچه متن تقریبا هیچ ایراد ویرایشی نداشت. اما متن ایسنا برای مطابقه به همان شکل که کپی شده بازنشر شد. 

به گزارش ایسنا، متن کامل اطلاعیه شورای عالی امنیت ملی درباره پیروزی تاریخی ایران در جنک تحمیلی سوم، و یذیرش شروط ایران از جانب دشمن به شرح زیر است:
بسم اللّٰه الرحمن الرحیم
به استحضار ملت شریف، بزرگ و قهرمان ایران می رساند:
دشمن در جنگ ناجوانمردانه، غیرقانونی وجنایتکارانه خود علیه ملت ایران دچار شکستی غیرقابل انکار، تاریخی وخرد کننده شده و به برکت خون باک و مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی حضرت آیت اللّٰه العظمی امام خامنه ای (سلام اللّه علیه)، تدابیر رهبر معظم انقلاب اسلامی وفرمانده معظم کل قوا حضرت آیت اللّه سید مجتبی خامنه ای (حفظه اللّه) و مجاهدت ورشادت رزمندگان اسلام در جبهه ها و بویره، حضور تاریخی، ماندگار و حماسی شما ملت عزیز در صحنه از همان نخستین روزهای آغاز جنگ، ایران به یک پیروزی عظیم دست پیدا کرد و آمریکای جنایتکار را مجبور به پذیرش طرح ١٠ ماده ای خود نمود که در آن آمریکا به طور اصولی متعهد به تضمین عدم تجاوز، استمرار کنترل ایران بر تنگه هرمز، پذیرش غنی سازی، رفع همه تحریم های اولیه وثانویه، خاتمه تمامی قطعنامه های شورای امنیت وشورای حکام، یرداخت خسارت ایران، خروج نیروهای رزمی آمریکا از منطقه و توقف جنگ در همه جبهه ها از جمله علیه مقاومت اسلامی قهرمان لبنان شده است. این پیروزی را به همه مردم ایران تبریک می گوییم وتاکید می کنیم که هنوز تا نهایی شدن جزئیات این پیروزی، نیاز به استقامت وتدبیر مسئولان وحفظ وحدت و همبستگی مردم ایران وجود دارد.
ایران اسلامی به همراه مجاهدان دلیر مقاومت در لبنان، عراق، یمن و فلسطین اشغالی در ۳٠ روز گذشته ضرباتی به دشمن وارد کرده است که حافظه تاریخی جهانیان هرگز آن را از یاد نخواهد برد. ایران و محور مقاومت به عنوان نمایندگان شرافت وانسانیت در مقابل وحشی ترین دشمنان بشر، پس از نبردی تاریخی، درسی فراموش نشدنی به آنها داده ونیروها، امکانات، زیرساخت ها وهمه سرمایه سیاسی، اقتصادی، فناوری و نظامی آنها را چنان در هم کوبیده اند که دشمن اکنون به اضمحلال و استیصال افتاده و راهی جز تسلیم در مقابل اراده ملت بزرگ ایران و محور شریف مقاومت پیش روی خود نمی بیند. روز نخست که دشمنان جنایتکار ایران این جنک ظالمانه را آغاز کردند تصور می کردند در زمانی کوتاه موفق به تسلط نظامی کامل بر ایران شده و با ایجاد بی ثباتی سیاسی و اجتماعی، ایران را تسلیم خواهند کرد. گمان می کردند آتش موشکی و پهپادی ایران به سرعت خاموش می شود و باور نداشتند که ایران بتواند فراتر از مرزهای خود ودر گستره تمام منطقه پاسخی چنین نیرومند به آنها بدهد.
صهیونیسم خبیث جهانی رییس جمهور نادان امریکا را متقاعد کرده بود که این جنک کار إیران را تمام خواهد کرد وآنها می توانند با از میان برداشتن این آخرین سنکر انسانیت و بشریت، از این یس با أسودکی هر جنایتی را علیه هرکسی که بخواهند مرتکب شوند. خواب آن رامی دیدند که ایران عزیز را تجزیه ونفت وثروت آن را غارت خواهند کرد ودر آخر هم ایرانیان را در میانه آشوب وبی ثباتی وناامنی، برای سال های طولانی غوطه ور ورها می کند.
رزمندکان دلیر اسلام وهم پیمانان شجاع آنها در محور مقاومت، با وجود آنکه قلبشان از شهادت امامشان مجروح وتکه تکه بود با اتکا به خداوند متعال وتاسی از سرور وسالار شهیدان تصمیم گرفتند یک بار برای همیشه به این دشمنان درسی تاریخی داده، انتقام همه جنایت های ییشین را از انها بکیرند و شرایطی ایجاد کنند که دشمن برای همیشه خیال تجاوز به ایران عزیز را از سر بیرون کرده وطعم خواری وذلت در مقابل ملت بزری ایران را تمام و
با این راهبرد و باتکیه بر اتحاد بی سابقه سیاسی واجتماعی که در کشور ایجاد شده بود، ایران و مقاومت یکی از سنکین ترین نبردهای ترکیبی تاریخ را با امریکا ورزیم صهیونی آغاز کرده ودر این مدت به همه اهدافی که از این نبرد طراحی کرده بودند دست یافتند. ایران ومقاومت ماشین نظامی امریکا در منطقه را تقریبا به طور کامل منهدم کردند، به انبوه زیرساخت ها و امکاناتی که دشمن طی سال ها برای این جنک با ایران در منطقه ایجاد و بیرامون آن مستقر کرده بود ضربات خرد کننده و عمیق وارد آوردند، در ابعاد منطقه ای تلفات وسیع به ارتش جنایتکار امریکا تحمیل کردند، درون سرزمین های اشغالی ضرباتی سهمکین وخرد کننده به نیروها، زیرساخت ها، امکانات و دارایی های دشمن وارد آوردند و عرصه را در همه جبهه ها جنان بر دشمن تنک کردند که نه تنها اهداف اصلی دشمن هیج یک محقق نشد بلکه دشمن از حدود ١٠ روز پس از آغاز جنک دریافت که به هیج وجه توان پیروزی در این جنک را نخواهد داشت وبه همین دلیل از کانال ها وبه روش های مختلف تلاش برای ارتباط کیری با ایران ودرخواست اتش بس را اغاز کرد.

