لحظاتی پیش با کد دستوری خرید شارژ تلفن هم‌راه وارد منوی خرید شدم. دیدم کم‌تر از ۱۰۰ هزار تومان ندارد. چاره‌ای نبود. مجبور به خرید شدم. پس از خرید پیامک آمده که موجودی ۹۰ هزار تومان شارژ شد. یعنی ۱۰٪ دنگ‌وفنگ‌هایی که من سر در نمی‌آورم از مبلغی که من پرداخته بودم را برداشتند.

اگر خدمات مناسبی ارائه شود، آدم برای پولی که به «جان‌کندن» به‌دست آورده، به از دست‌دادن جان هم حتی راضی است، اما درد این‌که خدماتی متناسب با مبلغی که می‌گیرند ارائه نمی‌دهند. تازه من احساس می‌کنم در میان اپراتورهای موجود، رایتل شایسته‌ترین باشد.

من عموما پیامک‌های تبلیغاتی را ایگنور و بلافاصله پاک می‌کنم. شاید سه روزی یک‌بار همراه اول پیامک می‌زند که تعویض اعتباری به دائمی با این هدایا و خدمات، و من توجهی نمی‌کنم. اما چند روزی از عید گذشته بود، پیامکی از همراه اول آمد که با فلان کد دستوری «عیدانه» خود را دریافت نمایید.

منِ شیرخام یا شیر خ.. خورده کد دستوری را اجرا کردم. بلافاصله پیامک آمد که ۱۰ هزار تومان از موجودی شما کم و بسته ۲۰۰ دقیقه مکالمه طی ۳ روز برای شما فعال شد.

من سه ماه هم ۲۰۰ دقیقه مکالمه نمی‌کنم. مختصر درآمدم را ریال‌ریال حساب‌شده هزینه نکنم، هشتم گرو ۹ است. ۱۰ هزار تومان کلی برای‌ام دردآور بود. اما دردآورتر این‌که سر ۲ روز پیامک آمد مهلت استفاده از «هدیه» شما تمام شد.

این اگر هدیه بود، پس شکنجه و مجازات‌تان چیست؟