مطابق گاه‌شمار ایران باستان، هر یک از ۳۰ روز ماه یک نام اختصاصی داشته‌اند. ۱۲ نام از این نام‌ها نام ۱۲ ماه سال بوده و ۱۸ نام دیگر، ترکیبی از نام‌ ماه‌ها یا نام‌هایی متفاوت بوده‌است. 

برابر آیین‌های باستان، هم‌زمانی نامِ روزِ خاصِ ماه در همان ماه جشن گرفته و آیین‌های ویژه‌ای برگزار می‌شده است. نام روز نوزدهم هر ماه «فروردین» است. بنابراین روز نوزدهم در ماه «فرودین» به‌عنوان روز «فرودین‌گان» شناخته شده و در آن روز آیین‌های ویژه جشن «فروردین‌گان» برگزار می‌شده‌است. 

بر همین قیاس، نام روز دوم هر ماه بهمن است و به‌ خاطر تقارن نامِ روزِ ماه با و نام همان ماه در روز  دوم بهمن می‌شود «بهمن‌گان» که آیین‌های ویژه  «جشن بهمن‌گان» در آن روز برگزار می‌شود.

این جشن‌ها در میان هم‌وطنان زرتشتی ما تا هم‌اکنون برگزار می‌شده و از یکی دو دهه پیش با عطف توجه به این آیین‌ها به مرور این آیین‌ها یادآوری، شادباش گفته‌شده و آیین‌های ویژه آن‌هم در میان بقیه ایرانیان غیرزرتشتی به مرور مورد توجه قرار گرفته و برگزار می‌شود. 

فروردین‌گان همه دوستان شادباش و خجسته.