ملت شریف ایران باید بدانند به برکت مجاهدت فرزندان و حضور تاریخی آنها در صحنه دشمن بیش ازیک ماه است که برای توقف آتش سهمکین ایران و مقاومت التماس می کند اما مسئولین کشور به این دلیل که از همان آغاز تصمیم کرفته شده بود جنک تا تحقق اهداف از جمله یشیمان و مستاصل شدن دشمن ورفع تهدید بلند مدت از کشور ادامه بیدا کند، به همه این درخواست ها یاسخ منفی دادند وجنک تا امروز که روز جهلم است ادامه بیدا کرد. همجنین ایران تاکنون جندین بار ضرب الاجل های ارائه شده از سوی رییس جمهور امریکا را رد کرده وهمجنان تاکید می کند هیج اهمیتی برای هیج نوع ضرب الاجلی از جانب دشمن قائل نیست.
اکنون به ملت بزری ایران بشارت می دهیم که تقریبا تمامی اهداف جنک محقق شده وفرزندان دلاور شما دشمن را به عجزی تاریخی وشکستی ماندکار کشانده اند. تصمیم تاریخی ایران که از یشتوانه یکبارجه تمام ملت برخور دار است این است که این نبرد را تاهر زمانی که لازم باشد ادامه بدهد تا دستاوردهای عظیم أن تثبیت شده و معادلات جدید امنیتی و سیاسی در منطقه مبتنی بر بذیرش قدرت وسیادت ایران ومقاومت خلق کردد.
در همین راستا ومطابق تدبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت اللّه سید مجتبی خامنه ای (حفظه اللّه) و تصویب شورای عالی امنیت ملی، وبا توجه به دست بالای ایران و مقاومت در میدان نبرد، وناتوانی دشمن از اعمال تهدیدهای خود برغم همه ادعاها، ویذیرش رسمی همه مطالبات بحق مردم ایران، تصمیم کرفته شد، برای نهایی کردن جزئیات، مذاکرات در اسلام آباد انجام شود تا ظرف حداکثر هاروز با نهایی شدن جزئیات بیروزی ایران در میدان، در مذاکرات سیاسی نیز تثبیت کردد.
درهمین راستا ایران ضمن رد همه طرح های ارائه شده از سوی دشمن یک طرح •اماده ای تدوین و به واسطه کشور باکستان به طرف امریکایی ارائه کرد ودر أن بر نکات اساسی همجون عبور کنترل شده از تنکه هرمز با هما هنکی نیروهای مسلح ایران که جایکاه منحصر بفرد اقتصادی وزئویلتیکی به ایران اعطا می کند، ضرورت پایان جنک علیه همه اجزاء محور مقاومت که به معنای شکست تاریخی تجاوز کری رزیم کودک کش اسراییل خواهد بود، بیرون رفتن نیروهای رزمی امریکا از تمامی بایکاه ها و نقاط استقرار در منطقه، ایجاد یک پروتکل عبور و مرور امن در تنکه هرمز به کونه أی که تضمین کننده تسلط ایران طبق یروتکل توافق شده باشد، برداخت کامل خسارت ایران مطابق براوردها، رفع همه تحریم های اولیه وثانویه وقطعنامه های شورای حکام و شورای امنیت، آزاد شدن کلیه اموال ودارایی های بلوکه شده ایران در خارج از کشور ونهایتا تصویب همه این موارد دریک قطعنامه الزام اور شورای امنیت تاکید کرد. لازم به ذکر است تصویب این قطعنامه تمامی این توافقات را به قانون الزام آور بین المللی تبدیل کرده ویک بیروزی مهم دیبلماتیک برای ملت ایران ایجاد خواهد کرد.
اکنون نخست وزیر محترم باکستان به ایران اطلاع داده که طرف امریکایی برغم همه تهدیدهای ظاهری این اصول را به عنوان مبنای مذاکرات یذیرفته و تسلیم اراده ملت ایران شده است. بر این اساس در عالی ترین سطح تصمیم کرفته شد ایران به مدت دوهفته وصرفا بر مبنای این اصول مذاکراتی را در اسلام آباد با طرف امریکایی انجام بدهد. تاکید می شود این به معنای خاتمه جنک نیست وایران خاتمه جنک را تنها زمانی خواهد یذیرفت که با توجه به یذیرش اصول مدنظر ایران در طرح ١٠ ماده ای، جزئیات آن نیز در مذاکرات نهایی کردد.
این مذاکرات بابی اعتمادی کامل به طرف امریکایی از روز جمعه ٢١ فروردین در اسلام آباد آغاز خواهد شد و ایران دو هفته برای این مذاکرات زمان اختصاص خواهد داد. این زمان با توافق طرفین قابل تمدید است. ضرورت دارد در این مدت وحدت کامل ملی حفظ شده وجشن های پیروزی با قدرت تداوم داشته باشد. مذاکرات کنونی یک مذاکرات ملی وادامه میدان است وضرورت دارد همه مردم، نخبکان وکروه های سیاسی به این فرآیند که زیر نظر رهبرانقلاب وعالی ترین سطوح نظام است اعتماد داشته واز آن حمایت به عمل بیاورند و به شدت از هرکونه اظهار نظر تفرقه افکنانه اجتناب کنند. اکر تسلیم دشمن در میدان تبدیل به دستاورد قاطع سیاسی در مذاکرات شد با هم این ییروزی عظیم تاریخی را جشن خواهیم کرفت وکرنه در میدان دوشادوش هم تارسیدن به همه خواسته های ملت ایران خواهیم جنکید. دست های ما روی ماشه است وبه محض آنکه کوجکترین خطایی از دشمن سربزند با قدرت کامل به آن یاسخ داده خواهد شد.
شورای عالی امنیت ملی
١٩ فروردین ماه ١٢٠٥

