چشمانداز روشنی برای مذاکره قابل تصور نیست
31 فروردین · · خواندن 4 دقیقه منابع جمهوری اسلامی «فعلا» هرگونه برنامه برای شرکت در دور بعدی مذاکرات ایران و آمریکا را رد کردند.
خبرگزاری ایرنا و صداوسیما در گزارشهای یکسان، بهنقل از «یک عضو تیم مذاکرهکننده» اعلام کردند زیادهخواهی آمریکا، مطالبات غیرمعقول و غیرواقعبینانه، تغییر مکرر مواضع، تناقضگوییهای مستمر و ادامه بهاصطلاح محاصره دریایی که نقض تفاهم آتشبس محسوب میشود، همراه با لفاظیهای تهدیدآمیز، تاکنون مانع پیشرفت مذاکرات شده، و در این شرایط دورنمای روشنی برای مذاکراتی نتیجهبخش تصور نمیشود.
بهگزارش ایرنا همچنین رئیسجمهوری اسلامی ایران در تماس تلفنی با نخستوزیر پاکستان یکشنبهشب ۳۰ فروردین ۱۴۰۵ با اشاره به تداوم بدعهدیها و رفتارهای قلدرمآبانه و نامعقول آمریکا حین مذاکرات و در دوره آتشبس، ادامه اقدامات تحریکآمیز و غیرقانونی این کشور در بهاصطلاح محاصره دریایی را نقض آشکار تفاهم آتشبس و مغایر با منشور ملل متحد دانست و تصریح کرد: چنین اقداماتی صرفا منجر به تشدید بدگمانی نسبت به جدیت آمریکا شده و این واقعیت را بیش از پیش آشکار میکند که آمریکا دنبال تکرار الگوهای قبلی و خیانت به دیپلماسی است.
مسعود پزشکیان با تأکید بر عزم جمهوری اسلامی ایران برای دفاع همهجانبه از کیان کشور در برابر هرگونه ماجراجویی مجدد آمریکا و اسرائیل، نسبت به عواقب و پیامدهای چنان وضعیتی برای امنیت منطقه و جهان هشدار داد.
پزشکیان تصریح کرد: جمهوری اسلامی ایران مصمم به حفظ و ارتقای روابط با همه همسایگان از جمله کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس، بر اساس حسن همجواری و احترام متقابل، امیدوار است این کشورها نیز با در نظر گرفتن تجارب اخیر، برای تقویت صلح و امنیت منطقه بر مبنای همکاری جمعی و به دور از مداخله مخرب بازیگران فرامنطقهای خصوصا آمریکا اهتمام ورزند.
شهباز شریف نیز در این گفتوگو با اشاره به تلاشهای کشورش برای خاتمه درگیری و برقراری صلح در منطقه، رئیسجمهور کشورمان را در جریان رایزنیهای اخیر خود با کشورهای منطقه در این خصوص قرار داد.
⚫️
این ادعاها در شرایطی مطرح میشود که دو خبرگزاری رسمی مملکت جرأت بیان نام منبعی که خبر را از قول او نقل میکنند ندارند. این ملاحظه امنیتی و برای فضاسازی مناسب فریب رقیب نیست. نشاندهند ضعف یک عضو در نتیجه ضعف تیم مذاکرهکننده است که هراس دارند هویتشان در خبر مشخص شود.
دوم در بیانیه متناقض و غیرواحدی که شعام از آن به «تحمیل طرح ۱۰ مادهای جمهوری اسلامی به طرف مقابل» یاد میکرد، صراحتا قید شده بود جمهوری اسلامی با «بیاعتمادی مطلق به طرف مقابل» به میز مذاکره میرود. خود همینکه از یک شورای عالی یک بیانیه با دو ادبیات منتشر و در آن پیش از مذاکره قید «بیاعتمادی کامل به طرف مذاکره» را میآورد خلاف روح «گفتوگ» «مذاکره» «مصالحه» و «آرامش» و نماینده ادبیات «رجز» و رزم است.
بهعنوان نمونه در تاریخ اسلام در جنگ احزاب وقتی سپاه احزاب کافر مدینه را ترک میکردند، رجز خواندند: «اعل هبل اعل هبل». و علیبنابیطالب در پاسخ آنها رجز خواند: «الله اعلی و اجل»! اما همین دو طرف مدتی بعد برای صلح حدیبیه سر میز مذاکره نشستند و در شرایطی که پیامبر دست بالا را داشت، قبول کرد عبارت رسول خدا کنار ناماش در معاهده نباشد. چون خواسته طرف مقابل بود. آیا پیامبر ـ العیاذبالله ـ از نبوت خلع شد؟ نه! ادبیات دیپلماسی، مصالحه، مذاکره و گفتوگو باید متناسب به آن انتخاب و استخدام شوند، و ادبیات میدان و جنگ و رجز هم متناسب با آن.
سوم اینکه در زمان جنگ ۱۲ روزه سرلشکر موسوی فقید برای نخستینبار در جمهوری اسلامی و آن هم در زمان جنگ، در ادبیات رسمی برای کشور اسرائیل از نام این کشور استفاده کرد. این در حالیبود که تا پیش از آن برای اشاره بهنام اسرائیل در ادبیات رسمی از عبارت «رژیم صهیونیستی» استفاده میشد. حالا که یک مقام عالی در سطح نظامی ـ نه یکبار که چندین بار ـ از این نام استفاده کرده، دیپلماسی و مذاکره هم نه! «حفظ دماء مسلمین» ایجاب میکند که نه از موضع ضعف، بلکه از موضع «حسننیت» همان راه گشوده را برویم و ما هم از نام آن کشور استفاده کنیم.
اگر قرار باشد، در زمان اضطرار بگوییم اسرائیل، در زمانی که احساس میکنیم اضطراری نیست ـ ولی درواقع اضطراریتر از جنگ ۱۲ روزه است ـ به ادبیاتی که مختص رجز و میدان است متوسل شویم، بهقول اسیر شهرستانی میشود: خط غلط، معنی غلط، انشا غلط، املاء غلط! و دود آن البته چنانکه ظریف ادعا میکرد: فقط به چشم پایین و خیابان نمیرود، ساکنان «بنیانمرسوس» در برجعاجهای عافیت را هم به اشک وامیدارد.