طُوبَى لِمَنْ شَغَلَهُ عَيْبُهُ عَنْ عُيُوبِ النَّاسِ وَ طُوبَى لِمَنْ لَزِمَ بَيْتَهُ

خوشا به‌حال كسى كه عيب‌شناسى خود، او را از عيب‌جويى ديگران باز دارد. و خوشا به‌حال كسى كه به خانه و خانواده خود پردازد.

©️ نهج‌البلاغه خطبه ۱۷۶