روسیه و چین که از دوره احمدی‌نژاد، ایران حیات خلوت‌شان شده بود، حتی یک‌بار هم از «حق وتو»ی خویش برای وتوی یک قطعنانه تحریمی علیه ایران استفاده نکردند. سهل است، رأی مثبت هم داده‌اند. 

از این گذشته، پس از آن‌که به بهانه کارِ به‌تر، کارگزاران وزارت نفت احمدی‌نژاد پیمان‌کاران فرانسوی و غربی را از پارس جنوبی و عسلویه بیرون کردند و چینی‌ها را جای‌گزین کردند، چینی‌ها که جای پای‌شان سفت شد و پروژه‌ها را به‌قولی زخمی کردند، کار را نصفه و نیمه و به‌قولی دیگر مثل استخوانی لای زخم رها کردند و رفتند. و شد آن‌چه شد. 

اما به همین شلیک به پا بسنده نکرده و خوب که ذخیره‌های دوران خاتمی ته کشید و قیمت نفت از آن نرخ نجومی پایین آمد، حالا نمایندگان‌شان به کشورهای عربی سفر کرده و در اجلاس‌های شورای همکاری شرکت و به نوبت، پای بیانیه‌هایی که یک بندِ ثابتِ غیرقانونیِ آن تعلق جزایر سه‌گانه ایرانی به امارات بود را هم امضا و این‌بار به سر هم شلیک کردند. 

چین حتی آن‌قدر گستاخ بود و زمام‌داران جمهوری اسلامی را به هیچ گرفت که در دوره رئیسی یک مقام از کار برکنار شده رده چندم را برای پاره‌ای توضیحات و توجیهات در پاسخ به اعتراض امیرعبداللهیان به ایران فرستاد و وقتی بازگشت گندش درآمد که طرف اصلا کاره‌ای نبوده که همین توجیه نیم‌بندش هم محلی از اعراب داشته باشد. 

اکنون دست ایران برای بستن تنگه هرمز زیر ساطور چین است و به‌خاطر همین چین، جمهوری اسلامی نمی‌تواند تنگه را مطلقا ببندد. بنابراین پس از این‌که اطمینان از وجود راهی مطمئن برای عبور کشتی‌های چینی حاصل و تضمین‌های لازم اخذ شده، نفت ریختهِ «وتو» را نذر رد قطعنامه‌ پیشنهادی بحرین کردند که این‌بار هم اگر خواستند هم به پا هم به سر شلیک کنند، هیچ مانعی جلودارشان نباشد. 

