کاریزما و کلام

«ما یک ملتی هستیم که به این گرسنگی‌خوردن‌ها عادت کرده‌ایم. ... ما روزه می‌گیریم. ... ما در هر هفته یک روز گوشت می‌خوریم. ... یک وعده هم ممکن است غذا بخوریم. ما ۳۵ میلیون جمعیت داریم که این‌ها بسیاری‌شان، بسیار زیادشان آرزوی شهادت می‌کنند. ما با این ۳۵ میلیون به میدان می‌رویم. بعد که همه ما شهید شدیم، خودتان با ایران هرکاری می‌خواهید بکنید.»

آیت‌الله خمینی. ۱۹ آبان ۵۸

ایسنا دوشنبه ۱۷ فروردین در خبری با کد مطلب 1405011708540 از قول معاون بازرسی و حمایت از مصرف‌کنندگان اداره کل صمت خراسان رضوی از کشف یک مزرعه استخراج رمزارز در روف‌گاردن یک مجموعه مسکونی در مشهد خبر داد.

برابر این خبر ۱۵ فروردین‌ جاری بازرسان اداره کل صمت، نماینده فراجا و توزیع برق مشهد، ۷ دستگاه ماینر نسل جدید با تراهش بالا از روف‌گاردن یک مجموعه مسکونی در یک منطقه برخوردار مشهد به‌ارزش تقریبی بیش از ۵۰۰ میلیون تومان کشف و ضبط کردند.
◾️
اینترنت برای مردم عادی یا کسب‌وکارهای خانگی قطع است. تمام توجه نیروهای امنیتی روی کشف دست‌گاه‌های استارلینک و جرم‌انگاری نگه‌داری آن‌ها متمرکز است. خسارات غیرقابل جبرانِ جسمی، روحی و روانی در اثر قطع اینترنت به شهروندان عادی جامعه که نه خبرنگار اینترنشنال هستند و نه منوتو و ... وارد شده، در کنار این‌ها برخی از شهروندان برای دست‌رسی نصفه‌ونیمه به اینترنت جهانی، هزینه‌های گزافی برای وی‌پی‌ان و دورزدن اینترنت مسدود می‌کنند، در این حال هنوز نورچشمی‌هایی که در مناطق «برخوردار» زندگی می‌کنند، از برق و اینترنت غیرقابل کشف برای استخراج رمزارز برخورداند.

دقت داشته‌باشیم که مردم «کم‌برخوردار» اگر وی‌پی‌ان یا سیگنالی برای یک سلام‌وعلیک و احوال‌پرسی با بستگان‌ِشان در خارج از کشور استفاده کنند فی‌الفور شناسایی و تعقیب می‌شوند، آن‌وقت این «برخوردارها» رمزارز استخراج می‌کنند.

سرنوشت پرونده این‌ها که در خبر آمده به مراجع قضایی ارسال شد، در به‌ترین برآورد ممکن چیزی شبیه بابک زنجانی و اکبر طبری خواهد شد.

یکی از مغالطات پرکاربرد برای آن‌ها که می‌خواهند حقیقت را بپوشانند، جعل کنند، مخفی کنند و خلاصه به‌واسطه آن مردم را گم‌راه کنند، مغلطه «توسل به شواهد در دست‌رس» و نادیده‌گرفتن شواهدی است که به هر دلیلی در دست‌رس نیست. 

می‌گویند عابد سالکی به‌نام «دیاگارا» یا «دیاگورا» را به معبدی بردند که بر دیوار معبد دست‌نوشته و یادگاری‌های آن‌هایی که در دریا گرفتار طوفان شده و دست به دعا برداشته، و خدا به‌فریادشان رسیده و نجات‌شان داده بود را به او نشان می‌دادند. 

دیاگارا پرسید: پس دست‌نوشته آن‌هایی که گرفتار طوفان شدند و دعا نکردند، یا دعا کردند و دعای‌شان مستجاب نشد و غرق شدند کو؟

جواب این سئوال از پیش مشخص است: نمانده‌اند که دست‌نوشته‌ای بنویسند. دیاگارا با طرح این «استفهام انکاری» تأکید می‌کند که اگر می‌خواهید از شواهد نتیجه‌ای بگیرید، باید تمام شواهد باشد و با مشاهده تمام شواهد (موید و نقض‌کننده) نتیجه بگیرید که نتیجه‌تان به «حقیقت» وفادارتر باشد نه فقط بر اساس شواهدی که نظر شما را تایید یا پشتیبانی می‌کنند. 

