فَكَأَنْ قَدْ أَتَاكُمْ بَغْتَةً فَأَسْكَتَ نَجِيَّكُمْ وَ فَرَّقَ نَدِيَّكُمْ وَ عَفَّى آثَارَكُمْ وَ عَطَّلَ دِيَارَكُمْ وَ بَعَثَ وُرَّاثَكُمْ يَقْتَسِمُونَ تُرَاثَكُمْ بَيْنَ حَمِيمٍ خَاصٍّ لَمْ يَنْفَعْ وَ قَرِيبٍ مَحْزُونٍ لَمْ يَمْنَعْ وَ آخَرَ شَامِتٍ لَمْ يَجْزَعْ.
 
ممكن است ناگهان مرگ بر شما هجوم آورد، و گفت‌وگوهای‌تان را خاموش، و جمعيّت شما را پراكنده، و نشانه‌هاى شما را نابود، و خانه‌هاى شما را خالى، و ميراث‌خواران شما را برانگيزد تا ارث شما را تقسيم كنند. آنان يا دوستان نزديک‌اند كه به‌هنگام مرگ نفعى نمى‌رسانند، يا نزديكان غم‌زده‌اى كه نمى‌توانند جلوى مرگ را بگيرند. يا سرزنش‌كنندگانى كه گريه و زارى نمى‌كنند.

©️نهج‌البلاغه. خطبه ۲۳۰