و البته اگر رحمانی فضلی نگوید عطر من خوش‌بوست توقع دارید عطار نیشابوری بگوید؟

مهدی شجاعی آدم خوب و پاک‌نیتی است. اما خطاهای تاکتیکی بسیار در کارنامه دارد. از طرفی کارهای نکرده‌ای که فقط از عهده او برمی‌آمد و انجام نداد تا کار به این‌جا کشید نیز دارد. تنزه‌طلب نبود، خطای راه‌بردی داشت. عجیب است که این آدم نهج‌البلاغه می‌خواند و به علی خامنه‌ای که اخلاق اسلامی را بی‌آبرو کرد، در حد یک قدیس احترام می‌گذاشت. 

شجاعی دختر نازنینی داشت به‌نام «ریحانه» که در کودکی در اثر سانحه تصادف از دنیا رفت. آن‌قدر نظام برای این نویسنده مذهبی احترام و قدر قائل بود که خبر درگذشت دختربچه او در یکی از برنامه‌های خبری رسانه ملی اعلام شد. 

مرحوم علی خامنه‌ای این سوگ را به مهدی شجاعی تسلیت گفته‌بود. پاسخ مهدی شجاعی به تسلیت خامنه‌ای در حکم پاسخ به ابراز هم‌دردی یک قدیس بود و سوگ‌وارانه همین مدح‌های افراطی خامنه‌ای را به ورطه هلاکت انداخت. 

علی‌بن‌ابی‌طالب در روایات متعدد اطرافیان‌اش را از مدح و ذم افراطی برحذر می‌دارد. به‌عنوان مثال در خطبه ۱۲۷ آورده: «سَيَهْلِكُ فِيَّ صِنْفَانِ: مُحِبٌّ مُفْرِطٌ يَذْهَبُ بِهِ الْحُبُّ إِلَى غَيْرِ الْحَقِّ وَ مُبْغِضٌ مُفْرِطٌ يَذْهَبُ بِهِ الْبُغْضُ إِلَى غَيْرِ الْحَقِّ وَ خَيْرُ النَّاسِ فِيَّ حَالًا النَّمَطُ الْأَوْسَطُ». به‌زودى دو گروه نسبت به من هلاک مى‌گردند: دوستى كه افراط كند و به غير حق كشانده شود، و دشمنى كه در كينه‌توزى با من زياده‌روى كرده به راه باطل در‌آيد. به‌ترين مردم نسبت به من گروه ميانه‌رو هستند.»

 مهدی شجاعی که در تسلط‌اش به قدر وسع خودش به متون کلامی تردیدی نیست، اما مطمئنا خودش به‌تر از خودش می‌دانست که در زمان خودش تنها فقیه وارسته‌ای که کلاس‌های شرح نهج‌البلاغه‌اش شلوغ‌ترین، در کنار دیگر دروس‌اش بود، مرحوم «حسینعلی منتظری نجف‌آبادی» بود. 

همین علی خامنه‌ای در ۹ آبان ۶۴ مرحوم منتظری را جانشین «منحصر به‌فرد» ولی‌فقیه معرفی کرده و چند سال بعد همان علی خامنه‌ای همین حسینعلی منتظری را محصور می‌کند و از «مهدی شجاعی» شجاعتی در اعتراض به این ظلم آشکار دیده و شنیده نمی‌شود. 

مهدی شجاعی خوانده بود که «من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین! فلم یجبه فلیس بمسلم» اما وقتی صدها شهروند ایرانی که صرفا به حق رأی خود در انتخابات ۸۸ معترض بود کشته‌شدند و صدای بلند پدر و مادر و خانواده این‌ها به «یاللمسلمین» بلند شد، صدایی از مهدی شجاعی که خداوند از زمره آن‌ها عهده گرفته که ساکت نباشند شنیده نشد. 

و البته صدایی هم از همین سید مهدی شجاعی نویسنده مذهبی وقتی در داغستان و چچن و گروزنی و همین امروز در ترکستان شرقی «مسلمان» نسل‌کشی می‌کردند، برنیامد. 

از نظر شجاعی و شجاعی‌ها «ظلم» اگر «نتانیاهو» یا »ترامپ» بکند بد است. اما اگر یلتسین و پوتین و چین و صربستان و صدام بکنند بد نیست و آمریکا حق ندارد دست صدام را از ظلم به مردم مظلوم عراق کوتاه کند. 

تردیدی نیست که مهدی شجاعی اگر احتمالا امروز در تسلط به فقه و کلام از منتظری سرآمده باشد، اما در بی‌باکی و شجاعت او در دفاع از حق ابدا به گرد پای آن مرحوم هم نخواهد رسید. 

با این اوصاف، اوضاع از آن‌چه آقای سید مهدی شجاعی اکنون تصور کرده بسیار وخیم‌تر و شرایط به‌قول مرحوم قیصر امین‌پور پیش از آن‌که فکر کنیم «ناگهان چه زود دیر می‌شود» و شده‌است. کاش مهدی شجاعی آن‌روز که خلاف بین شرع و عقل و اجتهاد و کلام و تفسیر و معنویت و روحانیت؛ علی خامنه‌ای را جنین سخن‌گو خواندند و تشویق شدند، به سخن می‌آمد و علاج این وقایع را از آن زمان آغاز می‌کرد. امروز دیگر خیلی دیر شده‌است. 