جمهوری اسلامی اینترنت را از «دست‌رس» عموم خارج کرده و مدام برای همین عموم مردم پیامک می‌فرستد که «زدیم و دریدیم و بریدیم و شکستیم دشمنان را سر و سینه و پا و دست». خوب اگر واقعا این‌همه کارتان درست است، اینترنت را هم در دست‌رس مردم قرار دهید تا مردم هم به شواهد این ادعای شما دست‌رسی داشته باشند یا شواهد نقض آن‌را هم ببینند و نتیجه‌ای «درست» از واقعیت بگیرند. 

والا می‌شود عمل با عبید زاکانی ادعا با دیگران.   

 ایرنا در گزارش کوتاهی به نقل از روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از رونمایی ترجمه قرآن با برداشت از روایات اهل بیت که از سوی علیرضا برازش انجام شده است با حضور وزیر خبر داد.

در پیشینه خبر در معرفی علیرضا برازش آمده که وی مهندسی صنایع از دانشگاه علم و صنعت است و کارشناسی‌ارشد قرآن و حدیث از دانشگاه تهران است و برای تألیف کتاب المعجم المفهرس لالفاظ الاصول من الکافی برنده کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در دوره هفتم شد‌ه‌است.

در ادامه و پس از معرفی چند اثر دیگر از نویسنده، وی را مولف مجموعه ۱۸ جلدی کتاب تفسیر اهل بیت معرفی کرده که در ۱۲ هزار و ۳۸۰ صفحه گردآوری و تالیف شده و دارای ۲۷ هزار و ۷۰۰ حدیث از منابع معتبر شیعی است.

این در حالی است که برای نخستین‌بار در عالم شیعه یک کتاب صحیح از روایات شیعه به‌نام «المعجم الاحادیث المعتبره» (نام را از حافظه نقل می‌کنم شاید پس و پیش داشته باشد) تالیف مرحوم علامه آصف محسنی در سال ۹۱ در ایران برنده کتاب ماه، کتاب فصل، کتاب سال و چند جایزه معتبر دیگر در حوزه روایت شد که بنا به تحقیقاتِ بیش از یک دهه‌ای علامه محسنی؛ تعداد روایات صحیح شیعه به ۱۵ هزار روایت نمی‌رسید.

یعنی داورانی در سال ۹۱ به کتابی جایزه کتاب ماه و فصل و سال و ... در حوزه روایت داده‌اند که تعداد روایات شیعه را کم‌تر از ۱۵ هزار می‌داند. همین داوران به مولف دیگری جوایزی در همین حوزه و در همین جای‌گاه داده‌اند که کتابی دارد که روایات معتبر شیعه را دست‌کم ۲۷ هزار یعنی دو برابر روایت آسف محسنی می‌داند.

با این استاندارد شصتادگانه توقع  دارید از دین هم چیزی باقی بماند. 

 این واکنش وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی خطاب به امثال ما که تریبون نداریم نیست. خطاب به آن‌هاست که تریبون یا همان «سیم‌کارت سفید» به آن‌ها داده‌اند تا «یک‌صدا» از جمهوری اسلامی به دنیا مخابره کنند. البته صدایی که انعکاس واقعی و صدای واقعیت جامعه امروز ایران نباشد. 

اما با وجود همه محدودیت، ممنوعیت و فیلترکردن‌ها، شکاف در ساختار حاکمیتی امکان تعریف و احصا «صدایی واحد» آن‌چنان که مطلوب تمام سطوح حاکمیت باشد وجود ندارد. بنابراین هرکس ساز خودش را می‌زند. 

با وجود این‌که بستن اینترنت فقط به‌زیان خودشان تمام‌شده و آن توقعی که از آن داشتند را هم برآورده نکرد، اما کماکان مرغ آن‌ها یک پا دارد که اینترنت آزاد ممنوع.

من نمره ریاضی یا حساب‌ام صفر نیست. زیر صفر است. کارمند بانک بودم ولی چون عدد بلد نبودم از بانک بیرون آمدم. نمره ادبیاتم ۱۱ نباشد، ۹ هم نیست. دست‌کم ۱۰ هست و در این درس تجدید نیستم. ضمن این‌که اهل مطالعه متون صرف و نحوی عربی مثل کلام شیعه، قرآن، نهج‌البلاغه و شرح و نقد آن‌ها هم هستم. 

به وزن عروضی هم آشنایی دارم و در وزن و نظم هم بلدم سخن بگویم. البته وزنِ از محتوا تهی و صرفا برای مشاعره و گرم‌کردن محافل. شعر بی‌وزن هم گاهی سروده و در وبلاگ اصلی‌ام در همان زمان منتشر کرده‌ام. 