 

به گزارش ایرنا، سیسیل کوهلر (Cécile Kohler) و ژاک پاریس (Jacques Paris) دو شهروند فرانسوی که در ایران به اتهام «جاسوسی به نفع سرویس اطلاعاتی فرانسه، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت کشور» گروگان بودند، براساس تفاهم میان جمهوری اسلامی و دولت فرانسه سه‌شنبه ۱۸ فروردین آزاد، و ساعتی بعد خاک ایران را ترک کردند.

 فرانسه مدتی پیش رسما شکایت خود را از ایران در دیوان بین‌المللی دادگستری پس گرفته و اسفندیاری نیز از چند هفته قبل طبق توافق صورت گرفته آزاد شده‌بود و هر زمان که بخواهد می‌تواند به ایران بازگردد.

 عموما ایرانیانی که در کشورهای دیگر زندان هستند، پس از آزادی هیچ علاقه‌ای به بازگشت به ایران ندارند، و در همان کشوری که زندان‌شان کرده‌بود به اقامت و زندگی خود ادامه می‌دهند. 

اما گروگان‌های کشورهای دیگر که در ایران بازداشت می‌شوند، به محض آزادی خاک ایران را ترک می‌کنند. حتی خانم شهرزاد میرزاقلی‌خان که پس از ۵ سال زندانی‌بودن در آمریکا به ایران بازگشته بود، نتوانست بیش از یک‌سال جمهوری اسلامی را تحمل کرده و از ایران رفت. 

از طرفی مرضیه هاشمی خبرنگار پرس‌تی‌وی که در آمریکا زندانی شده بود، پس از آزادی به ایران آمد و پس از دفن همسر خود در نیاسر کاشان خاک ایران را ترک کرد. وی در یک مصاحبه تلوزیونی وقتی در برای پرسش ناگهانی بازپرس‌خبرنگار که: «آیا حاضری ویزای اقامت آمریکایی خود را جلو دوربین تلوزیون پاره کنی؟» پاسخ داد: برای گرفتن این ویزا زحمت کشیده‌ام و حاضر نیستم حاصل زحماتم از بین برود. (نقل به مضمون)

پیش‌تر در مورد فرانسه نوشته بودم که گوشت‌اش زیر دندان ایران است. البته با آزادی این دو گروگان از دست ایران خلاص نشده و جمهوری اسلامی هنوز تابعینی از کشورهای اروپایی را گروگان دارد. 

در همین دیدار او «ناتو» را خطرناک خوانده و گفته بود: «اگر راه در مقابل ناتو باز باشد، حد و مرزی نمی‌شناسد و اگر جلوی آن در اوکراین گرفته نمی‌شد، مدتی بعد به بهانه کریمه یک جنگ را به‌راه می‌انداختند.»

ادعاهای آن‌روز خامنه‌ای تکرار ادعاهای پوتین در توجیه تجاوز خود به اوکراین به بهانه گسترش ناتو به این کشور بود.

بعد از تجاوز روسیه به اوکراین فرایند پیوستن چند کشور دیگر اروپایی به پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) تسریع و تسهیل شد، ولی اوکراین هنوز نتوانسته رسما عضو این پیمان نظامی شود اگرچه از کمک‌های آن بهره‌منده بوده‌است.

از طرفی تجاوز نظامی روسیه به اوکراین در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ بلافاصله منجر به نشست اضطراری مجمع عمومی سازمان ملل و محکومیت قاطع این اقدام و درخواست آن سازمان از روسیه برای بازگشت به مرزهای سابق شد.

جمهوری اسلامی به این قطعنامه رأی ممتنع داد. رأیی که چون برگی سیاه تا ابد در کارنامه جمهوری اسلامی خواهد ماند و هرگونه ادعای «صلح‌طلبی» و «قانون‌مداری» این حکومت را با چالش جدی حتی معرفتی مواجه خواهد کرد. به این معنا که مفروض بر این‌که نظام جمهوری اسلامی هم برچیده شود، ولی صاحب‌نظران مدافع «اسلام» قادر به دفاع یا توجیه معرفتی این رأی که از سوی جمهوریی با عنوان «اسلامی» داده شده نخواهند بود.

از آن زمان حدود ۴ سال می‌گذرد. روسیه که تصور می‌کرد ۶ ساعته یا ۶ روزه کل اوکراین را اشغال خواهد کرد، با مقاومت بی‌نظیر مردم اوکراین مواجه و در باتلاقی که خود برای خود ایجاد کرده گرفتار شد.  

پس از آن تجاوز وحشیانه اکنون دیوانه دیگری از آن طرف کره زمین به خاک ایران عزیز حمله کرده و تلاش کرده تا به تجاوز خود نوعی رنگ مذهبی هم بدهد. بلافاصله پاپ «لئون چهاردهم» در مقابل سوء‌استفاده از مسیحیت برای توجیه جنایت موضع گرفته و به صراحت اعلام کرده: «خدا دعاهای کسانی را که جنگ به‌راه می‌اندازند، نمی‌پذیرد؛ دستان آنان آغشته به خون است. ... خداوند خدای صلح است نه خدای جنگ ... و استفاده از نام خدا برای توجیه خشونت نوعی تحریف دین به‌شمار می‌رود.»

در چنین شرایطی برخی تحلیل‌گران مذهبی اسلامی بلافاصله با استناد به این سخنان پاپ، تلاش کرده‌اند تا از نمد مذهب کلاهی برای نقد تجاوز ترامپ به ایران بدوزند، غافل از این‌که این چشمه معرفتی پیش از این از سوی آقای خامنه‌ای در توجیه جنگ‌طلبی و تجاوز پوتین به اوکراین خشکیده و احیای آن اگر کاری غیرممکن نباشد، دست‌کم بسیار بعید خواهد بود. 

از سویی دیگر اکنون که ترامپ ـ ظاهرا ـ در همراه‌کردن «ناتو» با خود برای بازگشایی تنگه هرمز ناکام مانده، رسانه‌های جمهوری اسلامی که حافظه تاریخی ضعیفی دارند و خاطرشان نیست رهبرشان سه سال پیش گفته بود: «ناتو حد و مرزی نمی‌شناسد و اگر جلوی آن در اوکراین گرفته نمی‌شد، مدتی بعد به بهانه کریمه یک جنگ را به‌راه می‌انداختند.»، حالا از عدم هم‌راهی ـ ظاهری ـ ناتو با ترامپ در بازگشایی تنگه هرمز در پوست خود نمی‌گنجند و تیتر می‌زنند: «دست رد ناتو بر سینه ترامپ». اما نمی‌دانند طوفانی که امروز درو می‌کنند نتیجه بادی است که دیروز در اوکراین کاشته‌اند. 

ایسنا از بلومبرگ به عنوان «رسانه آمریکایی» یاد کرده که گزارش داده: «تردد کشتی‌ها از تنگه هرمز به بالاترین سطح خود در هفته‌های اخیر رسیده است، زیرا کشورهای بیش‌تری در حال دست‌یابی به توافق‌ عبور امن با ایران هستند.»

به گزارش بلومبرگ، در روزهای اخیر، ۲۱ کشتی از این آب‌راه عبور کردند؛ در حالی که دولت‌های بیش‌تری که با کم‌بود انرژی مواجه هستند در حال مذاکره برای خارج‌کردن کشتی‌ها، محموله‌ها و خدمه خود از خلیج فارس هستند.

اگرچه در گزارش بلومبرگ از قول یک تحلیل‌گر ارشد بازار نفت آمده که: «ایران کنترل خود بر تنگه هرمز را تقویت می‌کند و عبور از این تنگه هم‌چنان به اراده ایران وابسته است.» اما واقعیت آن است که تنگه هرمز دیگر اهرمی که تصور می‌شد در اختیار باشد نیست.

گزارش ایسنا با این‌جمله که «بیش‌تر کشتی‌هایی که مجوز عبور دریافت کرده‌اند از مسیری که تهران مشخص کرده و در نزدیکی سواحل ایران عبور کرده‌اند.» به‌پایان می‌رسد. معنی این جمله آن است که «گربه از شست‌وشو نمرد از چلاندن مرد.»  

مختاری سخن‌رانی یک‌شنبه نخل (Palm Sunday)  پاپ را که به صراحت اعلام کرده: «خدا دعاهای کسانی را که جنگ به راه می‌اندازند، نمی‌پذیرد؛ دستان آنان آغشته به خون است. (۲۰۲۶.Reuters) را نقل و نتیجه گرفته: «این بیان به‌روشنی هرگونه پیوند میان دعا به‌عنوان عمل دینی و جنگ به‌عنوان کنش خشونت‌آمیز را نفی می‌کند.»

مختاری هم‌چنین با استناد به سخن دیگری از پاپ که در آن تأکید کرده خداوند خدای صلح است نه خدای جنگ ... و استفاده از نام خدا برای توجیه خشونت نوعی تحریف دین به‌شمار می‌رود.» نتیجه‌گیری کرده که رفتار جنگ‌طلبانه ترامپ با ادعای ایمان مسیحی او نمی‌خواند.

وی در ادامه هم آیاتی از انجیل را آورده که شواهد مستندی بر ادعای خود ارائه داده باشد.

دونالد ترامپ هیچ ابایی از این‌که اعلام کند جنگ‌جو و جنگ‌طلب است ندارد. یک نمونه خیلی واضح که ما را به‌کل از ارائه شواهد دیگری بی‌نیاز می‌کند، تغییر نام «وزارت دفاع» ایالات متحده، به «وزارت جنگ» طی همین یک‌سال گذشته است.