سردبیر دو سایت خبری حرفه‌ای و مدرس سواد رسانه و ویراستاری هم بوده‌ام. یادداشت‌های‌ام هم در رسانه‌های ایران و خارج از ایران البته به زبان فارسی منتشر شده‌است. 

همه این‌ها را گفتم که بگویم با این‌که «از هر هنرم پنج انگشت می‌بارد» با این‌حال از متن این خبر سر در نیاوردم. این به‌خاطر این نبود که بازار سرمایه و بورس با عدد سروکار دارد و من عدد بلد نیستم. این خبرِِ بازار معاملات و سهام و بورس بود، و خبر باید برای هر مخاطبی با سطح میانگینی از سواد خواندن و نوشتن قابل درک باشد. 

من تقریبا از این خبر فهمیدم که فقط درِ بازار سهام از شنبه باز می‌شود ولی ظاهرا معامله یا ردوبدل شدن سهام و خرید و فروشی در کار نخواهد بود. 

شاید هم من دیگر پای‌ام لب گور نیست. در گورم ولی هنوز گرم‌ام و متوجه مرگ نشده‌ام. 

ایرنا خبرگزاری رسمی ایران نیم‌ساعتی است دچار اختلال و از دست‌رس کاربران خارج شده و هنوز اختلال آن برطرف نشده‌است. از طرفی خبرگزاری‌های نیمه‌رسمی مثل ایسنا و ... هم اشاره‌ای به اختلال و دلیل از دسترس خارج‌شدن این خبرگزاری تاکنون نکرده‌اند. 

فرَحِمَ‌اللَّهُ امْرَأً اسْتَقْبَلَ تَوْبَتَهُ وَ اسْتَقَالَ خَطِيئَتَهُ وَ بَادَرَ مَنِيَّتَهُ. 
رحمت خدا بر آن‌كس كه به استقبال «توبه» رود، و از گناهان خود پوزش طلبد، و پيش از آن‌كه مرگ او فرا رسد، اصلاح گردد.
نهج‌البلاغه خطبه ۱۴۳

تا آن‌جا که من از دوران دبستان یادم هست، نام جزیره‌ای که راه‌بردی‌ترین جزیره ایران در تولید و صدور نفت خام است «خارْکْ» بوده‌است. شاید من اشتباه کنم. هیچ کتاب تاریخی یا جغرافیایی هم دم دستم نبود که به آن نگاه کنم و تلفظ لاتین آن‌را چک کنم. 

در این موارد در دوران شهروند الکترونیک قاعدتا استاد گوگل بود و منابع معتبر جغرافیایی. از جمله خود گوگل ارث و گوگل مپ، یا دست آخر ویکی‌پدیا که تا اندازه‌ای قابل اعتماد برای دبل‌چک بودند. اما اکنون در دست‌رس نیستند. 

در این خبر ایسنا خبرگزاری دانشجویان ایران با قدمت دست‌کم ۲۵ ساله نام این جزیره را در تیتر و بدنه خبر ۶ بار «خارگ» نوشته، آن‌هم از قول نماینده‌ای که بومی آن مناطق (نماینده بوشهر) است. از این نظر شاید حق با ایسنا، و حافظه من نم‌کشیده باشد. 

اما تحریر خبر از انشای یک کودک دبستانی هم ضعیف‌تر است. این خبرگزاری که باید نماینده «دانش» در ایران باشد، آبروی دانش‌گاه و دانش‌جو و روزنامه‌نگاری و سواد رسانه و از همه مهم‌تر «دستور زبان ادبیات» را کلا در اغلب تحریر خبرها و گزارش‌ها برده‌است. 

 برای نمونه من این عکس را گذاشتم که دوستان با مشاهده ببینند که چه‌قدر در ایران امروز به قول اسکندر: «کارهای بزرگ به آدم‌ها کوچک و کارهای کوچک به آدم‌های بزرگ» سپرده شده و این توصیه ارسطو به اسکندر بود که وقتی در سپاه کم‌آوردی برای تخریب سرزمین‌ها این کار را انجام بده. 

فَالْبَصِيرُ مِنْهَا شَاخِصٌ وَ الْأَعْمَى إِلَيْهَا شَاخِصٌ، وَ الْبَصِيرُ مِنْهَا مُتَزَوِّدٌ وَ الْأَعْمَى لَهَا مُتَزَوِّدٌ. 
انسان آگاه به دنيا دل نمى‌بندد و انسان كوردل تمام توجّه‌اش دنياست. بينا از دنيا زاد و توشه برگيرد و نابينا براى دنيا توشه فراهم مى‌کند.
نهج‌البلاغه خطبه ۱۳۳