سایر ادعاهای ترامپ را باید در چهارچوب «ابهام استراتژیک» صورت‌بندی و تحلیل کرد. مثل ادعای خوردن وایتکس برای درمان کرونا در دوره قبل یا مثلا مهلت یک‌هفته‌‌ای به عراق برای تعیین نخست‌وزیر که دو ماه هم گذشت و تعیین نشد و هیچ اتفاقی هم نیفتاد. و ضرب‌العجل‌هایی که هی خودش تعیین و هی خودش تمدید می‌کند.

اما در مقابل ادعاهای «مذاکره» و دریافت پیشنهاداتی از تهران برای مذاکره و میان‌جی‌گری ترکیه و عمان و قطر و مصر و پاکستان و حتی ادعای فیک پاکستان که آمریکا به درخواست ما نام «قالیباف» و «عراقچی» را از فهرست ترور خود حذف کرد، تهران فقط موضوع «رد» و «تکذیب» و پافشاری بر شروطی را دنبال کرده که به‌قول منطقیون «موکول به محال» است.

در سطوحی از دیپلمات‌های کارکشته نظام هم اگر سخنی مبنی بر اتخاذ مواضعی برای حفظ «دما مسلمین» که مورد تاکید موکد آیت‌الله جوادی آملی دست‌کم در یک دهه گذشته بود نوشته شده، بلافاصله کفن‌پوشان در میادین سخن «مداراجویانه» او را با تهدید پاسخ داده‌اند.

پس مفروض بر این‌که ترامپ جنگ‌طلب باشد و ادعای او با نص انجیل و سخن پاپ لئون در تناقض باشد، دست‌کم به همان اندازه که شواهد برای جنگ‌طلبی ترامپ در دست‌رس است، شواهد برای «صلح‌طلبی» او هم در دست‌رس هست.

اما و اما، این ادعای مسیحیت است که ستیزه و جنگ را مانع استجابت دعا می‌داند و نوع پوشش آقای مختاری که لباس روحانیون شیعه بر تن دارد نشان می‌دهد که ایشان مسلمان هستند.

بنده در مقام ارزش‌داوری نه برای سخنان پاپ لئون نه آیاتی که از انجیل نقل کرده و نه سخنانی که در ادامه از نماد تفکر اسلام قرن ۱۵ نقل می‌کنم نیستم. صرفا می‌خواهم بگویم این استانداردها، پارادکسیکال، متناقض و مشمول مغلطله استاندارد دوگانه است. آقای مختاری یا باید استاندارد پاپ لئون را قبول داشته باشد، یا استاندارد آیت‌الله خمینی را که دقیقا دوهفته مانده به پذیرش قطعناماه ۵۹۸ صریحا تاکید کرده‌بود: «باید همه برای جنگی تمام‌عیار علیه آمریکا و اذناب‌اش به‌سوی جبهه رو کنیم. امروز تردید به هرشکلی خیانت به اسلام است! غفلت از مسائل جنگ خیانت به رسول‌الله است. ... جان ناقابل خود را به رزمندگان صحنه‌های نبرد تقدیم می‌نمایم.» 

خمینی نه‌تنها جان قابل‌دار خودش را تقدیم رزمندگان نکرد، بلکه پسرش احمد دوروبر خط مقدم جبهه پیدای‌اش هم نشد. نوه‌های پسری ایشان هم همین‌طور. 

اما در همان حال که ایشان بر طبل جنگ تا رفع فتنه در عالم می‌کوبید، پدر مرحوم منتظری ـ که پیرمردی کن‌سال بود ـ در خط مقدم جبهه حضور داشت. منتظری همان زمان خواستار سازش و صلح بود. بعد نوه همین منتظری در همان جنگ کشته شد. بعد پسر همین منتظری در همان جنگ یک چشم خود را از دست داد. 

آقای مختاری به‌تر است به‌جای این‌که به ترامپ یادآوری کند جنگ مانع استجابت دعا است، به سعید حدادیانِ دائم‌الدعا یادآوری کند که جنگ میان مسلمانان منطقه فقط به زیان «مسلمانان» است و به‌سود «یهودیان» که نتانیاهو همیشه در انتهای سخنان‌اش یاد می‌کند: «خدا با ماست.» 

اما به قول سرباز فیلم نجات سرباز رایان خطابه به فرمانده‌اش: «اگر خدا با ماست، پس کی با آن‌هاست؟»
 

برابر این خبر ۱۵ فروردین‌ جاری بازرسان اداره کل صمت، نماینده فراجا و توزیع برق مشهد، ۷ دستگاه ماینر نسل جدید با تراهش بالا از روف‌گاردن یک مجموعه مسکونی در یک منطقه برخوردار مشهد به‌ارزش تقریبی بیش از ۵۰۰ میلیون تومان کشف و ضبط کردند.
◾️
اینترنت برای مردم عادی یا کسب‌وکارهای خانگی قطع است. تمام توجه نیروهای امنیتی روی کشف دست‌گاه‌های استارلینک و جرم‌انگاری نگه‌داری آن‌ها متمرکز است. خسارات غیرقابل جبرانِ جسمی، روحی و روانی در اثر قطع اینترنت به شهروندان عادی جامعه که نه خبرنگار اینترنشنال هستند و نه منوتو و ... وارد شده، در کنار این‌ها برخی از شهروندان برای دست‌رسی نصفه‌ونیمه به اینترنت جهانی، هزینه‌های گزافی برای وی‌پی‌ان و دورزدن اینترنت مسدود می‌کنند، در این حال هنوز نورچشمی‌هایی که در مناطق «برخوردار» زندگی می‌کنند، از برق و اینترنت غیرقابل کشف برای استخراج رمزارز برخورداند.

دقت داشته‌باشیم که مردم «کم‌برخوردار» اگر وی‌پی‌ان یا سیگنالی برای یک سلام‌وعلیک و احوال‌پرسی با بستگان‌ِشان در خارج از کشور استفاده کنند فی‌الفور شناسایی و تعقیب می‌شوند، آن‌وقت این «برخوردارها» رمزارز استخراج می‌کنند.

سرنوشت پرونده این‌ها که در خبر آمده به مراجع قضایی ارسال شد، در به‌ترین برآورد ممکن چیزی شبیه بابک زنجانی و اکبر طبری خواهد شد.

در پیشینه خبر در معرفی علیرضا برازش آمده که وی مهندسی صنایع از دانشگاه علم و صنعت است و کارشناسی‌ارشد قرآن و حدیث از دانشگاه تهران است و برای تألیف کتاب المعجم المفهرس لالفاظ الاصول من الکافی برنده کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در دوره هفتم شد‌ه‌است.

در ادامه و پس از معرفی چند اثر دیگر از نویسنده، وی را مولف مجموعه ۱۸ جلدی کتاب تفسیر اهل بیت معرفی کرده که در ۱۲ هزار و ۳۸۰ صفحه گردآوری و تالیف شده و دارای ۲۷ هزار و ۷۰۰ حدیث از منابع معتبر شیعی است.

این در حالی است که برای نخستین‌بار در عالم شیعه یک کتاب صحیح از روایات شیعه به‌نام «المعجم الاحادیث المعتبره» (نام را از حافظه نقل می‌کنم شاید پس و پیش داشته باشد) تالیف مرحوم علامه آصف محسنی در سال ۹۱ در ایران برنده کتاب ماه، کتاب فصل، کتاب سال و چند جایزه معتبر دیگر در حوزه روایت شد که بنا به تحقیقاتِ بیش از یک دهه‌ای علامه محسنی؛ تعداد روایات صحیح شیعه به ۱۵ هزار روایت نمی‌رسید.

یعنی داورانی در سال ۹۱ به کتابی جایزه کتاب ماه و فصل و سال و ... در حوزه روایت داده‌اند که تعداد روایات شیعه را کم‌تر از ۱۵ هزار می‌داند. همین داوران به مولف دیگری جوایزی در همین حوزه و در همین جای‌گاه داده‌اند که کتابی دارد که روایات معتبر شیعه را دست‌کم ۲۷ هزار یعنی دو برابر روایت آسف محسنی می‌داند.

با این استاندارد شصتادگانه توقع  دارید از دین هم چیزی باقی بماند. 

با وجود این‌که بستن اینترنت فقط به‌زیان خودشان تمام‌شده و آن توقعی که از آن داشتند را هم برآورده نکرد، اما کماکان مرغ آن‌ها یک پا دارد که اینترنت آزاد ممنوع.

در این خبر ایسنا خبرگزاری دانشجویان ایران با قدمت دست‌کم ۲۵ ساله نام این جزیره را در تیتر و بدنه خبر ۶ بار «خارگ» نوشته، آن‌هم از قول نماینده‌ای که بومی آن مناطق (نماینده بوشهر) است. از این نظر شاید حق با ایسنا، و حافظه من نم‌کشیده باشد. 

اما تحریر خبر از انشای یک کودک دبستانی هم ضعیف‌تر است. این خبرگزاری که باید نماینده «دانش» در ایران باشد، آبروی دانش‌گاه و دانش‌جو و روزنامه‌نگاری و سواد رسانه و از همه مهم‌تر «دستور زبان ادبیات» را کلا در اغلب تحریر خبرها و گزارش‌ها برده‌است. 

 برای نمونه من این عکس را گذاشتم که دوستان با مشاهده ببینند که چه‌قدر در ایران امروز به قول اسکندر: «کارهای بزرگ به آدم‌ها کوچک و کارهای کوچک به آدم‌های بزرگ» سپرده شده و این توصیه ارسطو به اسکندر بود که وقتی در سپاه کم‌آوردی برای تخریب سرزمین‌ها این کار را انجام بده. 

اما برای اسباب‌بازیِ همان پرنده، جت، مسافربری یا بمب‌افکن و سوخت‌رسان، از واحد شمارش «عدد» استفاده می‌شود.